వరాహపురాణమ్

ధర్మజ్ఞశ్చ యశస్వీ చ నిత్యం క్షాన్తో జితేన్ద్రియః

ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు, పేరుగాంచినవాడు, ఎప్పుడూ సహనంతో ఉండేవాడు, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.

యాచితస్త్వం మయా పుత్ర గన్తుం వై తత్ర నార్హసి

నీవు అక్కడికి పోవద్దని నేను వేడుకున్నాను కుమారా, నీవు వెళ్లకూడదు.

యది వైవస్వతో రాజా తత్ర ప్రాప్తం యదృచ్ఛయా

వైవస్వతుడు అనే రాజు యాదృచ్ఛికంగా అక్కడికి వస్తే,

వినశ్యేయమహం పశ్య కులసేతువినాశనః

నేను నశిస్తాను — చూడు, ఇది కుటుంబ బంధాన్ని నాశనం చేయడమే.

నరకస్య పుదిత్యాఖ్యా దుఃఖేన నరకం విదుః

నరకంలో 'పుదిత' అని పిలిచే స్థలం ఉంది — దాని బాధ వల్లనే దాన్ని నరకంగా తెలుసుకుంటారు.

అపుత్రస్య హి తత్సర్వం మోఘం భవతి నిశ్చయః

కుమారుడు లేనివాడికి అన్ని పనులూ వ్యర్థమే, ఇది నిశ్చయం.

శుశ్రూషావాన్భవేచ్ఛూద్రో వైశ్యో వా కృషిజీవనః

పరిచర్య చేసే శూద్రుడు గానీ, వ్యవసాయం చేసేవాడు అయిన వైశ్యుడు గానీ,

తపో వా విపులం తప్త్వా దత్త్వా దానమనుత్తమమ్ 193.

లేదా గొప్ప తపస్సు చేసి, ఉత్తమమైన దానం ఇచ్చినవాడు అయినా,

పుత్రేణ లభతే జన్మ పౌత్రేణ తు పితామహః

కుమారుని ద్వారా జన్మ లభిస్తుంది, మనవడివల్ల తాతకు కూడా పునర్జన్మ లభిస్తుంది.

న హాస్యామీతి వత్స త్వాం మమ వంశవివర్ద్ధనమ్

నా వంశాన్ని పెంచే నిన్ను వదిలిపెట్టను వత్సా.

వైశమ్పాయన ఉవాచ హృష్టపుష్ట వపుర్భూత్వా పుత్రః పరమధార్మికః

వైశంపాయనుడు చెప్పాడు: పరమధార్మికుడైన కుమారుడు ఆనందంతో, బలమైన రూపంతో కనిపించాడు.

పుత్ర ఉవాచ దృష్ట్వా చ తమహం దేవం సర్వలోకనమస్కృతమ్

పుత్రుడు ఇలా అన్నాడు: అన్ని లోకాలు పూజించే ఆ దేవుడిని నేను చూసిన తర్వాత—

ఆగచ్ఛామి పునశ్చాత్ర న భయం మేఽస్తి మృత్యుతః

మళ్లీ ఇక్కడికి వస్తున్నాను; మరణం వల్ల నాకు భయం లేదు.

సత్యే తిష్ఠ మహాభాగ సత్యం చ పరిపాలయ

ధన్యుడా, నీవు సత్యంలో నిలిచి ఉండి, సత్యాన్ని కాపాడు.

సూర్యస్తపతి సత్యేన వాతః సత్యేన వాతి చ

సూర్యుడు సత్యంతో ప్రకాశిస్తాడు; గాలి సత్యంతో వీస్తుంది.

ఉదధిర్ల్లఙ్ఘయేన్నైవ మర్యాదాం సత్యపాలితః

సత్యం కాపాడబడినప్పుడు సముద్రం తన హద్దు దాటి పోదు.

సత్యేన యజ్ఞా వర్త్తన్తే మన్త్రపూతాః సుపూజితాః

సత్యం వల్లే మంత్రాలతో పవిత్రమైన యజ్ఞాలు సక్రమంగా జరుగుతాయి.

సత్యం గాతి తథా సామ సర్వం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్ 193.

గాయత్రీ, సామవేదం అన్నీ సత్యంలోనే నిలిచివున్నాయి; సమస్తం సత్యంలో ఆధారపడింది.

సత్యేన సర్వం లభతే యథా తాత మయా శ్రుతమ్

తండ్రి, నేను విన్నట్లు, సత్యం వల్లే అన్నీ లభిస్తాయి.

దేవదేవేన రుద్రేణ వేదగర్భః పురా కిల

దేవతలకు దేవుడైన రుద్రుడు ఒకప్పుడు వేదగర్భుడిని—

దీక్షాం ధారయతే బ్రహ్మా స తేనైవ సుయన్త్రితః

బ్రహ్మా ఆ రుద్రుని నియంత్రణతో దీక్షను స్వీకరించాడు.

సంవర్తేన పురా తాత సర్వే లోకాః సదైవతాః

తండ్రి, పూర్వంలో సంహారకాలంలో అన్ని లోకాలు, దేవతలతో కూడి—

పాతాలే పాలయన్ సత్యం బద్ధో వైరోచనో వసన్

విరోచనుని కుమారుడు పాతాళంలో నివసిస్తూ సత్యాన్ని కాపాడుతూ బంధించబడ్డాడు.

స్థితః సత్యే మహావిన్ధ్యో వర్ద్ధమానో న వర్ద్ధతే

మహా వింధ్య పర్వతం సత్యంలో నిలిచి పెరుగుతున్నా, నిజంగా పెరగదు.

గృహధర్మాశ్చ యే దృష్టా వానప్రస్థాశ్చ శోభితాః

ఇంటి కర్తవ్యాలు కనిపిస్తాయి; వనవాసులు కూడా అలంకరించబడ్డారు.

అశ్వమేధసహస్రం చ సత్యం చ తులయా ధృతమ్

వెయ్యి అశ్వమేధ యజ్ఞాలు, సత్యం రెండూ తులాబారంలో తూచగా ఉంచితే—

సత్యేన పాల్యతే ధర్మో ధర్మో రక్షతి రక్షితః

సత్యం వల్ల ధర్మం కాపాడబడుతుంది; ధర్మాన్ని కాపాడినవాడిని ధర్మమే రక్షిస్తుంది.

ఏవముక్త్వా హృష్టపుష్టః స్వేన దేహేన సువ్రత 193.

ఇలా చెప్పి, ఆనందంతో తన శరీరంలో బలంగా ఉన్నాడు, ఓ సువ్రతా—

ఋషిపుత్రో మహాతేజా సత్యవాగనసూయకః

ఒక మహాతేజస్సుతో ఉన్న ఋషిపుత్రుడు, సత్యవాది, మాయలేని వాడు—