వరాహపురాణమ్

దృష్టం చ విష్ణ్వాయతనం తేజసా చోపశోభితమ్

విష్ణువు ఆలయాన్ని, ప్రకాశంతో మెరిసిపోతూ, అతను చూశాడు.

వత్సాఽయం కోఽత్ర సంచారీ కదా కిం తు పితా మమ

'ఇక్కడ తిరుగుతున్న ఈ దూడ ఎవరు? ఎప్పుడు, ఎందుకు వచ్చారు? అయినా, ఇతను నా తండ్రే.' అని అనుకున్నాడు.

క్షణమేకం తథా చైనం తస్య చిన్తాన్వితస్య హి

అతని గురించి ఆలోచనలో మునిగిపోయి, ఒక క్షణం అలా ఉండిపోయాడు.

నమో నారాయణాయోక్త్వా నిషసాద వరాసనే అసంఖ్యాతాః సమాయాతా యథా దేవీ తథైవ తాః

'నారాయణాయ నమః' అని పలికి, మంచి ఆసనంపై కూర్చున్నాడు. అదే విధంగా, అనేక దేవతలు అక్కడికి వచ్చారు.

గీతం వాద్యం చ నృత్యం చ యథాసౌఖ్యం విహృత్య చ

అక్కడ పాటలు, వాద్యాలు, నాట్యం జరిగాయి. వారు తమ ఇష్టానుసారం ఆనందంగా గడిపారు.

దేవతాదక్షిణే భాగే పక్షిణాం చ జటాయుషామ్

దేవతమ్మవారి కుడి వైపున దేవతలు, గద్దపక్షులు ఉన్నారు.

శుకో లేఖ్యసమస్తేషాం మధ్యే కృత్వా తు సంవిదమ్

శుకపక్షి తన ఉద్దేశాన్ని తెలిపి, అందరి మధ్యలో నిలిచాడు.

తే సమాశ్వాస్య తం ప్రాహుః కథమస్మిన్భవాన్గతః 171.

వారు అతన్ని ఓదార్చి, 'నీవు ఇక్కడ ఎలా వచ్చావు?' అని అడిగారు.

శుకస్తాన్ప్రత్యువాచాథ పితా మే పోతసంస్థితః

అప్పుడు శుకపక్షి వారికి ఇలా చెప్పాడు: 'నా తండ్రి తుడిపాటి మీద ఉన్నాడు.'

తస్య త్రాణమభీప్సన్వై హ్యాగతోఽత్ర వరం గిరిమ్

అతనికి రక్షణ కావాలని, ఈ గొప్ప కొండ వద్దకు వచ్చాను.

పక్షిణ ఊచుః పోతాభ్యాశగతిం యాసి పితుస్తవ గతిం ప్రతి

పక్షులు అన్నారు: 'నీ తండ్రి వెళ్ళిన దారిలో, నీవు తుడిపాటి దగ్గరకు వెళ్ళు.'

మమైవ పాదవిన్యాసే క్రమయిష్యే యథా జలమ్

'నీవు అడుగులు పెట్టినట్టు నేనూ నీటిలో అడుగుపెడతాను.'

మమ చంచ్వావగాహేన నఙ్క్ష్యన్తి జలజన్తవః

'నా ముక్కుతో నీటిలో ముంచి, నీటిలోని జీవులను తొలగిస్తాను.'

తారయామాస వేగేన గత్వా పృష్ఠం జటాయుషః

వేగంగా అతన్ని దాటి, జటాయువు వెనుక భాగానికి చేరాడు.

హృత్కణ్ఠం చైవ గమ్భీరం సుఖేన సుకృతీ యథా

హృదయం, గొంతు లోతుగా, మృదువుగా, ధర్మాత్ముడిలా మాట్లాడాడు.

సరోవరం చ పద్మాఢ్యం మణిరత్నవిభూషితమ్

అందులో పద్మాలు విరజిల్లిన సరస్సు, మణులు రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంది.

పుష్పాణ్యాదాయ దేవం చ పూజయిత్వా స కేశవమ్ దృష్ట్వా నిలిల్యే చైకాన్తే శుకస్యానుమతే స్థితః

పుష్పాలు తీసుకొని, కేశవుని పూజించి, ఆయనను చూసిన వెంటనే, ఆ మనిషి శుకపక్షి అనుమతితో ఒంటరిగా ఒక మూలలో దాగిపోయాడు.

క్షణేన తా యథాపూర్వం దేవతాశ్చాగతాః పునః 171.

కొద్ది సేపటిలో, ఆ దేవతలు మళ్లీ మునుపటిలాగే వచ్చారు.

స్వాగతస్య క్షుధార్త్తస్య బ్రహ్మిష్ఠస్య మహాత్మనః

బ్రహ్మనిష్ఠుడైన గొకర్ణుడు, ఆకలితో బాధపడుతూ వచ్చినప్పుడు అతనికి ఆతిథ్యం ఇవ్వడానికి—

గోకర్ణస్య ప్రయచ్ఛధ్వం యేన తృప్తిస్త్రిమాసికీ

గోకర్ణుడు మూడు నెలలు తృప్తిగా ఉండేందుకు కావలసినదాన్ని ఇవ్వండి.

తథా కృత్వా తమూచుస్తా అభయం తేఽస్తు మా శుచః

అలా చేసి, వారు అతనితో, "నీకు భయం ఉండకూడదు, మనసు పెట్టుకోకు" అని అన్నారు.

గతాస్తాః పునరేవం చ నిత్యమేవ దినే దినే

ఆ దేవతలు వెళ్లిపోయి, ప్రతీ రోజు ఇలాగే మళ్లీ వచ్చేవారు.

పోతాత్తస్మాదుత్తతార సువాతేనోపవాహితః

ఆ తర్వాత, మంచి గాలి వీచడంతో పడవ పైకి లేచి ముందుకు సాగింది.

రత్నాని బహు మౌల్యాని ఆహృతాని బహూన్యథ

అక్కడ ఎన్నో విలువైన రత్నాలు, ఇంకా అనేక వస్తువులు తీసుకొచ్చారు.

నిరీక్ష్యతేఽస్య సంవాసో న దృష్టశ్చుక్రుశుస్తతః

అతని కోసం వెతికినా కనబడలేదు; అందరూ అక్కడే అరవసాగారు.

వ్రీడాయుతో నిమగ్నోఽయం నిశ్చితం మకరాలయే

అవమానంతో బాధపడి, అతను ఖచ్చితంగా మకరాల నివాసంలో మునిగిపోయాడు.

యథాభాగం చ రత్నానాం భాగం దాస్యామహే పరమ్

రత్నాలను అందరికీ వారి వాటా ప్రకారం, ఉత్తమమైన భాగాన్ని ఇవ్వబోతున్నాం.

ఏవం వసన్స గోకర్ణో ద్వీపస్థః శోకవిహ్వలః 171.

అలా, గొకర్ణుడు ఆ ద్వీపంలో నివసిస్తూ, దుఃఖంతో మునిగిపోయాడు.

శుకేన మన్త్రమూఢత్వాత్పితురేవం నివేదితమ్

మంత్రాన్ని సరిగా గుర్తుపెట్టుకోకపోవడం వల్ల, శుకపక్షి ఈ విషయం తన తండ్రికి చెప్పాడు.