వరాహపురాణమ్

ధూపోఽయం దేవదేవేశ శంఖచక్రగదాధర

దేవదేవేశ్వరా, శంఖ, చక్ర, గదా ధరించువాడా, ఈ ధూపాన్ని నీకు అర్పిస్తున్నాను.

తేజసా సర్వలోకాశ్చ వివృతాః సన్తు తేఽవ్యయాః

నీ తేజస్సుతో అన్ని లోకాలు ప్రకాశించాలి, అవి నిత్యంగా నిలిచిపోవాలి.

అదితేర్గర్భమాధాయ వైరోచనిశమాయ చ

అదితి గర్భాన్ని ధరించి, వైరోచనేశ్వర రూపాన్ని స్వీకరించి,

(నైవేద్యమ్) దేవానాం సమ్మతశ్చాపి యోగినాం పరమాం గతిః

(నైవేద్యం) దేవతలు నీను ఆమోదించారు, యోగులకు నీవే పరమ గమ్యం.

( అర్ఘ్యమ్) హవ్యభుగ్ఘవ్యకర్త్తా త్వం హోతా హవ్యం త్వమేవ చ

(అర్ఘ్యం) నీవే హవ్యాలను స్వీకరించేవాడు, నీవే హవ్యాలను సమర్పించేవాడు, నీవే హోత, నీవే హవ్యము.

(ఇతి స్వాహా హోమః) హిరణ్యమన్నం త్వం దేవ జలవస్త్రమయో భవాన్

ప్రభూ, మీరు బంగారం, మీరు అన్నం, మీరు నీటితో కూడిన వస్త్రాల రూపంలో ఉన్నవారు.

( ఛత్రాదిదానమ్) పర్జన్యో వరుణః సూర్యః సలిలం కేశవః శివః 174.

వర్షం, వరుణుడు, సూర్యుడు, నీరు, కేశవుడు, శివుడు — ఇవన్నీ ఇక్కడ ఉన్నాయి.

( వామనస్తుతిమ్) అన్నం ప్రజాపతిర్విష్ణురుద్రచన్ద్రేన్ద్రభాస్కరాః

అన్నం అంటే ప్రజాపతి, విష్ణువు, రుద్రుడు, చంద్రుడు, ఇంద్రుడు, భాస్కరుడు.

( కరకదానం) వామనో బుద్ధిదాతా చ ద్రవస్థో వామనః స్వయమ్

వామనుడు జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేవాడు, వామనుడు తానే ద్రవ రూపంలో ఉంటాడు.

( యజమానః) వామనం ప్రతిగృహ్ణామి వామనో మే ప్రయచ్ఛతి

నేను వామనుని స్వీకరిస్తున్నాను; వామనుడు నాకు ప్రసాదిస్తాడు.

( ద్విజః ప్రతిగ్రహీతా) కపిలాఙ్గేషు తిష్ఠన్తి భువనాని చతుర్దశ

కపిలుని అవయవాల్లో పద్నాలుగు లోకాలు నివసిస్తున్నాయి.

( గోదానం) మమ పాపచ్ఛిదే తుభ్యం దేవగర్భ సుపూజిత

నా పాపాలను తొలగించేందుకు, దేవతా గర్భుడా, ఎంతో గౌరవంతో నీకు ఇస్తున్నాను.

(విసర్జనమ్) ఏవం విద్వాంస్తు ద్వాదశ్యాం యో నరః శ్రద్ధయాన్వితః

ఇలా, ఎవరు శ్రద్ధతో, జ్ఞానంతో, ద్వాదశి రోజున దీన్ని ఆచరిస్తారో—

బ్రాహ్మణ ఉవాచ కరోతి విధినానేన తస్య పుణ్యం శతోత్తరమ్

వారు ఈ నియమాన్ని పాటిస్తే, వారికి శతగుణ ఫలం లభిస్తుంది.

మయాపి శ్రద్ధయా చైతత్కాలం తీర్థస్య సేవనమ్

నేను కూడా శ్రద్ధతో, సమయానికి ఈ తీర్థాన్ని సేవించాను.

యేన యూయం న శక్తా మాం బాధితుం పాపకర్మిణః

దీనివల్ల, పాపకర్మలు చేసే మీరు నన్ను బాధించలేరు.

తావద్వ్రతం తు కర్త్తవ్యం యావదేకం క్షయం వ్రజేత్ 174.

ఒక చక్రం పూర్తయ్యే వరకు ఈ వ్రతాన్ని తప్పక చేయాలి.

శ్రవణాద్వో గతిః సాక్షాత్సాధు లక్ష్యామి చాఽధునా ఏవం బ్రువతి విప్రే తు ఆకాశే దున్దుభిస్వనః

మీరు చెప్పినదాన్ని విని, నేరుగా మోక్షం లభిస్తుంది; ఇప్పుడు నేను అది స్పష్టంగా తెలుసుకుంటాను. ఆ బ్రాహ్మణుడు ఇలా పలికినప్పుడు, ఆకాశంలో డుండుభి మేళం వినిపించింది.

ప్రేతానాం తు విమానాని ఆగతాని సమన్తతః

ప్రేతల విమానాలు అన్ని దిశల నుండీ వచ్చాయి.

అస్య విప్రస్య సమ్భాషాత్పుణ్యసత్కీర్త్తితేన చ

ఈ బ్రాహ్మణునితో సంభాషణ వల్ల, ఆయన ధర్మాన్ని ప్రశంసించడంవల్ల—

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన సతా సమ్భాషణం వరమ్

అందువల్ల, ఎంతయినా ప్రయత్నించి, సద్భక్తులతో సాంగత్యం చేయడం ఉత్తమం.

తీర్థాభిషేకిపురుషాద్యథా తేషాం దురాత్మనామ్

తీర్థంలో స్నానం చేసినవారిలా, దుష్టహృదయులకూ—

ప్రాప్తం తీర్థప్రభావస్య శ్రవణాన్ముక్తిదం ఫలమ్

తీర్థ మహిమను వినడం వల్ల మోక్షఫలం లభిస్తుంది.

యః పఠేత్పరయా భక్త్యా శృణుయాద్భక్తితత్పరః

ఎవరైనా పరమ భక్తితో ఈ శ్లోకాన్ని చదువుతారో, లేక భక్తి పరాయణుడై వినేవారో,

పిశాచసంజ్ఞకం నామ తీర్థం త్రైలోక్యవిశ్రుతమ్

పిశాచం అనే పేరు గల పవిత్ర స్థలం మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధిగా ఉంది.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మధు౦ మా౦ సర్వతీర్థే యమునాసంగమప్రభావోనామ చతుఃసప్తత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహ పురాణంలో మధుమాసంలో యమునా సంగమ మహిమ అనే నూరెయ్యిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ యమునాస్రోతసి స్నాత్వా కృష్ణద్వైపాయనో మునిః

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పారు: యమునా నదిలో స్నానం చేసిన కృష్ణ ద్వైపాయన మహర్షి,

ధ్యాత్వా మనసి గఙ్గాం తాం కాలిన్దీం పాపహారిణీమ్

తన మనసులో పాపాలను హరించే గంగా అయిన యమునాను ధ్యానించాడు.

సోమవైకుణ్ఠయోర్మధ్యే కృష్ణఙ్గేతి కథ్యతే

సోమ, వైకుంఠ మధ్యలో ఆ ప్రదేశాన్ని కృష్ణాంగం అని పిలుస్తారు.