వరాహపురాణమ్

నను పశ్యామ్యహం దేవి కించిద్ధైమం న చాయసమ్

దేవీ, నాకు బంగారం కనబడుతోంది గాని ఇనుము కనబడడం లేదు.

ఏవముక్తా మహాదేవీ తేన రాజ్ఞా సుశోభనా 208.

ఆ రాజు అలా అడిగినప్పుడు, మహాదేవి అద్భుతంగా కనిపించింది.

గచ్ఛ రాజన్యథాకామమనుయాస్యామి పృష్ఠతః

రాజా, నీకు నచ్చినట్టు వెళ్ళు; నేను నీ వెనుక వస్తాను.

తతో రాజా చ దేవీ చ క్షేత్రం మృగయతస్తదా

అప్పుడు రాజు, రాణి ఇద్దరూ ఆ పొలాన్ని వెతికారు.

ఇదం భద్రం మమ క్షేత్రమాస్స్వాత్ర వరవర్ణిని

అందమైనవాడా, ఇది నా శుభమైన పొలం; ఇక్కడ కూర్చో.

అహం ఛినద్మి వై దేవి త్వమేతాఞ్ఛోధయ ప్రియే

దేవీ, నేనే కోసుతాను; నీవు వీటిని తొలగించు ప్రియమైనవాడా.

ఏవముక్తా మహాదేవీ తేన రాజ్ఞా తపోధన

ఆ రాజు అలా అడిగినప్పుడు, మహాదేవి అద్భుతంగా కనిపించింది.

వృక్షోఽత్ర దృశ్యతే పార్శ్వే సౌవర్ణో గుల్మ ఏవ చ

ఇక్కడ పక్కనే బంగారు చెట్టు, అలాగే బంగారు పొద కనిపిస్తోంది.

కథం క్షేత్రం కరిష్యావో హృద్రోగస్య తు కారకమ్

హృదయ రోగానికి కారణమయ్యే ఈ పొలాన్ని ఎలా తయారుచేస్తాము?

అస్మిన్వాపి కృతం కర్మ కథం గుణకరం భవేత్

ఇక్కడ పని చేసినా, అది ఎలా మంచిదిగా మారుతుంది?

శుభం సానునయం వాక్యం భూతానాం గుణవత్సలః

ఎవడు జీవులకు ప్రేమ చూపించి, మృదువుగా, శుభంగా మాట్లాడతాడో వాడు గొప్పవాడు.

పానీయస్య తు పార్శ్వేన సన్నికృష్టేన సున్దరి 208.

సుందరి, నీటివద్ద దగ్గరగా,

అయం గృహో మహాదేవి న చ బాధాఽత్ర కస్యచిత్

ఈ ఇల్లు, మహాదేవి, ఇక్కడ ఎవరికీ ఎలాంటి ఇబ్బంది లేదు.

వియన్మధ్యే తథోగ్రశ్చ సవితా తపతే సదా

ఆకాశ మధ్యలో ఎప్పుడూ ఉగ్రమైన సూర్యుడు ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు.

ప్రవృద్ధో దారుణో ఘర్మః కాలశ్చైవాతిదారుణః

బలమైన వేడి పెరిగిపోతూ, కాలం కూడా చాలా కఠినంగా ఉంది.

స్నిగ్ధౌ తామ్రతలౌ పాదౌ తస్యాం సన్తాపమాగతౌ

అక్కడ అతని మృదువైన, రాగి రంగు పాదాలు వేడితో కాలిపోతున్నాయి.

సూర్యస్య పాదా మధ్యాహ్నే తాపయన్త్యగ్నిసన్నిభాః

మధ్యాహ్నం సమయంలో, సూర్యుని పాదాలు అగ్నిలా మండుతూ తీవ్రంగా కాలుస్తాయి.

తృషితాస్మి మహారాజ భృశముష్ణేన పీడితా

మహారాజా, నేను దాహంతో బాధపడుతున్నాను, ఈ తీవ్రమైన వేడి నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెట్టింది.

ఇత్యుక్త్వా పతితా దేవీ విహ్వలా దుఃఖపీడితా

ఇలా చెప్పి, ఆ దేవి బాధతో అలసిపోయి కింద పడిపోయింది.

యదృచ్ఛయా పతన్త్యా తు సూర్యః కోపేన వీక్షితః

ఆమె యథేచ్ఛగా పడిపోతుండగా, సూర్యుని కోపంతో చూశారు.

దివం ముక్త్వా మహాతేజాః పతితో ధరణీతలే

ఆ మహాతేజస్వి ఆకాశాన్ని వదిలి భూమిపైకి పడిపోయాడు.

కిమర్థమిహ తేజస్వింస్త్యక్త్వా మణ్డలమాగతః 208.

తేజోవంతుడా, నీవు నీ వలయాన్ని వదిలి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?

ఏవం బ్రువన్తం రాజానం సూర్యః సానునయోఽబ్రవీత్

ఇలా అడిగిన రాజును సూర్యుడు సాంత్వనతో ఇలా అన్నాడు:

తతోఽహం పతితో రాజంస్తవ కార్యానుశాసనః

రాజా, నీ ఆజ్ఞను అనుసరించి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.

పృథివ్యాం స్వర్గలోకే వా న కాచిదిహ దృశ్యతే

భూమిపై గానీ, స్వర్గంలో గానీ ఇలాంటి విషయం ఎక్కడా కనిపించదు.

అహో ధైర్యం చ శక్తిశ్చ తవైవం శంసితా గుణాః

అయ్యో, నీ ధైర్యం, శక్తి — ఇలాంటి గుణాలు నిజంగా ప్రశంసించదగ్గవి.

అనురూపా విశుద్ధా చ తపసా చ వరాఙ్గనా

ఆమె తగినది, పవిత్రమైనది, తపస్సుతో గొప్ప స్త్రీ.

సదృశీ తే మహాభాగ శక్రస్యేవ యథా శచీ

మహాభాగ, ఆమె నీకు తగినదే, ఇంద్రునికి శచీదేవి లాగానే.

అనురూపః సురూపో వా యతో జాతః సుయన్త్రితః

ఆమె ఎవరినుంచి పుట్టిందో, అతను తగినవాడు, అందమైనవాడు, మంచి నియంత్రణ కలవాడు.