వరాహపురాణమ్

రాజలోకైః పీడితాశ్చ చ్ఛేదనోన్మూలనేన చ 172.

ఆ రాజాధికారులు చెట్లు కోయడం, పాతిపెట్టడం వలన అవి బాధపడేవి.

పుష్పమాలావిహీనాశ్చ మూలస్కన్ధావశేషితాః

పుష్పమాలలు లేకుండా, కేవలం వేర్లు, దుంపలు మాత్రమే మిగిలిపోయాయి.

యో దేవస్తత్ర పాషాణో మృత్పిణ్డేష్టకయన్త్రితః

అక్కడ ఉన్న దేవుడు ఒక రాయి రూపంలో, మట్టి గుళిక లేదా ఇటుకలతో చుట్టబడి ఉన్నాడు.

పుణ్యం సోదకపూర్ణోఽయం తస్యారామస్య సేచకమ్

ఈ నీటితో నిండిన పాత్ర పవిత్రమైనది; అది ఆ తోటకు నీరు పోసే పాత్రగా ఉపయోగపడుతుంది.

యే చ వృక్షాః ఫలోపేతాస్తే సౌవర్ణాశ్చ సత్తమ తస్యా నాశాద్యథా నోఽత్ర జాతేయం చ విరూపతా

పండ్లు ఇచ్చే చెట్లు, బంగారు చెట్లు నాశనం కాకపోతే, ఇక్కడ వచ్చిన విధ్వంసం అక్కడ కలగదు.

గోకర్ణ ఉవాచ కరణాత్కూపదేవానాం తస్య పుణ్యఫలం వద

గోకర్ణుడు అడిగాడు: అక్కడ బావి దేవతలను నిర్మించడానికి కలిగే పుణ్యఫలం చెప్పు.

జ్యేష్ఠోవాచ ఇష్టేన లభతే స్వర్గం పూర్త్తే మోక్షం చ విన్దతి

జ్యేష్ఠుడు చెప్పాడు: యజ్ఞంతో స్వర్గాన్ని పొందుతాడు; పుణ్యకార్యాలతో మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

వాపీకూపతడాగాని దేవతాయతనాని చ

వాపులు, బావులు, చెరువులు, దేవతాల మందిరాలు—

భూమిదానేన యే లోకా గోదానేన చ కీర్త్తితాః

భూమి దానం, ఆవు దానం ద్వారా లభించే లోకాలు ప్రశంసించబడతాయి.

అశ్వత్థమేకం పిచుమన్దమేకం న్యగ్రోధమేకం దశ పుష్పజాతీః

ఒక అశ్వత్థ చెట్టు, ఒక పిచుమంద చెట్టు, ఒక వటవృక్షం, పది రకాల పుష్పచెట్లు—

యథా సుపుత్రః కులముద్ధరేద్ధి యథాఽతికృచ్ఛ్రాన్నియమప్రయత్నాత్ 172.

ఎలా మంచి కుమారుడు కుటుంబాన్ని పైకి తీసుకెళ్తాడో, అలాగే కఠినమైన నియమంతో, శ్రమతో—

గోకర్ణ ఉవాచ ఛాయావిశ్రామపథికైః పక్షిణాం నిలయేన చ

గోకర్ణుడు అడిగాడు: ప్రయాణికులకు నీడ, విశ్రాంతి కల్పించడం, పక్షులకు నివాసం ఇవ్వడం ద్వారా—

పత్రమూలత్వగాద్యైశ్చ ఔషధార్థం తు దేహినామ్

వాటి ఆకులు, వేర్లు, తొక్కలు మొదలైనవి జీవులకు ఔషధంగా ఉపయోగపడతాయి.

గృహకృత్యాని కాష్ఠాని క్షుద్రజన్తుగృహాస్తథా

వాటి కలప ఇళ్ల పనులకు ఉపయోగపడుతుంది; చిన్న జంతువులకు కూడా అవి నివాసంగా ఉంటాయి.

ఫలన్తి వత్సరే మధ్యే ద్వివారం శకునాదయః ఏవం పుత్రసమారోపా ఏవం తత్త్వవిదో విదుః

సంవత్సరమధ్యలో రెండుసార్లు పండ్లు పండుతాయి; పక్షులు మొదలైనవి వాటిని ఆస్వాదిస్తాయి. ఇలానే కుమారులను పెంచడం గురించి జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ హా కష్టం కథమిత్యేవ ముమోహ చ పపాత హ

శ్రీ వరాహుడు చెప్పాడు: హాయ్! ఎంత దురదృష్టం! అని చెప్పి, అపస్మారంలో పడిపోయాడు.

తాభిరాశ్వాసితో ధీమాన్ససంజ్ఞో వారిణోక్షితః

వారు ఓదార్చగా, జ్ఞానవంతుడు నీళ్లు చల్లి, మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు.

గోకర్ణ ఉవాచ మథురాయాం మమైవతదుద్యానం దేవతాగృహమ్

గోకర్ణుడు ఇలా అన్నాడు: మథురలో那个 తోట, దేవాలయం నాది.

యది తత్ర గతశ్చాహం పితృరాజ్ఞోస్తు సన్నిధౌ

నేను అక్కడికి వెళ్ళితే, పితృరాజు సమక్షంలోనే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.

జ్యేష్ఠా ప్రోవాచ నేష్యామి యది తే రోచతేఽనఘ

జ్యేష్ఠురాలు ఇలా చెప్పింది: నీకు ఇష్టం ఉంటే, నేను నిన్ను తీసుకెళ్తాను, పాపరహితుడా.

విమానప్రతిమాకారం యానమారుహ్య సత్వరః 172.

ఆమె వెంటనే విమానం ఆకారంలో ఉన్న రథాన్ని ఎక్కింది.

గృహ్ణీష్వోపాయనం రాజ్ఞే తస్మై త్వం దేహ్యనర్ఘ్యకమ్

రాజుకు ఈ కానుక తీసుకెళ్ళు; అతనికి అమూల్యమైనదాన్ని ఇవ్వాలి.

ఉత్పపాత తతః స్థానాద్యత్ర రాజా వ్యవస్థితః

అతడు అక్కడినుంచి లేచి, రాజు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు.

రాజా దర్శనమాత్రేణ సన్తుష్టః సోబ్రవీదిదమ్

రాజు, అతడిని చూసిన వెంటనే సంతోషించి, ఇలా అన్నాడు:

అర్ద్ధాసనే కృతః ప్రీత్యా రత్నదో ధనదో యథా

రాజు ప్రేమతో అతడిని సింహాసనంలో సగం స్థానం ఇచ్చాడు, రత్నాలూ ధనాన్ని ఇచ్చే వాడిలా.

ఆశ్చర్యం దర్శయిష్యామి కథయిష్యామి చాపి భోః

ఓ మహాశయా! నేను నీకు ఒక అద్భుతాన్ని చూపిస్తాను, దాని గురించి చెబుతాను కూడా.

ముహూర్త్తార్ద్ధాద్యథా యాతి సైన్యం తచ్చ తథా కురు

సైన్యం అతి తక్కువ సమయంలో ఎలా కదులుతుందో, నువ్వూ అలాగే చేయాలి.

కృతం తేన తథా సర్వం యథా రాజ్ఞా హి భాషితమ్

రాజు చెప్పినట్టు అతడు అన్నీ చేసాడు.

సాధు సాధ్వితి గోకర్ణం ప్రశశంసుః పునః పునః

వారు గోకర్ణుడిని మళ్లీ మళ్లీ 'బాగుంది! బాగుంది!' అని ప్రశంసించారు.