వరాహపురాణమ్

యుగం యుగసహస్రాణి యాస్యన్తి చ గతాని చ

ఒక్కో యుగంలో వెయ్యి యుగాలు గడిచిపోతూ ఉంటాయి, అలాగే గడిచిపోయాయి కూడా.

ధారితం మమ సుశ్రోణి దివా పంచశతాని చ

ఓ సుందర నితంబాల భూమిదేవి, నేను నిన్ను ఐదు వందల రోజులు మోయడం చేశాను.

యన్మాం పృచ్ఛసి వై జ్ఞాతుమాత్మానం చ యశస్విని

నీవు నన్ను అడిగింది, అలాగే నువ్వు తెలుసుకోవాలనుకున్నది కూడా, ఓ కీర్తిశాలిని.

క్రోధహేతోర్మయా సృష్ట ఈశ్వరోఽసురనాశనః

కోపంతో నేను అసురులను నాశనం చేసే పరమేశ్వరుని సృష్టించాను.

ఏవం త్రయో వయం దేవాః కృత్వా హ్యేకార్ణవాం మహీమ్

అలా మేము ముగ్గురు దేవతలు, భూమిని ఒక్క సముద్రంలా మార్చాము.

సర్వం తజ్జలపూర్ణం తు న చాజ్ఞాయత కిఞ్చన

అంతా నీటితో నిండిపోయింది, వేరే ఏదీ కనిపించలేదు.

తిష్ఠామ వటవృక్షేఽహం మాయయా బాలరూపధృక్

అప్పుడు నేను వటవృక్షం కింద, మాయతో బాలరూపంలో ఉండిపోయాను.

వారయామి వరారోహే జానాసి త్వం ధరే శుభే

ఓ సుందరివై, నేనిన్ను ఆపుతున్నాను. ఈ విషయం నీకు తెలుసు, ఓ మంగళకరమైన భూమిదేవీ.

వినిస్సృతం జలం తత్ర మాయయా తదనన్తరమ్

ఆ వెంటనే, అక్కడ నీరు మాయతో ఉద్భవించింది.

ముహూర్త్తం ధ్యానమాస్థాయ భాషితో వచనం మయా 187.

ఒక క్షణం ధ్యానం చేసి, నేను ఈ మాటలు చెప్పాను.

ఏవముక్తో మయా దేవి గృహ్య తత్ర కమణ్డలుమ్

ఓ దేవీ, నేను ఇలా పలికిన తరువాత, ఆమె అక్కడ కమండలాన్ని తీసుకుంది.

ఆదిత్యా వసవో రుద్రా అశ్వినౌ చ మరుద్గణాః

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అశ్వినులు, మరుద్గణాలు—

బాహుభ్యాం క్షత్రముత్పన్నం వైశ్యా ఊరువినిఃస్సృతాః

బాహువుల నుండి క్షత్రియులు పుట్టారు; తొడల నుండి వైశ్యులు ఉద్భవించారు.

దేవతాశ్చాసురా దేవి జాతాస్తే బ్రహ్మణస్తథా

ఓ దేవీ, దేవతలు, అసురులు కూడా బ్రహ్మ నుండి పుట్టారు.

ఆదిత్యా వసవో రుద్రా అశ్వినౌ చ మరుద్గణాః

ఆదిత్యులు, వసువులు, రుద్రులు, అశ్వినులు, మరుద్గణాలు—

దిత్యాం చ జనితాః పుత్రా అసురాః సురశత్రవః

దితికి పుట్టిన కుమారులు, దేవతలకు శత్రువులైన అసురులు.

తేజసా భాస్కరాకారాః సర్వే శాస్త్రవిదో ద్విజాః

ఆ ద్విజులు అందరూ సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తూ, శాస్త్రజ్ఞానం కలవారు.

నిమేస్తు వంశసమ్భూతో ఆత్రేయ ఇతి విశ్రుతః

వంశంలో పుట్టిన నిమి, ఆత్రేయుడిగా ప్రసిద్ధి చెందాడు.

శీర్ణపర్ణామ్బుభక్షశ్చ శిశిరే చ జలేశయః 187.

ఎండిపోయిన ఆకులు, నీరు తినేవారు, శిశిరంలో నీటిలో నివసించేవారు—

వర్షాణాం చ సహస్రాణి తపస్తప్త్వా వసున్ధరే

వేల సంవత్సరాలు, ఓ vasundhara, వారు తపస్సు చేశారు.

నష్టం చ తం సుతం దృష్ట్వా నిమేః శోక ఉపావిశత్

ఆ కొడుకు పోయినదాన్ని చూసి, నిమి దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు.

నిమిః కృత్వా తతః శోకం విధానాత్తత్ర మాధవి

ఆ తరువాత, దుఃఖాన్ని అనుభవించిన నిమి, అక్కడ విధిగా కర్మలు చేశాడు, ఓ మాధవి.

తస్య ప్రతివిశుద్ధస్య మాఘమాసే తు ద్వాదశీమ్

అతను అన్ని విధాలుగా పవిత్రుడై, మాఘమాసంలో ద్వాదశి రోజున—

స నిమిశ్చిన్తయామాస శ్రాద్ధకల్పం సమాహితః

నిమి, ఏకాగ్రతతో, శ్రాద్ధానికి తగిన కర్మలను ఆలోచించాడు.

యాని కాని చ భక్ష్యాణి నవశ్చ రససంభవః

ఏవైతే భోజ్యాలు ఉన్నాయో, రసంతో పుట్టే తొమ్మిది విధాలూ—

ఆమన్త్ర్య బ్రాహ్మణం పూర్వం శుచిర్భూత్వా సమాహితః

ఆ బ్రాహ్మణుని గౌరవంగా పలకరించి, స్వచ్ఛతతో, ఏకాగ్రతతో ఉన్నాడు.

సప్తకృత్వస్తతస్తత్ర యుగపత్సముపావిశత్

ఆ తర్వాత, అక్కడ ఏడుసార్లు వరుసగా కూర్చున్నాడు.

పూజయిత్వా తు విప్రాన్స సప్తకృత్వశ్చ సున్దరి

అందాలవతీ, ఆ బ్రాహ్మణులను ఏడుసార్లు పూజించాడు.

ప్రదదౌ శ్రీమతే పిణ్డం నామగోత్రముదాహరన్ 187.

శ్రీదేవికి పిండం సమర్పిస్తూ, పేరు, గోత్రాన్ని ఉచ్చరించాడు.