వరాహపురాణమ్

ఏవముక్తో మయా దేవి గృహ్య తత్ర కమణ్డలుమ్

ఓ దేవీ, నేను ఇలా పలికిన తరువాత, ఆమె అక్కడ కమండలాన్ని తీసుకుంది.

ఆదిత్యా వసవో రుద్రా అశ్వినౌ చ మరుద్గణాః

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అశ్వినులు, మరుద్గణాలు—

బాహుభ్యాం క్షత్రముత్పన్నం వైశ్యా ఊరువినిఃస్సృతాః

బాహువుల నుండి క్షత్రియులు పుట్టారు; తొడల నుండి వైశ్యులు ఉద్భవించారు.

దేవతాశ్చాసురా దేవి జాతాస్తే బ్రహ్మణస్తథా

ఓ దేవీ, దేవతలు, అసురులు కూడా బ్రహ్మ నుండి పుట్టారు.

ఆదిత్యా వసవో రుద్రా అశ్వినౌ చ మరుద్గణాః

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అశ్వినులు, మరుద్గణాలు—

దిత్యాం చ జనితాః పుత్రా అసురాః సురశత్రవః

దితికి పుట్టిన కుమారులు, దేవతలకు శత్రువులైన అసురులు.

తేజసా భాస్కరాకారాః సర్వే శాస్త్రవిదో ద్విజాః

ఆ ద్విజులు అందరూ సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, శాస్త్రజ్ఞానం కలవారు.

నిమేస్తు వంశసమ్భూతో ఆత్రేయ ఇతి విశ్రుతః

వంశంలో పుట్టిన నిమి, ఆత్రేయుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.

శీర్ణపర్ణామ్బుభక్షశ్చ శిశిరే చ జలేశయః 187.

ఎండిపోయిన ఆకులు, నీరు తినేవారు, శిశిరంలో నీటిలో నివసించేవారు—

వర్షాణాం చ సహస్రాణి తపస్తప్త్వా వసున్ధరే

వేల సంవత్సరాలు, ఓ vasundhara, వారు తపస్సు చేశారు.

నష్టం చ తం సుతం దృష్ట్వా నిమేః శోక ఉపావిశత్

ఆ కొడుకు పోయినదాన్ని చూసి, నిమి దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.

నిమిః కృత్వా తతః శోకం విధానాత్తత్ర మాధవి

ఆ తరువాత, దుఃఖాన్ని అనుభవించిన నిమి, అక్కడ విధిగా కర్మలు చేశాడు, ఓ మాధవి.

తస్య ప్రతివిశుద్ధస్య మాఘమాసే తు ద్వాదశీమ్

అతను అన్ని విధాలుగా పవిత్రుడై, మాఘమాసంలో ద్వాదశి రోజున—

స నిమిశ్చిన్తయామాస శ్రాద్ధకల్పం సమాహితః

నిమి, ఏకాగ్రతతో, శ్రాద్ధానికి తగిన కర్మలను ఆలోచించాడు.

యాని కాని చ భక్ష్యాణి నవశ్చ రససంభవః

ఏవైతే భోజ్యాలు ఉన్నాయో, రసంతో పుట్టే తొమ్మిది విధాలూ—

ఆమన్త్ర్య బ్రాహ్మణం పూర్వం శుచిర్భూత్వా సమాహితః

ఆ బ్రాహ్మణుని గౌరవంగా పలకరించి, స్వచ్ఛతతో, ఏకాగ్రతతో ఉన్నాడు.

సప్తకృత్వస్తతస్తత్ర యుగపత్సముపావిశత్

ఆ తర్వాత, అక్కడ ఏడుసార్లు వరుసగా కూర్చున్నాడు.

పూజయిత్వా తు విప్రాన్స సప్తకృత్వశ్చ సున్దరి

అందాలవతీ, ఆ బ్రాహ్మణులను ఏడుసార్లు పూజించాడు.

ప్రదదౌ శ్రీమతే పిణ్డం నామగోత్రముదాహరన్ 187.

శ్రీదేవికి పిండం సమర్పిస్తూ, పేరు, గోత్రాన్ని ఉచ్చరించాడు.

ఏవం దినే గతే భద్రే హ్యస్తం ప్రాప్తే దివాకరే

అలా ఓ మృదువైనవాడా, రోజు ముగిసి, సూర్యుడు అస్తమించాక,

ఏకాకీ యతచిత్తాత్మా నిరాశీ నిష్పరిగ్రహః

ఒక్కడే, మనస్సును, ఆత్మను నియంత్రించుకుని, ఆశలు లేక, ఏదీ కలిగి లేక,

నాత్యుచ్చం నాతినీచం చ చేలాజినకుశోత్తరమ్

అతికొద్దిగా కాదు, చాలా తక్కువగా కాదు, పైగా వస్త్రం, మృగచర్మం, దర్భతో కూడిన ఆసనంపై,

ఉపవిశ్యాసనేఽయుఞ్జద్యోగమాత్మవిశుద్ధయే

ఆ ఆసనంపై కూర్చుని, తన ఆత్మశుద్ధికి యోగాభ్యాసం చేశాడు.

సంప్రేక్ష్య నాసికాగ్రం స్వం దిశశ్చానవలోకయన్

తన ముక్కు అంచునే చూపు నిలిపి, ఇతర దిశలను చూడలేదు.

సంయమ్య మయి చిత్తం యో యుక్త ఆసీత మత్పరః

మనస్సును నాలో నిలిపి, నన్నే ధ్యానిస్తూ, ఎవడు కూర్చుంటాడో,

ఏవం నివృత్తసంధ్యాయాం తతో రాత్రిరుపాగతా

అలా సంధ్య ముగిసిన తర్వాత, రాత్రి వచ్చింది.

కృత్వా తు పిణ్డ సంకల్పం పశ్చాత్తాపం చకార హ

పిండ సమర్పణకు సంకల్పం చేసి, తరువాత పశ్చాత్తాపం కలిగింది.

నివాపకర్మ హ్యశుచి పుత్రార్థే వినియోజితమ్

పుత్రసంతానం కోసం చేసిన ఆ పిండదానం, పవిత్రంగా లేకుండా జరిగిందని భావించాడు.

కథం తే మునయః శాపాత్ప్రదహేయుర్న మామితి 187.

ఆ మునులు శాపం వల్ల నన్ను ఎందుకు కాల్చలేకపోయారు?