వరాహపురాణమ్

పితృయజ్ఞం విశాలాక్షి యే కుర్వన్తి విదో జనాః

విశాలమైన కళ్లవాడా! పితృయజ్ఞం చేసే జ్ఞానులు,

దదన్తే పితరస్తస్య ఆరోగ్యం నాత్ర సంశయః

వారికి పితృదేవతలు ఆరోగ్యం ప్రసాదిస్తారు; దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

తిర్యగ్భ్యశ్చ విముచ్యన్తే ప్రేతభావేన మానవాః

జంతువుల జన్మ నుంచి, ప్రేత అవస్థ నుంచి మనుషులు విముక్తి పొందుతారు.

పూజకః పితృదేవానాం సర్వకాలం గృహాశ్రమే

గృహస్థాశ్రమంలో ఎప్పుడూ పితృదేవతలను పూజించే వాడు,

అక్షయ్యం తస్య మన్యన్తే పితరః శ్రాద్ధతర్పితాః

శ్రాద్ధంలో తృప్తిపొందిన పితృదేవతలు, అతని పుణ్యాన్ని ఎప్పటికీ తరుగని దానిగా భావిస్తారు.

సాత్వికం శుక్లపన్థానమేతే యాన్తి విదో జనాః

శుద్ధమైన సాత్విక మార్గాన్ని అనుసరించే జ్ఞానులు ఆ లోకాన్ని పొందుతారు.

అజ్ఞానతమసారూఢా నికృతిజ్ఞాః శఠాస్తథా ౧౯౦.

అజ్ఞానం, అంధకారంలో మునిగిపోయిన వారు, మోసపూరితులు, దుర్బుద్ధులు,

కల్పాన్తం పచ్యమానాపి త్రాయన్తే యేన మానవాః

కల్పాంతం వరకూ బాధపడుతున్నా, అలాంటి మనుషులను అతడు రక్షిస్తాడు.

ముంచన్తి జలబిన్దూంశ్చ అమాం ప్రాప్య జలాశయే

మాంసం లేని స్థితిలో, నీటి నిల్వను చేరిన తరువాత వారు నీటి బిందువులను విడిచిపెడతారు.

యే వై శ్రాద్ధం ప్రకుర్వన్తి తర్పయిత్వా ద్విజాతయః

ద్విజులను తృప్తిపరిచి శ్రాద్ధం చేసే వారు,

నిరయాత్తేఽపి ముచ్యన్తే తృప్తిర్భవతి చాక్షయా

వారు నరకంలో ఉన్నా కూడా విడుదలవుతారు, వారి తృప్తి ఎప్పటికీ తరుగదు.

విప్రాణాం వచనం కృత్వా యథాశక్త్యా చ దక్షిణా

బ్రాహ్మణుల మాటను పాటించి, తన శక్తికి తగిన దానం ఇచ్చినవాడు,

దేయో నీలో వృషస్తత్ర నరకార్త్తివినాశనః

అక్కడ నీలం రంగు ఎద్దును దానం చేయాలి, అది నరక బాధలను తొలగిస్తుంది.

షష్టివర్షసహస్రాణి పితరస్తేన తర్పితాః

దానివల్ల పితృదేవతలు అరవై వేల సంవత్సరాలు తృప్తిపొందుతారు.

ఉద్ధృతో యది సుశ్రోణి పంకః శృఙ్గేణ తేన చ

ఓ సుందరివని, ఆ ఎద్దు కొమ్ముతో మట్టిని పైకి తీయగలిగితే,

తానుద్ధృత్య వరారోహే సోమలోకం స గచ్ఛతి

అవారిని పైకి తీయగా, ఓ మధురవదనే, అతడు సోమ లోకాన్ని చేరుతాడు.

షష్టివర్షసహస్రాణి షష్టివర్షశతాని చ ౧౯౦.

అరవై వేల సంవత్సరాలు, అరవై వంద సంవత్సరాలు కూడా.

ఏష ధర్మో గృహస్థానాం పుత్ర పౌత్రసమన్వితాః

ఇది కుమారులు, మనవళ్లతో కూడిన గృహస్థుల ధర్మం.

పిపీలికాదిభూతాని జఙ్గమాశ్చ విహఙ్గమాః

పిపీలికలు మొదలైన పురుగులు, జంతువులు, పక్షులు కూడా,

ఏవం గృహాశ్రమో మూలం ధర్మస్తత్ర ప్రతిష్ఠితః

ఇలా గృహస్థాశ్రమమే మూలం; అక్కడే ధర్మం స్థిరంగా ఉంటుంది.

తిథౌ పర్వణి యే చైవ స్వపితౄంస్తారయన్తి వై

తిథి లేదా పర్వదినాన, తమ పితృదేవతలను రక్షించే వారు.

న యజ్ఞదానాధ్యయనోపవాసైస్తీర్థాభిషేకైరపి చాగ్నిహోత్రైః

యజ్ఞాలు చేయడం, దానం ఇవ్వడం, వేదాలు చదవడం, ఉపవాసాలు ఉండడం, పవిత్ర తీర్థాలలో స్నానం చేయడం, అగ్నికి హోమాలు సమర్పించడం — ఇవి చేసినా,

పితరో నిర్గతాస్తత్ర బ్రహ్మవిష్ణుశరీరగాః

అక్కడ బ్రహ్మ మరియు విష్ణువు శరీరాల్లో ప్రవేశించిన పితృదేవతలు బయలుదేరారు.

ఏవం క్రమేణ వై తత్ర పితృదేవా వసున్ధరే

అలా వరుసగా, ఓ vasundhare, పితృదేవతలు అక్కడ నివసించారు.

తత ఏతే న జానన్తి దేవాః శక్రపురోగమాః

ఆ తర్వాత, ఇంద్రుడు ముందుండి దేవతలు కూడా దీన్ని తెలుసుకోలేరు.

న చ బ్రహ్మా విజానాతి నిఃసృతో మమ మాయయా

నా మాయ వల్ల పుట్టిన బ్రహ్మ కూడా దీనిని గ్రహించడు.

పునశ్చాన్యత్ప్రవక్ష్యామి పితృయజ్ఞేషు సున్దరి ౧౯౦.

ఇంకా, ఓ సుందరి, పితృయజ్ఞాల గురించి మరొక విషయం చెబుతాను.

కృత్వా వై పిణ్డసఙ్కల్పం దర్భానాస్తీర్య భూతలే

పిండప్రదానం చేయాలని సంకల్పించి, భూమిపై దర్భ గడ్డి పరచి,

అజీర్ణేనాభిపీడ్యన్తే భుజ్యన్తే న చ సున్దరి

అవి అజీర్ణంతో బాధపడతారు, తినబడవు కూడా, ఓ సుందరి.