వరాహపురాణమ్

మన్త్రః— యోఽసౌ భవాన్నాభిమాత్రప్రసూతో యజ్ఞైశ్చ మన్త్రైః సరహస్యజప్యైః

మంత్రము— నీ నాభి నుండి పుట్టినవాడు, యజ్ఞాలతో, రహస్య మంత్రజపాలతో...

యో దదాతి మహాభాగే మయోక్తం విధిపూర్వకమ్

ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, నేను చెప్పిన విధంగా యథావిధిగా ఇచ్చినవాడు...

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇంకా నీకు మరొకటి చెబుతాను, వసుంధరా, విను.

తస్య చైవేహ దాతవ్యం మన్త్రేణ విధిపూర్వకమ్

దానిని కూడా ఇక్కడ మంత్రంతో, నియమం ప్రకారం ఇవ్వాలి.

మద్భక్తేన తు దాతవ్యం సర్వసంసారమోక్షణమ్

నా భక్తుడు, అన్ని బంధనాల నుండి విముక్తి కోసం ఇవ్వాలి.

మధుపర్క్కం పరం గృహ్య చేమం మన్త్రముదాహరేత్

మధుపర్కం తీసుకొని, ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

మన్త్రః- యోఽసౌ భవాంస్తిష్ఠతి సర్వదేహే నారాయణః సర్వజగత్ప్రధానః

మంత్రము— ప్రతి శరీరంలో ఉన్నవాడు, నారాయణుడు, సమస్త లోకాల అధిపతి...

అనేనైవ తు మన్త్రేణ దద్యాచ్చ మధుపర్క్కకమ్ 192.

ఈ మంత్రంతోనే మధుపర్కం సమర్పించాలి.

ఏషా గతిర్మహాభాగే మధుపర్క్కస్య కీర్త్తితా

ఓ మహాభాగ్యవంతురాలా, మధుపర్కానికి ఈ విధానమే చెప్పబడింది.

ఏవం హి మధుపర్క్కశ్చ దేయః సిద్ధిమభీప్సుభిః

ఇలా, సిద్ధి కోరేవారు మధుపర్కాన్ని ఇవ్వాలి.

దదాతి మధుపర్కం యః స యాతి పరమాం గతిమ్

ఎవడు మధుపర్కం ఇస్తాడో, అతడు పరమ గతి పొందుతాడు.

దీక్షితాయ చ దాతవ్యో యశ్చ శిష్యో గురుప్రియః

దీక్ష పొందినవారికి, గురువుకు ప్రియమైన శిష్యునికి కూడా ఇవ్వాలి.

శృణోతి మధుపర్క్కస్య చాఖ్యానం పాపనాశనమ్

మధుపర్క కథను వినేవారికి పాపాలు నశించిపోతాయి.

ఏతత్తే కథితం భద్రే మధుపర్క్కవిభావనమ్

ఓ మంగళకరమైనవాడా, మధుపర్క విశేషాన్ని నీకు వివరించాను.

రాజద్వారే శ్మశానే వా భయే చ వ్యసనే తథా

రాజద్వారం వద్ద, శ్మశానంలో, భయ సమయంలో, కష్టంలో కూడా...

అపుత్రో లభతే పుత్రమభార్యశ్చ ప్రియాం లభేత్

కొంతమందికి కుమారులు లేని వారు కుమారుని పొందుతారు, భార్య లేని వారు ప్రియమైన భార్యను పొందుతారు.

ఏతత్తే కథితం భూమే మహాశాన్తిం సుఖావహామ్

ఓ భూమాతా, సుఖాన్ని కలిగించే ఈ గొప్ప శాంతికర్మను నీకు వివరించాను.

యస్త్వనేన విధానేన కుర్యాచ్ఛాన్తిమనుత్తమామ్ 192.

ఈ విధంగా ఎవరు ఈ శ్రేష్ఠమైన శాంతికర్మను ఆచరిస్తారో,

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే సర్వశాన్తికరణం నామ ద్వినవత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గ్రంథంలో 'సర్వశాంతికరణం' అనే తొంభై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ నచికేతః ప్రయాణవర్ణనమ్ వ్యాసశిష్యం మహాప్రాజ్ఞం వేదవేదాఙ్గపారగమ్

ఇప్పుడు నచికేతుడు ప్రయాణం ఎలా సాగిందో వివరించబడుతుంది. వేదాలు, వేదాంగాలు పూర్తిగా నేర్చుకున్న, వ్యాస మహర్షి శిష్యుడైన మహాపండితుడు నచికేతుడు.

అశ్వమేధే తథా వృత్తే రాజా వై జనమేజయః

అశ్వమేధ యాగం జరిగిన తరువాత, రాజు జనమేజయుడు,

ప్రాయశ్చిత్తం చరిత్వైవమాగతో గజసాహ్వయమ్

ప్రాయశ్చిత్తం చేసి, ఆ తరువాత గజసాహ్వయానికి వచ్చాడు.

ఋషిం పరమసమ్పన్నం వైశమ్పాయనమఞ్జసా

అతను పరిపూర్ణమైన ఋషి అయిన వైశంపాయనుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.

కురూణాం పశ్చిమో రాజా పశ్చాత్తాపేన పీడితః

కురువంశానికి చివరి రాజైన జనమేజయుడు, పశ్చాత్తాపంతో బాధపడుతూ,

జనమేజయ ఉవాచ కర్మపాకఫలం యస్మిన్మానుషైరుప భుజ్యతే

జనమేజయుడు ఇలా అడిగాడు: మనుషులు తమ కర్మ ఫలితాలను ఎక్కడ అనుభవిస్తారు?

ఏతదిచ్ఛామ్యహం శ్రోతుం కీదృశం తు యమాలయమ్

ఇది గురించి నేను వినాలని కోరుకుంటున్నాను. యమధర్మరాజు వాసస్థానం ఎలా ఉంటుంది?

న గచ్ఛేయం కథం విప్ర ప్రేతరాజ్ఞో నివేశనమ్

ఓ బ్రాహ్మణా, నేను ప్రేతరాజు నివాసానికి ఎలా పోకుండా ఉండగలను?

సూత ఉవాచ ఉవాచ మధురం వాక్యం రాజానం జనమేజయమ్

సూతుడు చెప్పాడు: అతను రాజు జనమేజయుడికి మధురంగా ఇలా పలికాడు.

వైశమ్పాయన ఉవాచ ।। శృణు రాజన్పురావృత్తాం కథాం పరమశోభనామ్ । ధర్మవృద్ధికరీం నిత్యాం యశస్యాం కీర్తివర్ద్ధినీమ్ ।। 193.

వైశంపాయనుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా! నీవు ధర్మాన్ని, కీర్తిని, యశస్సును పెంచే, అత్యంత మంగళకరమైన పురాతన కథను విను.