యమ ఉవాచ యన్మయా హీదృశం దృష్టం శ్రూయతాం తన్మహామునే
యముడు ఇలా అన్నాడు: మహర్షీ, నేను చూసినదాన్ని విను.
యాయావరాస్తు యే విప్రా ఉఞ్ఛవృత్తిపరాయణాః
ఎవరైతే బ్రాహ్మణులు ఊరి ఊరికి తిరుగుతూ, చేతిలో దొరికినదానితో జీవనం సాగిస్తారో,
అతిథిప్రియకాశ్చైవ నిత్యయుక్తా జితేన్ద్రియాః
అతిథులను ఆదరించి, ఎప్పుడూ నియమంగా ఉండి, ఇంద్రియాలను జయించుకున్నవారో,
న చ మాముపతిష్ఠన్తి న చైవ వశగా మమ 208.
వారు నా దగ్గరకు రారు, నాకు లోబడి ఉండరు కూడా.
దివ్యగన్ధైర్విలిప్తాఙ్గా మాల్యభూషితవాససః
వారి శరీరాలు దివ్యమైన సుగంధాలతో పూసి, పుష్పమాలలు ధరించి, మంచి వస్త్రాలు వేసుకుని ఉంటారు.
మృత్యో తిష్ఠసి కస్యార్థే కో వా మృత్యుః కథం భవేత్
ఓ మృత్యువు, నువ్వు ఎవరి కోసం ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నావు? ఎవరు మృత్యువు, అది ఎలా కలుగుతుంది?
లోభాసక్తాన్సదా హంసి పాపిష్ఠాన్ధర్మవర్జితాన్
నీవు ఎప్పుడూ లోభానికి లోనై, పాపాలకు అలవాటైన, ధర్మం లేని వారిని సంహరిస్తావు.
నిగ్రహానుగ్రహౌ నాపి మయా శక్యౌ మహాత్మనామ్
మహాత్ములైనవారిని నేను శిక్షించలేను, లేక దయ చూపలేను.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర విమానేన మహాద్యుతిః
అంతలో అక్కడ ఆకాశ రథంలో ప్రకాశవంతుడైన వాడు వచ్చాడు.
మహతా తూర్యఘోషేణ సమ్ప్రాప్తా ప్రియదర్శనా
పెద్ద వాద్యాల శబ్దంతో, అందంగా కనిపించే ఆమె అక్కడికి చేరుకుంది.
సాబ్రవీత్తు విమానస్థా సాధయన్తీ శుభాఙ్గనా
ఆ రథంలో నిలబడి, శుభ్రమైన అవయవాలున్న ఆ స్త్రీ ఇలా మాట్లాడింది.
పతివ్రతోవాచ మైవమీర్షాం కురుష్వ త్వం బ్రాహ్మణేషు తపస్విసు అచిన్త్యాః సర్వభూతానాం బ్రాహ్మణా వేదపారగాః
పతివ్రతా ఇలా అన్నది: నీవు తపస్సు చేసే బ్రాహ్మణులపై ఈర్ష్య చూపవద్దు. వేదాలు నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణులు అందరికీ అందిపుచ్చుకోలేని వారు.
బ్రాహ్మణాః సతతం పూజ్యా బ్రాహ్మణాః సర్వదేవతాః 208.
బ్రాహ్మణులను ఎప్పుడూ గౌరవించాలి; బ్రాహ్మణులే అన్ని దేవతలు.
త్వయా శుభాశుభం కర్మ నిత్యం పూజా మనస్వినామ్
నీ ద్వారా మంచి చెడు పనులు ఎప్పుడూ జ్ఞానులకు సమర్పించబడతాయి.
ప్రయాతా గగనే దృష్టా విద్యుత్సౌదామినీ యథా
ఆమె ఆకాశంలో మెరుపు లాంటి వెలుగుతో వెళ్లిపోతూ కనిపించింది.
అబ్రవీన్నారదస్తత్ర ధర్మరాజం తథాగతమ్
అక్కడ నారదుడు వచ్చిన ధర్మరాజును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
నారద ఉవాచ యా త్వయా పూజితా రాజన్ హితముక్త్వా గతా పునః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, మీరు ఆరాధించిన ఆమె, మేలైన మాటలు చెప్పి అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయింది—
ఏతదిచ్ఛామ్యహం జ్ఞాతుం పరం కౌతూహలం హి మే
దీనిగురించి నాకు తెలుసుకోవాలనుంది; నాకు చాలా ఆసక్తిగా ఉంది.
యమ ఉవాచ ఏషా మయా యథా తాత పూజితాపి చ కృత్స్నశః
యముడు ఇలా అన్నాడు: ప్రియమైనవాడా, నేను ఆమెను పూర్తిగా పూజించాను—
పురా కృతయుగే తాత నిమిర్నామ మహాయశాః
పురాతన కాలంలో, కృతయుగంలో, నిమి అనే మహాప్రఖ్యాతుడైన రాజు ఉండేవాడు.
తస్య పుత్రో మిథిర్నామ జననాజ్జనకోఽభవత్
ఆయన కుమారుడు మిథి అని పిలవబడేవాడు, జనకుడు ఆయన భార్యగారినుండి జన్మించాడు.
సా చాప శుభకర్మాణి పతిభక్తా పతివ్రతా
ఆమె తన భర్తకు అంకితమై, మంచి పనులు చేసే, భర్తను నమ్మిన సతీసావిత్రి.
సోఽపి రాజా మహాభాగః సర్వభూతహితే రతః 208.
ఆ రాజు కూడా మహాభాగ్యవంతుడు, అన్ని జీవుల మేలుకోసం ఎల్లప్పుడూ కృషిచేసేవాడు.
య ఇమాం పృథివీం సర్వాం ధర్మేణ పరిపాలయన్
ఆయన ఈ భూమిని మొత్తం ధర్మబద్ధంగా పాలించేవాడు.
వవర్ష సతతం దేవస్తస్య రాష్ట్రే మహాద్యుతేః
ఆ మహాతేజస్వి రాజ్యంలో దేవుడు ఎప్పుడూ వర్షాన్ని కురిపించేవాడు.
న కశ్చిద్ దృశ్యతే మర్త్యో రుజార్త్తో దుఃఖితోఽపి వా
ఆ రాజ్యంలో ఎవరూ రోగంతో బాధపడేవారు కాదు, ఎవరికీ బాధ లేకపోయేది.
ఉవాచ రాజ్ఞీ విప్రేన్ద్ర వినయాత్ప్రశ్రితం వచః
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, ఆ రాణి వినయంగా, మర్యాదగా మాట్లాడింది.
రాజ్ఞ్యువాచ యదస్తి ద్రవిణం కించిత్పృథివ్యాం యద్గృహే చ తే
రాణి ఇలా అన్నది: భూమిపై ఉన్నదైనా, మీ ఇంట్లో ఉన్నదైనా, ఏదైనా ధనం—
వినియుక్తం తు తత్సర్వం సాన్నిధ్యం తు తథా త్వయా
అది అంతా మీరు పంచిపెట్టారు, అలాగే మీరు కూడా అందరితో ఉన్నారు.
నాస్తి తన్నియమః కశ్చిత్పుష్పమూల్యం చ నాస్తి నః
మనకు ఎలాంటి నియమం లేదు, పువ్వు విలువ కూడా లేదు.