వరాహపురాణమ్

స్నానం కరోతి తస్యాం తు గ్రహదాషైర్న లిప్యతే 169.

అక్కడ స్నానం చేసినవాడికి గ్రహాల బాధలు అంటవు.

విశ్రాన్తిసంజ్ఞకం దృష్ట్వా దీర్ఘవిష్ణుం చ కేశవమ్

విశ్రాంతి అని పిలవబడే, దీర్ఘమైన విష్ణువును, కేశవుని దర్శించినవాడు,

ఇతి జపవిధిహోమధ్యానకాలే స సమ్యక్సతతమభిసమీక్ష్య బ్రహ్మణా యత్ప్రయుక్తమ్

ఇలా జపం, హోమం, ధ్యానం చేసే సమయంలో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం సరిగ్గా, నిరంతరం ఆచరించాలి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ప్రాగితిహాసే మథురామాహాత్మ్యం నామైకోనసప్తత్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో ప్రాచీన ఇతిహాసంగా మధురామాహాత్మ్యం అనే డెబ్బై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ మథురాయాం పురా వృత్తం గోకర్ణస్య మహాత్మనః

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: మధురలో గోకర్ణుడు అనే మహాత్ముడి గురించి ఒక సంఘటన జరిగింది.

తస్య భార్యా సుశీలా తు నామ్నా గుణసమన్వితా

ఆయన భార్యకు సుశీల అని పేరు, ఆమె మంచి లక్షణాలతో ఉండేది.

విలలాప చ సుశ్రోణి చైకాన్తే దీనమానసా

ఆ అందమైన నడుముతో ఉన్న స్త్రీ ఒంటరిగా, మనసు బాధతో విలపించింది.

వృక్షమూలే తు తత్రైవ మునిరేకః సమాస్థితః

అక్కడే ఒక వృక్షమూలంలో ఒక ఋషి కూర్చున్నాడు.

జాత హార్దః ప్రియం చేష్టం శనైః స్త్రియమథాబ్రవీత్

హృదయంలో కరుణ కలిగి, తనకు ప్రియమైన ఆ స్త్రీతో మెల్లగా మాట్లాడాడు.

ఇతి తస్య వచః శ్రుత్వా సా స్త్రీ ఋషిమథాబ్రవీత్

ఆ మాటలు విని ఆ స్త్రీ ఆ ఋషిని ఇలా అడిగింది.

మమ తన్నాస్తి హి మునే దుర్భగాయాః ప్రజాసుఖమ్

ఓ మునీంద్రా, నాకు ఆ సంతాన సుఖం లేదు, నేను దురదృష్టవంతురాలిని.

దేవతాయాః ప్రసాదేన తవ పుత్రో భవిష్యతి

దేవతా అనుగ్రహంతో నీకు కుమారుడు కలుగుతాడు.

ఇత్యుక్తా సా చ సుశ్రోణీ ప్రణిపత్య ప్రసాద్య తమ్ 170.

అలా చెప్పగానే, ఆ సుందరీ ఆయనకు నమస్కరించి అనుగ్రహం కోరింది.

స తద్వచనమాకర్ణ్య ప్రీతియుక్తం సుసంయుతమ్

ఆ మాటలు విని, ఆయన ఆనందంతో హర్షభరితుడయ్యాడు.

మమాప్యేతన్మతం దేవి యదుక్తమృషిణా తతః

దేవీ, ఆ ఋషి చెప్పినదే నా అభిప్రాయమూ కూడా.

సరస్వత్యాః సంగమే తౌ స్నాత్వా గోకర్ణమర్చతుః

సరస్వతి సంగమంలో వారు ఇద్దరూ స్నానం చేసి, గోకర్ణేశ్వరుని పూజించారు.

ఏవం తయోర్దశాబ్దాని గతాని సుతహేతవే

ఇలా వారిద్దరికీ కుమారుని కోరికతో పది సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.

భవిష్యతి యువాం పుత్రో రూపవాన్గుణసంయుతః

మీ ఇద్దరికీ అందమైన, మంచి లక్షణాలు ఉన్న కుమారుడు కలుగుతాడు.

దేవతానాం ప్రసాదేన తదుక్తస్య భవిష్యతి

దేవతల అనుగ్రహంతో చెప్పినది నెరవేరుతుంది.

ప్రభాతే దేవదేవాయ దదౌ ద్రవ్యమనన్తకమ్

ఉదయాన్నే ఆయన దేవదేవునికి అనంతమైన ధనం సమర్పించాడు.

తతస్తస్యాం సుశీలాయాం గర్భాధానమవిన్దత సుషువే దశమే మాసి పుత్రం బాలం శశిప్రభమ్

తర్వాత, ఆ సద్గుణాలున్న భార్యకు గర్భం కలిగి, పదవ నెలలో చంద్రబింబంలా ప్రకాశించే కుమారుణ్ని ప్రసవించింది.

గోసహస్రం తదా దత్త్వా ససువర్ణం సవస్త్రకమ్

ఆ సమయంలో ఆయన వెయ్యి గోవులను, బంగారం, వస్త్రాలతో కూడి దానం చేశాడు.

జాతకర్మ తథా చైవ నామకర్మ చకార చ 170.

ఆ కుమారునికి జాతకర్మ, నామకరణం కూడా నిర్వహించాడు.

ఏవమన్నప్రాశనం చ చూడోపనయనం తథా

అలాగే అన్నప్రాశన, ముండనం, ఉపనయనం కూడా చేసాడు.

దానం తు దదతస్తస్య దేవతాం పూజయిష్యతః

దానం చేస్తూ, దేవతను పూజిస్తూ ఉండేవాడు.

తతః ప్రవిష్టే తారుణ్యే త్వప్రజం వీక్ష్య పుత్రకమ్

తర్వాత, ఆ కుమారుడు యవ్వనంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, అతడు సంతానం లేని వాడని చూసాడు.

వయోరూపగుణోపేతాస్తస్య భార్యాః సులోచనాః

అతని భార్యలు యవ్వనంతో, అందంతో, మంచి లక్షణాలతో, సుందరమైన కళ్లతో ఉండేవారు.

తేనైవ ధర్మ ఆరబ్ధః ప్రజార్థో దేవసేవనమ్

ఆయన ధర్మాన్ని ప్రారంభించి, ప్రజల కోసం, దేవతల సేవ కోసం ఆచరించాడు.

ప్రపామాలాశ్చ నిత్యాన్నం భోజనం వర్త్తనాని చ

అక్కడ నీటి మందిరాలు, ప్రతిరోజూ అన్నపానాలు, భోజనాలు, జీవనోపాధి సౌకర్యాలు ఉండేవి.