వరాహపురాణమ్

ప్రేతాన్నే చోదరస్థే తు కాలధర్మముపాగతః

చనిపోయినవారికి అన్నం మృతుని కడుపులో ఉంచితే,

ప్రాప్నోతి రాక్షసత్వం వై తతో ముచ్యేత కిల్బిషాత్

అతడు రాక్షసుడి స్థితిని పొందుతాడు, అలా పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు.

గోహస్త్యశ్వధనాదీని సాగరాన్తాని మాధవి

మాధవి, ఆవులు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, ధనం — ఇవన్నీ సముద్రం వరకు విస్తరించిన దానం చేయాలి.

ప్రాయశ్చిత్తం చరేద్యస్తు స తారయతి నిశ్చితమ్ । ద్విజో జ్ఞానేన సమ్పన్నో వేదాభ్యాసరతః సదా

ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ఆచరించే, జ్ఞానం కలిగి, ఎప్పుడూ వేదాధ్యయనంలో నిమగ్నమైన బ్రాహ్మణుడు తప్పకుండా ఇతరులను కూడా విముక్తి చేయగలడు.

స తారయతి చాత్మానం దాతారం నైవ సంశయః

అతడు తనను తాను, దాతను కూడా తప్పకుండా విముక్తి చేయగలడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

దైవే చ జన్మనక్షత్రే శ్రాద్ధకాలే చ పర్వసు

దైవకార్యాల్లో, జననం సమయంలో, జన్మనక్షత్రంలో, శ్రాద్ధ సమయంలో, పర్వదినాల్లో,

వేదవిద్యావ్రతస్నాతం బహుధర్మనిరన్తరమ్ 189.

వేదాలు నేర్చుకున్న, వ్రతస్నానం చేసిన, ఎన్నో ధర్మాలలో నిరంతరం నిమగ్నమైనవాడు,

క్షమాయుక్తం చ శాస్త్రజ్ఞమహింసాయాం రతం తథా

క్షమతో కూడిన, శాస్త్రజ్ఞుడు, అహింసలో నిష్ట కలిగినవాడు,

దద్యాద్దానాని విప్రాయ స వై తారయితుం క్షమః

అలాంటి బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి; అతడు నిజంగా విముక్తి చేయగలడు.

కుణ్డగోలం ప్రతిగ్రాహి దాతారం చాప్యధో నయేత్

దానం స్వీకరించే బ్రాహ్మణుడు బావి లేదా గోతిలా ఉంటే, అతడు దాతను దిగజార్చుతాడు.

దృష్ట్వా తం పితరో యాన్తి నిరాశా నిరయం ద్రుతమ్

అతన్ని చూసి పితృదేవతలు నిరాశతో త్వరగా నరకానికి వెళ్తారు.

తస్మాద్దానం న దాతవ్యమపాత్రాయ యశస్విని

కాబట్టి, ఓ మహిమగలవాడా, అర్హత లేని వారికి దానం ఇవ్వకూడదు.

అవన్తీవిషయే కశ్చిద్రాజా హ్యత్యన్తధార్మికః

అవంతి దేశంలో ఒక రాజు ఉండేవాడు. అతడు చాలా ధార్మికుడు.

రాజ్ఞః పురోహితశ్చాసీచ్చన్ద్రశర్మ్మా ద్విజోత్తమః

ఆ రాజుకు చంద్రశర్మ అనే గొప్ప బ్రాహ్మణుడు పురోహితుడిగా ఉండేవాడు.

స రాజా బ్రాహ్మణేభ్యశ్చ గా దదాతి దినే దినే

ఆ రాజు ప్రతిరోజూ బ్రాహ్మణులకు ఆవులను దానం చేసేవాడు.

గతే బహుతిథే కాలే రాజ్ఞో మేధాతిథేః పితుః విప్రానాహ్వాపయామాస పితుర్వై శ్రాద్ధకారణాత్

చాలా కాలం గడిచిన తర్వాత, రాజు కుమారుడు మేధాతిథి తన తండ్రి శ్రాద్ధం కోసం బ్రాహ్మణులను పిలిపించాడు.

ఆగతాన్బ్రాహ్మణాన్దృష్ట్వా మేధాతిథిరకల్మషః 189.

వచ్చిన బ్రాహ్మణులను చూసి మేధాతిథి మలినతతో బాధపడ్డాడు.

శ్రాద్ధం కృత్వా తు విధివత్పిణ్డాన్నిర్వాప్య యత్నతః

ఆయన విధిప్రకారం శ్రాద్ధాన్ని చేసి, శ్రద్ధగా పిండాలను సమర్పించాడు.

తన్మధ్యే బ్రాహ్మణః కశ్చిద్గోలకోఽవస్థితస్తదా

అప్పుడు వారిలో గోలక అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు కూడా ఉన్నాడు.

తేనైవ శ్రాద్ధదోషేణ రాజ్ఞస్తు పితరస్తదా

ఆ శ్రాద్ధంలో జరిగిన తప్పు వల్ల ఆ రాజు పితృదేవతలు అప్పట్లో—

క్షుత్పిపాసార్దితా నిత్యం క్రన్దన్తే చ పునః పునః

—ఎప్పుడూ ఆకలి దప్పులతో బాధపడుతూ, మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చేవారు.

మృగయార్థం గతస్తత్ర ద్విత్రైః పరిజనైర్వృతః

అతడు వేటకు వెళ్లాడు, ఇద్దరు ముగ్గురు సేవకులతో పాటు.

కే భవన్తోఽత్ర సంప్రాప్తా దశామేతాం సుదుఃఖితాః

మీరు ఎవరు? ఇంతటి బాధతో ఇక్కడికి వచ్చారు?

పితర ఊచుః వయం తస్యైవ పితరో నరకం గన్తుముద్యతాః

పితృదేవతలు చెప్పారు: మేమే అతని పూర్వీకులు, నరకానికి వెళ్లబోతున్నాము.

తేషాం తు వచనం శ్రుత్వా రాజా దుఃఖసమన్వితః

వారి మాటలు విని రాజు చాలా బాధపడ్డాడు.

మేధాతిథిరువాచ కేన వై కర్మదోషేణ నిరయం గన్తుముద్యతాః

మేధాతిథి అడిగాడు: ఏ తప్పు వల్ల మీరు నరకానికి వెళ్లబోతున్నారు?

పితర ఊచుః తేనైవ కర్మదోషేణ నరకం గన్తుముద్యతాః ।। 189.

పితృదేవతలు చెప్పారు: అదే కర్మదోషం వల్ల మేము నరకానికి వెళ్లబోతున్నాము.

తత్ర దుఃఖం మహద్భుక్త్వా పునర్గచ్ఛామహే దివమ్

అక్కడ మేము గొప్ప బాధ అనుభవించి, మళ్లీ స్వర్గానికి వెళ్తాము.

అసంఖ్యాతాస్త్వయా దత్తా గావః సుబహుదక్షిణా

నీ చేత అనేక ఆవులు, విరివిగా దక్షిణలతో, దానం చేయబడ్డాయి.