వరాహపురాణమ్

గన్ధమాల్యనివృత్త్యా తు మూర్త్తిర్భవతి పుష్కలా

సుగంధాలు, పుష్పమాలలు వాడకుండా ఉంటే శరీరం బలంగా, ఆకర్షణీయంగా మారుతుంది.

ఛత్రప్రదానేన గృహం వరిష్ఠం రథం హ్యుపానద్యుగ సమ్ప్రదానాత్

ఒకరికి గొడుగు ఇచ్చినవాడు ఉత్తమమైన ఇల్లు పొందుతాడు; అలాగే జత చెప్పిన చెప్పులు లేదా రథం ఇచ్చినవాడు కూడా.

పానీయస్య ప్రదానేన తృప్తిర్భవతి శాశ్వతీ

నీటిని దానం చేయడం వల్ల శాశ్వతమైన తృప్తి లభిస్తుంది.

పుష్పోపగన్ధం చ ఫలోపగంధం యః పాదపం స్పర్శయతే ద్విజాయ

పుష్పాల గంధమో, ఫలాల సువాసన కలిగిన చెట్టును బ్రాహ్మణునికి అందించినవాడు—

వస్త్రాన్నపానీయరసప్రదానాత్ ప్రాప్నోతి తానేవ రసప్రదానాత్

బట్టలు, అన్నం, నీరు లేదా రుచికరమైన పానీయాలు ఇచ్చినవాడు, ఆ రుచులను తానే పొందుతాడు.

దత్త్వా ద్విజేభ్యః స భవేత్సురూపో రోగాంశ్చ కాంశ్చిల్లభతే న జాతు 207.

బ్రాహ్మణులకు దానం చేసినవాడు అందంగా మారి, కొన్ని వ్యాధులు ఎప్పుడూ కలుగవు.

స స్త్రీసమృద్ధం గజవాజిపూర్ణం లభేదధిష్ఠానవరం వరిష్ఠమ్

అతడు స్త్రీలు, ఏనుగులు, కుదిరాళ్లు నిండిన అత్యుత్తమమైన నివాసాన్ని పొందుతాడు.

గజం తథా గోవృషభప్రదానైః స్వర్గే సుఖం శాశ్వతమామనన్తి

ఏనుగు లేదా ఎద్దు దానం చేసినవాడు స్వర్గంలో శాశ్వతమైన సుఖాన్ని అనుభవిస్తాడని చెబుతారు.

క్షౌద్రేణ నానారసతృప్తతాం చ దీపప్రదానాద్ద్యుతిమాప్నువన్తి

తేనె దానం చేసినవాడు ఎన్నో రుచులతో తృప్తిని పొందుతాడు; దీపం ఇచ్చినవాడు ప్రకాశాన్ని పొందుతాడు.

పాయసేన వపుఃపుష్టిం కృసరాత్స్నిగ్ధసౌమ్యతామ్

పాయసం ఇచ్చినవాడికి శరీరానికి బలమూ, నెయ్యితో వండిన అన్నం ఇచ్చినవాడికి మృదుత్వం, సౌమ్యత లభిస్తాయి.

రథైర్దివ్యం విమానం తు శిబికాం చైవ మానవః

రథాలు ఇచ్చినవాడు దివ్యమైన విమానం, అలాగే శిబికను కూడా పొందుతాడు.

అభయస్య ప్రదానేన సర్వకామానవాప్నుయాత్

భయాన్ని తొలగించే దానం వల్ల అన్ని కోరికలు నెరవేరుతాయి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే సంసారచక్రే పురుషవిలోభనం నామ సప్తాధికద్విశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో సంసారచక్రంలో పురుషుల మోహం అనే రెండొందల ఏడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ పతివ్రతోపాఖ్యానవర్ణనమ్ ముహూర్త్తస్య తు కాలస్య దివ్యాభరణభూషితాన్

ఇప్పుడు పతివ్రతా కథను వివరించబడుతుంది. ఆ సమయంలో, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడిన వారు—

బ్రాహ్మణాస్తపసా సిద్ధాః సపత్నీకాః సబాన్ధవాః

బ్రాహ్మణులు, తపస్సుతో సిద్ధులై, భార్యలు బంధువులతో కలిసి—

వివర్ణవదనో రాజా ప్రభాతేజోవివర్జితః

రాజు ముఖం వర్ణం కోల్పోయి, తేజస్సు, ప్రభలు లేకుండా కనిపించాడు.

తం తథా నిష్ప్రభం దృష్ట్వా ధర్మరాజం తపోధనః

అలా తేజస్సు లేని ధర్మరాజును చూసి, ఆ తపోధనుడు అతనిని చూశాడు.

అపి త్వం భ్రాజమానస్తు పశోః పతిరివాపరః

నీవు కూడా గొప్ప వెలుగు వెదజల్లుతూ, పశువుల యజమాని లాంటి వాడివిగా కనిపిస్తున్నావు.

వినిఃశ్వసన్యథా నాగః కస్మాత్త్వం పరితప్యసే

నీవు పాము లా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, ఎందుకు ఇంతగా బాధపడుతున్నావు?

యమ ఉవాచ యన్మయా హీదృశం దృష్టం శ్రూయతాం తన్మహామునే

యముడు ఇలా అన్నాడు: మహర్షీ, నేను చూసినదాన్ని విను.

యాయావరాస్తు యే విప్రా ఉఞ్ఛవృత్తిపరాయణాః

ఎవరైతే బ్రాహ్మణులు ఊరి ఊరికి తిరుగుతూ, చేతిలో దొరికినదానితో జీవనం సాగిస్తారో,

అతిథిప్రియకాశ్చైవ నిత్యయుక్తా జితేన్ద్రియాః

అతిథులను ఆదరించి, ఎప్పుడూ నియమంగా ఉండి, ఇంద్రియాలను జయించుకున్నవారో,

న చ మాముపతిష్ఠన్తి న చైవ వశగా మమ 208.

వారు నా దగ్గరకు రారు, నాకు లోబడి ఉండరు కూడా.

దివ్యగన్ధైర్విలిప్తాఙ్గా మాల్యభూషితవాససః

వారి శరీరాలు దివ్యమైన సుగంధాలతో పూసి, పుష్పమాలలు ధరించి, మంచి వస్త్రాలు వేసుకుని ఉంటారు.

మృత్యో తిష్ఠసి కస్యార్థే కో వా మృత్యుః కథం భవేత్

ఓ మృత్యువు, నువ్వు ఎవరి కోసం ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నావు? ఎవరు మృత్యువు, అది ఎలా కలుగుతుంది?

లోభాసక్తాన్సదా హంసి పాపిష్ఠాన్ధర్మవర్జితాన్

నీవు ఎప్పుడూ లోభానికి లోనై, పాపాలకు అలవాటైన, ధర్మం లేని వారిని సంహరిస్తావు.

నిగ్రహానుగ్రహౌ నాపి మయా శక్యౌ మహాత్మనామ్

మహాత్ములైనవారిని నేను శిక్షించలేను, లేక దయ చూపలేను.

ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర విమానేన మహాద్యుతిః

అంతలో అక్కడ ఆకాశ రథంలో ప్రకాశవంతుడైన వాడు వచ్చాడు.

మహతా తూర్యఘోషేణ సమ్ప్రాప్తా ప్రియదర్శనా

పెద్ద వాద్యాల శబ్దంతో, అందంగా కనిపించే ఆమె అక్కడికి చేరుకుంది.