వరాహపురాణమ్

తథా కృత్వా తమూచుస్తా అభయం తేఽస్తు మా శుచః

అలా చేసి, వారు అతనితో, "నీకు భయం ఉండకూడదు, మనసు పెట్టుకోకు" అని అన్నారు.

గతాస్తాః పునరేవం చ నిత్యమేవ దినే దినే

ఆ దేవతలు వెళ్లిపోయి, ప్రతీ రోజు ఇలాగే మళ్లీ వచ్చేవారు.

పోతాత్తస్మాదుత్తతార సువాతేనోపవాహితః

ఆ తర్వాత, మంచి గాలి వీచడంతో పడవ పైకి లేచి ముందుకు సాగింది.

రత్నాని బహు మౌల్యాని ఆహృతాని బహూన్యథ

అక్కడ ఎన్నో విలువైన రత్నాలు, ఇంకా అనేక వస్తువులు తీసుకొచ్చారు.

నిరీక్ష్యతేఽస్య సంవాసో న దృష్టశ్చుక్రుశుస్తతః

అతని కోసం వెతికినా కనబడలేదు; అందరూ అక్కడే అరవసాగారు.

వ్రీడాయుతో నిమగ్నోఽయం నిశ్చితం మకరాలయే

అవమానంతో బాధపడి, అతను ఖచ్చితంగా మకరాల నివాసంలో మునిగిపోయాడు.

యథాభాగం చ రత్నానాం భాగం దాస్యామహే పరమ్

రత్నాలను అందరికీ వారి వాటా ప్రకారం, ఉత్తమమైన భాగాన్ని ఇవ్వబోతున్నాం.

ఏవం వసన్స గోకర్ణో ద్వీపస్థః శోకవిహ్వలః 171.

అలా, గొకర్ణుడు ఆ ద్వీపంలో నివసిస్తూ, దుఃఖంతో మునిగిపోయాడు.

శుకేన మన్త్రమూఢత్వాత్పితురేవం నివేదితమ్

మంత్రాన్ని సరిగా గుర్తుపెట్టుకోకపోవడం వల్ల, శుకపక్షి ఈ విషయం తన తండ్రికి చెప్పాడు.

యాతా ఽస్మి మథురాం మార్గే సముద్రే జలమాలిని

నేను మథురకు వెళ్లాను; మార్గమధ్యంలో సముద్రం నీటితో నిండిపోయి ఉంది.

అవశ్యం చ గమిష్యేఽహమనుజ్ఞా తు ప్రదీయతామ్

నేను తప్పక వెళ్లాలి; దయచేసి అనుమతి ఇవ్వండి.

గచ్ఛ త్వం పుత్ర మథురామవస్థాం మామకీమిమామ్

పిల్లా, నువ్వు మథురకు వెళ్లి నా పరిస్థితిని చూడు.

ఇత్యుక్తః స తథేత్యుక్త్వా పోతారూఢః ఖగోత్తమః

అలా చెప్పగానే, అతను 'అలాగే' అని సమాధానం చెప్పి, ఆ ఉత్తమమైన పక్షి పడవ ఎక్కాడు.

శ్రుత్వా తౌ విషమావస్థం మృతం హృది నివేశ్య చ

వారు అతను తీవ్రమైన స్థితిలో ఉండి మరణించాడని విని, ఆ విషాదాన్ని హృదయంలో పెట్టుకున్నారు.

అస్మాకం జీవనార్థాయ త్వయా కార్యం విహఙ్గమ

మన బతుకుకోసం నీవు ఏదైనా చేయాలి, పక్షీ.

శుకేన పంజరస్థేన కథాలాపేన విద్యయా

పంజరంలో ఉన్న శుకపక్షి చెప్పిన మాటలు, జ్ఞానం వలన,

అథ సార్థః సమాయాతో రత్నపూర్ణో యథోదధిః

తర్వాత ఆ వాణిజ్యబృందం సముద్రంలా రత్నాలతో నిండినవిగా అక్కడికి చేరింది.

సర్వైస్తైర్వింశతిః సంఖ్యా ఏకైకేన సముద్రగైః 171.

వారు మొత్తం ఇరవై మంది, ఒక్కొక్కరికి సముద్రజనులు తోడుగా ఉన్నారు.

ప్రసాద్య సర్వే సమ్పూజ్య ప్రేషితాస్తే గృహం యయుః

అందరినీ సంతోషపెట్టీ, గౌరవించి, పంపించగా వారు ఇళ్లకు వెళ్లారు.

శుశ్రూషమాణాస్తం వైశ్యం యథా స్వపితరం తథా

వారు ఆ వాణికుడిని తమ తండ్రిలా సేవించారు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే గోకర్ణమాహాత్మ్యే ఏకసప్తత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గోకర్ణమాహాత్మ్యంలో నూరు డబ్బై ఒకటవ అధ్యాయం ముగిసింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ ప్రథమేఽహ్ని యథా కృత్యమేవమేవ త్రయోదశ

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: మొదటి రోజున ఎలా కర్తవ్యమో, పదమూడు రోజున కూడా అలాగే జరిగింది.

తా దేవ్యో నృత్యగీతేషు కుశలాశ్చాగమేఽభవన్

ఆ దేవతలు నృత్యం, పాటలలో నైపుణ్యం సంపాదించారు.

గోకర్ణః సర్వభావేన గృహం విస్మృతవానసౌ

గోకర్ణుడు తన మనసంతా పెట్టి ఇంటిని మర్చిపోయాడు.

వివర్ణం వదనా దీనా భగ్నాలంకారవాససః

వారి ముఖాలు వాడిపోయి, దుఃఖంగా, ఆభరణాలు, వస్త్రాలు పాడైపోయినట్లు కనిపించాయి.

దృశ్యన్తే వికృతాకారాః సవ్రణా రుధిరస్రవాః

వారు వక్రీకృతమైన శరీరాలతో, గాయాలతో, రక్తం కారుతున్నట్లు కనిపిస్తున్నారు.

అపుత్రస్య గతిర్నాస్తి స్వర్గో నైవ చ నైవ చ

కొడుకు లేని వాడికి ఎలాంటి మార్గమూ లేదు, స్వర్గమూ లేదు, మరేదీ లేదు.

ఏవం జ్ఞాత్వా స పప్రచ్ఛ తాసాం రూపవిపర్యయమ్

ఇలా తెలుసుకున్న గోకర్ణుడు, వారి రూపంలో వచ్చిన మార్పును అడిగాడు.

దేవ్య ఊచుః కాలాత్మకః స భగవాన్భుజ్యతే సుకృతం యతః

దేవతలు ఇలా అన్నారు: ఆ భగవంతుడు కాలస్వరూపుడు, ఆయన వల్లే మంచి ఫలితాలు అనుభవించబడతాయి.