వరాహపురాణమ్

శుకోఽయం పఞ్జరస్శ్చశ్చ పుత్రార్థం మే ప్రదీయతామ్

ఈ శుకపక్షిని, దాని పంజరాన్ని నా కుమారుని కోసం నాకు ఇవ్వండి.

ఇత్యుక్తమాత్రే వచనే శబరో వాక్యమబ్రవీత్ 170.

అలా అన్న వెంటనే, శబరి ఇలా సమాధానం చెప్పింది:

సరస్వత్యాః ఫలే చైవ దత్తే దాస్యామి తే శుకమ్

సరస్వతి ఫలం ఇచ్చినప్పుడు, నేను నీకు ఈ శుకపక్షిని ఇస్తాను.

సరస్వత్యాః సఙ్గమే చ యత్ఫలం లభతే నరః

సరస్వతి సంగమంలో మనిషికి ఎలాంటి ఫలం లభిస్తుందో—

యత్ఫలం సఙ్గమస్యోక్తం శృణుయాద్ద్వాదశీవ్రతమ్

సంగమంలో లభించే ఫలాన్ని గురించి చెప్పినట్లు, ద్వాదశీవ్రతాన్ని వినాలి.

యముద్దిశ్య వ్రతం కుర్యాత్స గచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్

ఎవరిని ఉద్దేశించి వ్రతం చేస్తారో, వారు పరమగతిని పొందుతారు.

నాసౌ యమపురం యాతి విష్ణులోకం చ గచ్ఛతి

వారు యమపురికి పోరు; విష్ణు లోకానికి వెళ్తారు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే గోకర్ణసరస్వతీమాహాత్మ్యే సప్తత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో, గోకర్ణ-సరస్వతి మహాత్మ్యంలో, డెబ్బైతోమ్మిదవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ ప్రవిశ్య గృహ్య తత్పుణ్యం మాతాపిత్రోస్తదర్పితమ్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నారు: లోపలికి వెళ్లి, ఆ పుణ్యాన్ని తీసుకుని, తల్లి తండ్రులకు అర్పించాలి.

శుకస్య చరితం సర్వం నివేద్య చ మహామతిః

ఆ తెలివైనవాడు, శుకపక్షి చేసిన అన్ని పనుల సంగతిని వివరంగా చెప్పాడు.

సుఖం ప్రాప్తం మతం చాపి వ్యవహారే చ పూజనే

అతడు సుఖంగా ఉండటమే కాక, వ్యవహారాల్లోను, గౌరవంలోను అందరి మన్నన పొందాడు.

పునస్తత్రైవ గమనే వణిగ్భావే మతిర్గతా

మళ్లీ అక్కడికి వెళ్లి, వ్యాపారి కావాలనే ఆలోచన అతని మనసులో పుట్టింది.

ఆనయిష్యే బహూన్యత్ర సార్ధం రత్నపరీక్షకైః సముద్రయాయిభిర్లోకైః సంవిదం ప్రోచ్య నిర్గతః

ఇక్కడకు ఎన్నో వస్తువులు, రత్నాలను పరీక్షించే వారితో పాటు, సముద్రయాత్రికులతో తీసుకొస్తానని చెప్పి, బయలుదేరాడు.

పేయాహార సమాహారం కృత్వా కృత్యవిదార్థకమ్

తగిన పని కోసం తాగునీరు, తినుబండారాలను సేకరించాడు.

మాతాపిత్రోః శుభా వాచో గృహీత్వా దేవతాగృహే

తల్లిదండ్రుల ఆశీర్వచనాలు దేవాలయంలో స్వీకరించాడు.

పితుః శుశ్రూషణం చోక్త్వా సర్వం యూయం కరిష్యథ

'మీరు అందరూ నాన్నగారికి కావలసిన సేవలు చేయాలి' అని చెప్పాడు.

భవతీభిశ్చ కృత్యం మే కరణీయం యథా తథా

'మీరు మహిళలు నా పనులను తగినట్లు నిర్వహించాలి' అని అన్నాడు.

భార్యాభిః సమనుజ్ఞాతో యానపాత్రం గతస్తదా 171.

భార్యలు అనుమతి ఇచ్చాక, ప్రయాణ నౌక వద్దకు వెళ్లాడు.

పోతారూఢాస్తతః సర్వే పోతవాహైరుపోహితాః

అంతటా అందరూ నౌకపైకి ఎక్కి, నౌకా సిబ్బందితో కలిసి కూర్చున్నారు.

అథ దైవవశాద్వాయుర్విలోమః సమజాయత పోతవాహాస్తతః సర్వే విసంజ్ఞా మోహితాః కృశాః

ఆ సమయంలో విధి వల్ల విరుద్ధమైన గాలి వచ్చి, నౌకా సిబ్బందంతా స్పృహ కోల్పోయి, అయోమయంగా, బలహీనంగా మారిపోయారు.

హా కష్టం హి కథం కిఞ్చ కుత్ర గచ్ఛామహే వయమ్ ఆక్షిపద్వాగ్భిరుగ్రాభిరన్యోన్యం శఙ్క్య మూర్చ్ఛితాః

'హాయో! ఎంత కష్టమో! ఇది ఏమిటి? మనం ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం?' అని వారు గట్టిగా అరుస్తూ, ఒకరిపై ఒకరు అనుమానం వేసుకుంటూ, మూర్చిపోయారు.

జల్పన్తి కోఽత్ర పాపిష్ఠః సమారూఢో నిరాకృతః

'మనలో ఎవరు పాపిష్టులు? ఎవరు ఈ నాశనానికి కారణమయ్యారు?' అని వారు మాట్లాడుకున్నారు.

ఏవం విలపతాం తేషాం చత్వారోఽపి సమభ్యయుః

వారు ఇలా విలపిస్తూ ఉండగా, వారిలో నలుగురు కలిసి ముందుకు వచ్చారు.

నిర్భర్త్సనం తతస్తేషామన్యోన్యమభిజల్పనమ్

అప్పుడు వారిలో పరస్పరం నిందలు, అపవాదాలు మొదలయ్యాయి.

అపుత్రస్య గతిర్నాస్తి ఇతి సర్వస్య నిశ్చితమ్

'కొడుకు లేని వాడికి జీవన మార్గం ఉండదు' అని అందరూ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చారు.

యదత్ర యుక్తం కాలేఽస్మిన్విషమే సముపస్థితే

'ఈ క్లిష్ట సమయంలో ఏమి చేయడం సమంజసం?' అని ప్రశ్నించారు.

శుక ఉవాచ అహం కరిష్యే తత్సర్వం మా విషాదే మనః కృథాః

శుకుడు ఇలా అన్నాడు: 'అవసరమైనది అన్నీ నేనే చేస్తాను. మీరు మనసులో చింతించకండి.'

ఏవమాశ్వాస్య పితరం సముడ్డీయ తతో ద్రుతమ్ 171.

అలా తన తండ్రిని ఓదార్చి, వెంటనే అతన్ని పైకి లేపాడు.

నీచగత్యా రక్షయన్వై సుతరం దుస్తరం జలమ్

తక్కువగా సాగుతూ, ఆ గట్టిగా దాటి పోవలేని నీటిలో అతన్ని రక్షించాడు.