వినా సాంఖ్యేన యోగేన ముచ్యతే నాత్ర సంశయః
సాంక్యయోగం లేకుండానే విముక్తి లభిస్తుంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
సా గతిస్త్యజతః ప్రాణాన్మథురాయాం న సంశయః న తీర్థం మథురాయా హి న దేవః కేశవాత్పరః
మథురలో ప్రాణాలు విడిచినవారికి విముక్తి లభించడంలో సందేహమే లేదు. మథురకు సమానమైన తీర్థం లేదు, కేశవునికంటే గొప్ప దేవుడు లేడు.
ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే అపరాధప్రాయశ్చిత్తమాహాత్మ్యం నామ ఊనాశీత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో మథురామాహాత్మ్యంలో అపరాధప్రాయశ్చిత్త మహిమ అనే నూర్యెనభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.
శ్రీవరాహ ఉవాచ ధ్రువతీర్థే పురావృత్తం తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే
శ్రీవరాహుడు పలికెను: వసుంధరా! ధ్రువతీర్థంలో昔 జరిగిన విషయాన్ని విను.
అస్యాం పుర్యాం తు రాజాసీద్ధార్మికః సత్యవిక్రమః
ఈ పట్టణంలో ఒకప్పుడు ధార్మికుడు, సత్యవ్రతుడు అయిన రాజు ఉండేవాడు.
తస్య నార్యః శతే ద్వే తు కులశీలవయోయుతే
ఆయనకు వందల రెండు భార్యలు ఉండేవారు. అందరూ మంచి వంశానికి, మంచి స్వభావానికి, తగిన వయస్సుకి చెందినవారు.
నామ్నా చన్ద్రప్రభా చైవ వీరసూర్వీరపుత్రకా
వారిలో ఒకరికి చంద్రప్రభ అనే పేరు. ఆమె వీరత్వంతో ప్రసిద్ధురాలు, వీరులైన కుమారులకు తల్లి.
తస్యాః పరిగ్రహాస్త్వేకోద్దిష్టాచారవిహీనకాః
ఆమెతో ఉన్న ఇతర స్త్రీలు, భార్యలకు ఉండాల్సిన ఆచారాలు పాటించేవారు కావు.
స్వదోషైః పతితాః సర్వే నరకం ప్రతి భామిని
ఓ సుందరి, అందరూ తమ తప్పుల వల్ల నరకానికి పడిపోతున్నారు.
కదాచిదపి తస్యాథో భ్రష్టః ప్రాణిజనో మహాన్
ఒకప్పుడు, జీవుల్లో గొప్పవాడు అక్కడి నుండి పడిపోయాడు.
కృష్ణరూపాశ్చంక్రమన్తో మశకాకారసన్నిభాః
వారు నల్లని రూపాలు ధరించి, దోమల ఆకారంలో తిరుగుతున్నారు.
తస్మిన్క్షణే న చ కృతం వ్రతం జప్యం విమోహనాత్ 180.
ఆ క్షణంలో మాయ వల్ల ఏ వ్రతం గానీ, జపం గానీ చేయబడలేదు.
చతుర్థాంశావశేషశ్చ దివసః పర్యవర్త్తత
ఆ రోజు నాలుగవ భాగం మిగిలి ఉంది.
అన్యే పూర్వోత్తరాద్దేశాద్దక్షిణాత్పశ్చిమాత్తథా
ఇతరులు తూర్పు, పడమర, దక్షిణ దిశల నుండి వచ్చారు.
హృష్టాస్తుష్టా సుపుష్టాంగా గచ్ఛన్తో దివి సఙ్ఘశః
ఆనందంగా, సంతృప్తిగా, బలమైన శరీరాలతో వారు గుంపులుగా స్వర్గానికి వెళ్తున్నారు.
వస్త్రాలఙ్కారపుష్టాంగా హృష్టా గచ్ఛన్తి సంఘశః
వస్త్రాలు, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, బలమైన శరీరాలతో, ఆనందంగా వారు గుంపులుగా వెళ్తున్నారు.
అన్యే యథాగతం యాన్తి ఆయాన్తి పునరేవ హి
ఇతరులు వచ్చిన విధంగా వెళ్లిపోతారు, మళ్లీ తిరిగి వస్తారు కూడా.
సమాగచ్ఛన్తి గచ్ఛన్తీరయన్తశ్చాశిషో ముదా
వారు కలుసుకుంటారు, వెళ్తారు, వస్తారు, ఆనందంగా ఆశీర్వాదాలు కోరుకుంటారు.
నిర్గతోదరసూక్ష్మాశ్చ గచ్ఛన్తి సువిమానితాః
సన్నగా, క్షీణమైన పొట్టలతో వారు మంచి పల్లకీలలో గౌరవంతో వెళ్తున్నారు.
మహోత్సవమివాలక్ష్య విస్మితో మునిరుత్థితః
దీన్ని మహోత్సవంలా చూసి, ఆ ముని ఆశ్చర్యంతో లేచాడు.
నిర్జనం ధ్రువతీర్థం తు వృతవేలమివాభవత్
ఒంటరిగా ఉన్న ఆ శాశ్వత తీర్థం, ఒడ్డుతో చుట్టుముట్టినట్లైంది.
వేపథుః కోటరాక్షశ్చ పృష్ఠలగ్నలఘూదరః 180.
వాడి ఒళ్ళు వణికిపోతూ, గుహలాంటి కన్నులతో, వెనుక భాగం లోపలికి పోయినట్లు, సన్నగా ఉన్నాడు.
న వాక్చ శ్రూయతే తస్య క్షుద్రపక్షిరవో యథా
వాడి మాట వినిపించదు, అది చిన్న పక్షి అరుపులా ఉంటుంది.
న గచ్ఛసి యథాస్థానమాగతస్తు నిరుద్యమః
నీవు ఇక్కడికి వచ్చావు గానీ, నీ స్థానం వైపు పోవడం లేదు, ఎందుకంటే నీవు శ్రమ లేకుండా వచ్చావు.
మమాద్య నైత్యకం కర్మ తీర్థేఽస్మిన్నశ్యతేఽనిశమ్
ఈ తీర్థంలో నా నిత్యకర్మ ఈ రోజు రాత్రింబవళ్ళు నశించింది.
త్వాం దృష్ట్వేదృక్స్వరూపం చ క్రియా మే సా గతా త్వయి
నిన్ను ఇలాంటి రూపంలో చూసాక, నా క్రియ నీలోనే లీనమైంది.
జన్తురువాచ ధ్రువతీర్థే చ యః శ్రాద్ధం పునః కుర్యాత్తిలోదకమ్
జంతువు ఇలా అన్నాడు: ఎవరైనా ధ్రువతీర్థంలో మళ్లీ శ్రాద్ధం చేసి, నువ్వుల నీళ్లు సమర్పిస్తే—
తిలతృప్తా దివం యాన్తి పితరస్తేన పుత్రిణః
ఆ నువ్వులతో తృప్తిపొందిన పితృదేవతలు, వారి సంతానంతో కలసి స్వర్గానికి చేరుకుంటారు.
యోనిసంకరదోషేణ నరకం సముపాశ్రితః
వంశములో కలయిక దోషం వల్ల, నరకంలో పడిపోవాల్సి వస్తుంది.
అగతిర్గమనే మే స్యాత్తే త్రితాపైః సమాగతః
నాకు ఎక్కడికీ వెళ్లే దారి లేదు; మూడు విధాల బాధలు నన్ను వెంటాడుతున్నాయి.