వరాహపురాణమ్

తేనోక్తం భో ఇహాగచ్ఛ ఆతిథ్యం కరవాణి తే

అతడు, 'ఓ అతిథీ! ఇక్కడ రా, నేను నీకు ఆతిథ్యం ఇస్తాను,' అని అన్నాడు.

ఫలానీమాని స్వాదూని మధుమాంసోదకాని చ 170.

ఇవి తీపి పండ్లు, తేనె, మాంసం, నీరు ఉన్నాయి.

ఆగత్య పితరౌ మహ్యం విశేషం తౌ కరిష్యతః

నా తల్లిదండ్రులు వచ్చినప్పుడు, వారు నిన్ను ప్రత్యేకంగా గౌరవిస్తారు.

గృహస్థస్తస్య పితరో వసన్తి నరకే ధ్రువమ్

ఎవరైనా గృహస్థుని తల్లిదండ్రులు నరకంలో ఉంటే, అది నిజమే.

అతిథిర్యస్య భగ్నాశో గృహాత్ప్రవ్రజతే యది

ఒక అతిథి ఆశలు నెరవేరక, ఇంటిని విడిచి వెళ్ళిపోతే—

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పూజ్యో వై గృహమేధినా

అందుకే, గృహస్థుడు అన్ని విధాలా అతిథిని గౌరవించాలి.

ఏవంవిధాః శుభా వాచో వైశ్యో ధర్మోపదేశకాత్

ఇలాంటి మంగళకరమైన మాటలు ధర్మాన్ని తెలుసుకున్న వాణికుడు చెప్పాడు.

ఋషిః కస్త్వం పురాణజ్ఞః కిం వా దేవోఽథ గుహ్యకః

ఓ ఋషీ! నీవెవరు? పురాణాలను తెలిసినవాడివా? లేక దేవుడివా, గుప్తమైనవాడివా?

కస్త్వం కథయ మే సత్యముత్సాహశ్చాతిథిప్రియః

నీవెవరో నాకు నిజంగా చెప్పు. నీవు ఉత్సాహంగా, అతిథులను ఇష్టపడే వాడివి.

ఇత్యుక్తః స శుకః సర్వం శశంసాత్మపురాకృతమ్

అలా అడిగినప్పుడు, ఆ శుకపక్షి తన గతంలో చేసిన ప్రతిదీ వివరంగా చెప్పాడు.

శుకస్య విప్రియం యాదృఙ్ మహర్షేస్తు తపస్యతః

శుకపక్షికి ఏది ఇష్టం లేకపోయిందో, తపస్సు చేస్తున్న మహర్షికీ అదే ఇష్టం లేకపోయింది.

తపశ్చచార విపులం శుకో వ్యాససుతో మహాన్ 170.

వ్యాసుని కుమారుడైన గొప్ప శుకపక్షి గొప్ప తపస్సు చేశాడు.

ఋషయస్తత్ర చాజగ్మురసితో దేవలస్తదా

అక్కడ ఋషులు వచ్చారు; ఆ సమయంలో అసితుడు, దేవలుడు కూడా వచ్చారు.

అఙ్గిరాస్తైత్తిరీ రైభ్యః కాణ్వో మేధాతిథిః కృతః

అంగిరాస్, తైత్తిరీయుడు, రైభ్యుడు, కాన్వుడు, మేధాతిథి, కృతుడు—

వామదేవశ్చాశ్వశిరాస్త్రిశీర్షో గౌతమోదరః

వామదేవుడు, ఆశ్వశిరుడు, త్రిశీర్షుడు, గౌతముడు, ఉదరుడు—

శుకం సమ్ముఖయామాసుః పప్రచ్ఛుర్ద్ధర్మసంహితామ్

వారు అందరూ శుకుని దగ్గరకు వెళ్లి, ధర్మసంబంధమైన విషయాలు అడిగారు.

భ్రష్టః శ్రద్ధాన్వితో బాల్యాత్సునీత్యామగ్రతశ్చరన్

నేను చిన్నప్పుడే విశ్వాసంతో ఉండి, మంచితనాన్ని అనుసరిస్తూ, అయినా తప్పుదారి పట్టాను.

అన్యాయవాదినం మాం చ గురుర్నిత్యం నిషేధతి

న్యాయానికి విరుద్ధంగా మాట్లాడినందుకు నా గురువు నన్ను ఎప్పుడూ నిషేధించేవాడు.

పూర్వపక్షాశ్చ సిద్ధాన్తాః పరస్పరజిగీషవః

పూర్వపక్షాలు, సిద్ధాంతాలు—ఇవి రెండూ ఒకదానికొకటి పైచేయి సాధించాలనే ప్రయత్నించేవి.

ఏవం నిషేధితశ్చాహం గురుణా మునిసత్తమైః

ఇలా నా గురువు, మహర్షులు నన్ను నిలిపివేశారు.

శుకేన కోపాచ్ఛాపో మే దత్తోఽయం జల్పకో బటుః

శుకుడు కోపంతో నన్ను శపించి, 'ఈ బాలుడు మాటలు మాత్రమే మాట్లాడేవాడు' అని శాపం ఇచ్చాడు.

ఇత్యుక్తమాత్రే వచనే తత్రైవాహం శుకోదరః 170.

ఆ మాటలు వినిపించగానే, అక్కడే నేను శుకుని తమ్ముడిగా మారిపోయాను.

మునయస్తం మహాత్మానం శుకం తత్త్వార్థవిత్తమమ్

ఆ మహర్షులు, ఆ మహాత్ముడైన శుకుని, సత్యార్థాన్ని బాగా తెలిసినవాడిగా భావించారు.

ఆగామికాలే దాస్యామి వరమస్మై శుకాయ భో

భవిష్యత్తులో, ఓ శుభుడా, నేను ఈ శుకునికి వరం ఇస్తాను.

అయం భవిష్యతి సదా సద్భావహితభావనః

ఇతడు ఎప్పుడూ మంచి వారి మేలు కోరేవాడిగా ఉంటాడు.

మథురాయాం మృతః పశ్చాద్బ్రహ్మలోకం గమిష్యతి

మథురలో మరణించిన తర్వాత, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్తాడు.

మథురామథురోచ్చారం కుర్వన్నిత్యమతన్ద్రితః

మథురా, మథుర అనే పదాలను అలసట లేకుండా ఎప్పుడూ ఉచ్చరిస్తూ ఉంటాడు.

ప్రాప్తోఽహం శబరేణైవ యేనాహం పఞ్జరే ధృతః

ఒక శబరుడు నన్ను పట్టుకుని, పంజరంలో పెట్టాడు.

మునేః ప్రసాదాన్మే జ్ఞానం న జహాతి కదాచన

ఆ మహర్షి అనుగ్రహంతో నాకు జ్ఞానం ఎప్పుడూ విడిచిపోదు.