వరాహపురాణమ్

వైశమ్పాయన ఉవాచ హృష్టపుష్ట వపుర్భూత్వా పుత్రః పరమధార్మికః

వైశంపాయనుడు చెప్పాడు: పరమధార్మికుడైన కుమారుడు ఆనందంతో, బలమైన రూపంతో కనిపించాడు.

పుత్ర ఉవాచ దృష్ట్వా చ తమహం దేవం సర్వలోకనమస్కృతమ్

పుత్రుడు ఇలా అన్నాడు: అన్ని లోకాలు పూజించే ఆ దేవుడిని నేను చూసిన తర్వాత—

ఆగచ్ఛామి పునశ్చాత్ర న భయం మేఽస్తి మృత్యుతః

మళ్లీ ఇక్కడికి వస్తున్నాను; మరణం వల్ల నాకు భయం లేదు.

సత్యే తిష్ఠ మహాభాగ సత్యం చ పరిపాలయ

ధన్యుడా, నీవు సత్యంలో నిలిచి ఉండి, సత్యాన్ని కాపాడు.

సూర్యస్తపతి సత్యేన వాతః సత్యేన వాతి చ

సూర్యుడు సత్యంతో ప్రకాశిస్తాడు; గాలి సత్యంతో వీస్తుంది.

ఉదధిర్ల్లఙ్ఘయేన్నైవ మర్యాదాం సత్యపాలితః

సత్యం కాపాడబడినప్పుడు సముద్రం తన హద్దు దాటి పోదు.

సత్యేన యజ్ఞా వర్త్తన్తే మన్త్రపూతాః సుపూజితాః

సత్యం వల్లే మంత్రాలతో పవిత్రమైన యజ్ఞాలు సక్రమంగా జరుగుతాయి.

సత్యం గాతి తథా సామ సర్వం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్ 193.

గాయత్రీ, సామవేదం అన్నీ సత్యంలోనే నిలిచివున్నాయి; సమస్తం సత్యంలో ఆధారపడింది.

సత్యేన సర్వం లభతే యథా తాత మయా శ్రుతమ్

తండ్రి, నేను విన్నట్లు, సత్యం వల్లే అన్నీ లభిస్తాయి.

దేవదేవేన రుద్రేణ వేదగర్భః పురా కిల

దేవతలకు దేవుడైన రుద్రుడు ఒకప్పుడు వేదగర్భుడిని—

దీక్షాం ధారయతే బ్రహ్మా స తేనైవ సుయన్త్రితః

బ్రహ్మా ఆ రుద్రుని నియంత్రణతో దీక్షను స్వీకరించాడు.

సంవర్తేన పురా తాత సర్వే లోకాః సదైవతాః

తండ్రి, పూర్వంలో సంహారకాలంలో అన్ని లోకాలు, దేవతలతో కూడి—

పాతాలే పాలయన్ సత్యం బద్ధో వైరోచనో వసన్

విరోచనుని కుమారుడు పాతాళంలో నివసిస్తూ సత్యాన్ని కాపాడుతూ బంధించబడ్డాడు.

స్థితః సత్యే మహావిన్ధ్యో వర్ద్ధమానో న వర్ద్ధతే

మహా వింధ్య పర్వతం సత్యంలో నిలిచి పెరుగుతున్నా, నిజంగా పెరగదు.

గృహధర్మాశ్చ యే దృష్టా వానప్రస్థాశ్చ శోభితాః

ఇంటి కర్తవ్యాలు కనిపిస్తాయి; వనవాసులు కూడా అలంకరించబడ్డారు.

అశ్వమేధసహస్రం చ సత్యం చ తులయా ధృతమ్

వెయ్యి అశ్వమేధ యజ్ఞాలు, సత్యం రెండూ తులాబారంలో తూచగా ఉంచితే—

సత్యేన పాల్యతే ధర్మో ధర్మో రక్షతి రక్షితః

సత్యం వల్ల ధర్మం కాపాడబడుతుంది; ధర్మాన్ని కాపాడినవాడిని ధర్మమే రక్షిస్తుంది.

ఏవముక్త్వా హృష్టపుష్టః స్వేన దేహేన సువ్రత 193.

ఇలా చెప్పి, ఆనందంతో తన శరీరంలో బలంగా ఉన్నాడు, ఓ సువ్రతా—

ఋషిపుత్రో మహాతేజా సత్యవాగనసూయకః

ఒక మహాతేజస్సుతో ఉన్న ఋషిపుత్రుడు, సత్యవాది, మాయలేని వాడు—

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ప్రాగితిహాసే సంసారచక్రే నచికేతప్రయాణం నామ త్రినవత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇంతటితో మహిమాన్వితమైన వరాహపురాణంలోని పురాతన కథలో, సంసారచక్రంలో నచికేతుని ప్రయాణం అనే నూరియ తొంభైమూడు అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ నచికేతసో ఆగమనవర్ణనమ్ గతశ్చ పరమం స్థానం యత్ర రాజా దురాసదః

ఇప్పుడు నచికేతుని తిరిగి రాక గురించి చెప్పబడుతోంది. అతడు దుర్జయుడైన రాజు ఉన్న పరమస్థానానికి చేరుకున్నాడు.

తతో హృష్టమనా రాజన్పుత్రం దృష్ట్వా తపోనిధిః

రాజా! తపస్సులో నిష్ణాతుడైన తండ్రి తన కుమారుడిని చూసి హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.

దివం చ పృథివీం చైవ నాదయామాస హృష్టవత్

ఆనందంతో ఆ తపస్వి ఆకాశమంతా, భూమంతా ప్రతిధ్వనించేలా చేశాడు.

పశ్యన్తు మమ పుత్రస్య ప్రభావం దివ్యతేజసః

నా కుమారుడి దివ్యప్రభను, మహత్తర తేజస్సును అందరూ చూడాలని కోరాడు.

పితృస్నేహానుభావేన గురుశుశ్రూషయాపి చ

తండ్రిగా చూపిన ప్రేమ వల్ల, గురువుకు చేసిన సేవ వల్ల,

లోకే మత్సదృశో నాస్తి పుమాన్భాగ్యసమన్వితః

ఈ లోకంలో నా లాంటి అదృష్టవంతుడు మరొకరు లేరు.

కచ్చిత్త్వం న హతో వత్స నైవ బద్ధో యమాలయే

బిడ్డా! నీవు అక్కడ యమలోకంలో హతుడవలేదా? బంధించబడలేదా అని ఆశిస్తున్నాను.

కచ్చిత్తే వ్యాధయో ఘోరా నాన్వగచ్ఛన్యమాలయే

యమలోకంలో నిన్ను భయంకరమైన వ్యాధులు బాధించలేదని ఆశిస్తున్నాను.

కచ్చిద్రాజా త్వయా దృష్టః ప్రేతానామధిపో బలీ

ప్రేతల అధిపతి అయిన బలవంతుడైన రాజును నీవు చూశావా అని ఆశిస్తున్నాను.