వరాహపురాణమ్

తిష్ఠోపరమితః పాపాద్యావత్కాలం చ జీవసి

"బతికినంత కాలం పాపాలకు దూరంగా ఉండాలి."

సగతిశ్చ విపాపా చ భవిష్యతి న సంశయః ఏవం ప్రభావస్తీర్థస్య మథురాయాం వసున్ధరే ।।176.

"అతడు మంచి గమ్యం పొందుతాడు, పాపాలు ఉండవు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మథురలోని ఈ తీర్థానికి ఇంత గొప్పతనం ఉంది, భూమిదేవీ!"

కృష్ణగంగోద్భవస్యాపి తథా కాలిఞ్జరస్య చ

కృష్ణగంగకు, అలాగే కాలింజరానికి కూడా ఇలాంటి మహిమ ఉంది.

యః శృణోతి వరారోహే శ్రద్ధయా పరయా యుతః

ఈ కథను ఎవరు పరమ భక్తితో వినినా, ఓ సుందరీ,

సప్తజన్మకృతం పాపం తస్య సర్వం వ్యపోహతి అమృతత్వం చ లభతే స్వర్గలోకం చ గచ్ఛతి

వారికి ఏడు జన్మల్లో చేసిన పాపాలన్నీ పోతాయి; అమృతత్వాన్ని పొందుతారు, స్వర్గలోకానికి చేరుకుంటారు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే కృష్ణగంగోద్భవమాహాత్మ్యం నామ షట్సప్తత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో కృష్ణగంగ మహాత్మ్యం పేరుతో నూటడభై ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ ద్వారకాం వసమానస్య సామ్బశాపాదికం శృణు

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: ద్వారకలో నివసిస్తున్నప్పుడు, సాంబుడి శాపం గురించి విను.

సుఖాసీనస్య కృష్ణస్య పుత్రదారసుతైః సహ పాద్యమర్ఘ్యం చాసనం చ మధుపర్కం సభాజనమ్

కృష్ణుడు తన కుమారులు, భార్యలు, పిల్లలతో కలిసి సుఖంగా కూర్చున్నప్పుడు, ఆయనకు పాద్యము, అర్ఘ్యము, ఆసనం, మధుపర్కము పాత్రలో సమర్పించబడ్డాయి.

ఏకాన్తే ప్రాప్య కృష్ణం చ విజ్ఞప్తిమకరోత్ప్రభుః స్పృహణీయః సదా కాన్తః స్త్రీజనస్య సురేశ్వరః

ఒంటరిగా ఉన్న కృష్ణుని దగ్గరకు వెళ్లి, ప్రభువు తన కోరికను చెప్పాడు. ఆయన ఎప్పుడూ అందరికీ ఆకర్షణీయుడూ, స్త్రీలకు ప్రియుడూ, దేవతాధిపతివి.

ఏతాస్తు వరనార్యో వై క్రీడార్థం హి సురేశ్వరః। దేవయోన్యో దదుస్తుభ్యం సహస్రాణి చ షోడశ

ఈ మహానుభావురాలైన యువతులను దేవతాధిపతి క్రీడార్ధంగా నీకు ఇచ్చాడు. అలాగే, ఆరువేల దేవకన్యలను కూడా నీకు సమర్పించాడు.

సామ్బం దృష్ట్వా చ సర్వాసాం క్షుభ్యతే చ మనః ప్రభో

సాంబుడిని చూసిన వెంటనే ఆ యువతులందరి మనస్సులు కలవరపడ్డాయి, ప్రభూ.

త్వత్ప్రియార్థం సమాయాతః కథితుం తే సురోత్తమ

నీకు ఆనందం కలిగించేందుకు, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవైన నీకు ఈ విషయం చెప్పడానికి నేను వచ్చాను.

క్రియాతః స్వర్గవాసోస్తి నరకస్తద్విపర్యయాత్

సత్కార్యాలు చేస్తే స్వర్గంలో నివాసం లభిస్తుంది; దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తే నరకంలో పడతారు.

యావత్స శబ్దో భవతి తావత్పురుష ఉచ్యతే 177.

మాట ఉండేంతవరకు మనిషిని 'పురుషుడు' అంటారు.

నరకే పురుషః ప్రోక్తో విపరీతో మనీషిభిః

నరకంలో మాత్రం, జ్ఞానులు ఆ మనిషిని దానికి విరుద్ధంగా వర్ణిస్తారు.

ఆసనేషూపవిష్టానాం తాసాం క్షోభం చ తత్త్వతః

ఆ స్త్రీలు ఆసనాలపై కూర్చున్నప్పుడు వారి కలవరము నిజంగానే కనిపించింది.

తావత్సభ్యాసనాన్యేవ స్వాస్తీర్య చ విభాగశః

సభలోని ఆసనాలు ఎంతకాలం ఉన్నాయో అంతకాలం అవి వేరువేరుగా పరచబడ్డాయి.

పశ్చాత్సామ్బః సమాయాతస్తస్యాగ్రే కరసంపుటమ్

తర్వాత సాంబుడు వచ్చి, అతని ముందర చేతులు జోడించి నమస్కరించాడు.

దృష్ట్వా రూపమతీవాస్య సామ్బస్యైవ వరస్త్రియః

సాంబుని అతి అందమైన రూపాన్ని చూసి ఆ మహాస్త్రీలు—

ఉత్తిష్ఠతః ప్రియాః సర్వా గచ్ఛత స్వనివేశనమ్

"అందరూ లేచి, మీ ఇల్లులకు తిరిగి వెళ్ళండి, ప్రియమైనవారూ."

సాంబస్తత్రైవ సంతస్థౌ వేపమానః కృతాఞ్జలిః

సాంబుడు అక్కడే నిలబడి, వణుకుతూ, చేతులు జోడించి నిలిచాడు.

కృష్ణస్తు కథయామాస నారదాయ సవిస్తరమ్

కృష్ణుడు ఆ విషయాన్ని నారదునికి విపులంగా వివరించడం ప్రారంభించాడు.

క్షణో నాస్తి రహో నాస్తి నాస్తి కృత్యే విభావనా

ఇక్కడ ఒక్క క్షణం కూడా లేదు, గోప్యత లేదు, చేసే పనిలో దాచిపెట్టడం లేదు.

ఏకవాసాస్తథా గౌరీ శ్యామా వా వరవర్ణినీ 177.

కొంతమంది ఒకే వస్త్రం ధరించారు; కొందరు తెల్లగా, మరికొందరు ముదురు వర్ణంతో, అందరూ అద్భుతమైన కాంతితో ఉన్నారు.

సురూపం పురుషం దృష్ట్వా క్షరన్తి మునిసత్తమ

ఓ మునిశ్రేష్ఠా! అందమైన పురుషుడిని చూసినప్పుడు వారు చలించిపోతారు.

అతీవ మానీ తేజస్వీ ధార్మికోఽతిగుణాన్వితః

అతడు అత్యంత గర్విష్టుడు, తేజోవంతుడు, ధార్మికుడు, అపారమైన గుణాలతో ఉన్నవాడు.

నారదస్త్వేవమేవం చ ప్రతిపూజ్య హరేర్వచః

హరి మాటలను నారదుడు గౌరవంగా ఆమోదించాడు.

యథా ఏకేన చక్రేణ రథస్య న గతిర్భవేత్

ఒకే చక్రంతో రథం నడవదు అన్నట్టు,

పుంసః సుదృష్టిపాతేన కృతకృత్యా భవన్తి తాః

అలాగే, మంచి దృష్టి ఉన్న మనిషి చూపుతో ఆ స్త్రీలు తాము కోరినది సాధించగలుగుతారు.