వరాహపురాణమ్

అన్ధకూపే స పతితో ఘోరరూపోఽవసత్తదా

ఆ గుహలో పడిపోయిన వాడు భయంకరమైన రూపంతో అక్కడే ఉండిపోయాడు.

తేషాం మధ్యే ద్విజః కశ్చిద్రక్షాం కృత్వా వసున్ధరే

వారిలో ఒక బ్రాహ్మణుడు మంత్రబలం ద్వారా భూమిని రక్షించాడు.

తత్రాగత్య చ రక్షస్తు బ్రాహ్మణం వాక్యమబ్రవీత్ అహం దాస్యామి తే విప్ర యత్తే మనసి వర్త్తతే

అప్పుడు అక్కడికి ఒక రాక్షసుడు వచ్చి ఆ బ్రాహ్మణుడితో ఇలా అన్నాడు: 'బ్రాహ్మణా! నీ మనసులో ఉన్నది ఏదైనా నేను నీకు ఇస్తాను.'

బహుకాలేన సంప్రాప్తం భోజనం చ యథేప్సితమ్

'నీకెంతోకాలంగా ఎదురుచూసిన తినుబండారాన్ని, నీకు నచ్చినంత ఇస్తాను.'

యేనాహం భక్షయే సార్థం యావత్తృప్తిర్భవేన్మమ

'దీనివల్ల నేను ఈ వాణిజ్యబృందాన్ని తినిపట్టి, నాకెంత తృప్తి కలుగుతుందో అంతవరకు తినగలను.'

ఏకః సార్థం ప్రయాతోఽహం నోత్సృజామి కథంచన

'నేను ఒక్కడే ఈ వాణిజ్యబృందం కోసం వచ్చాను; ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వీరిని వదిలిపెట్టను.'

నిరీక్షితుం న శక్తోఽసి మమ మన్త్రబలేన హి మమ భక్ష్యే హతే విప్ర దోషస్తవ భవిష్యతి

'నువ్వు నన్ను చూడలేవు, ఎందుకంటే నా మంత్రబలం వల్ల నా భోజనాన్ని ఎవరైనా చంపితే, బ్రాహ్మణా, ఆ పాపం నీదే అవుతుంది.'

దయాం కురు త్వం విప్రర్షే భోజనం మమ దీయతామ్

'బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! నాపై దయ చూపి నాకు తినుబండారం ఇవ్వండి.'

కేన త్వం కర్మదోషేణ రాక్షసత్వముపాగతః

'ఏ పాపకర్మ వల్ల నువ్వు రాక్షసుడివిగా జన్మించావు?'

అనాచారాది హేతోశ్చ రాక్షసత్వముపాగతః 167.

'దురాచారాలు మొదలైన కారణాల వల్లనే నేను రాక్షసుడిగా మారాను.'

తస్య దుఃఖేన సంయుక్తో విప్రోఽసౌ వాక్యమబ్రవీత్ మిత్రత్వే వర్త్తసే రక్షస్తవ దాస్యామి కిం వద

అతని బాధను చూసి ఆ బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: 'రాక్షసా! నీవు స్నేహితుడిగా ప్రవర్తిస్తున్నావు. నీకు ఏమివ్వాలని చెప్పు.'

ఆత్మనా చోపకారేణ ప్రియం కిం కరవాణి తే దదాసి యది తద్విప్ర యన్మే మనసి వర్త్తతే

'నేను నా వంతుగా నీకు ఏం చేయగలను? బ్రాహ్మణా! నా మనసులో ఉన్నదాన్ని నువ్వు ఇస్తే—'

మథురాయాం చ యత్స్నాతం కృతం విశ్రాన్తిసంజ్ఞకే

'మధురలో స్నానం చేసి విశ్రాంతి అనే తీర్థంలో చేసిన కార్యాన్ని కూడా—'

తేన దుఃఖేన సంయుక్తో విప్రో వాక్యమథాబ్రవీత్ కథం జానాసి రక్షస్త్వం తీర్థం విశ్రాన్తిసంజ్ఞకమ్

ఆ బాధతో బ్రాహ్మణుడు ఇలా అడిగాడు: 'రాక్షసా! విశ్రాంతి అనే తీర్థాన్ని నువ్వు ఎలా తెలుసుకున్నావు?'

కథం చ సంజ్ఞా తస్యాభూత్కథయ త్వం హి రాక్షస పురీ ఉజ్జయినీ నామ్నా తస్యాం వాసో హి మే సదా

'దానికి ఆ పేరు ఎలా వచ్చిందో కూడా చెప్పు రాక్షసా. ఉజ్జయినీ అనే పట్టణంలో నేను ఎప్పుడూ నివసించేవాడిని.'

కస్మింశ్చిదథ కాలేన గతోఽహం విష్ణుమన్దిరమ్

'ఒక సందర్భంలో నేను విష్ణుమందిరానికి వెళ్లాను.'

విశ్రాన్తితీర్థమాహాత్మ్యం శ్రావయన్స దినేదినే

'ప్రతి రోజూ విశ్రాంతి తీర్థ మహిమను నేను అందరికీ చెప్పేవాడిని.'

సా సంజ్ఞా చ శ్రుతా తత్ర విశ్రాన్తేశ్చ మయాఽనఘ

అక్కడ ఆ ప్రదేశాన్ని 'విశ్రాంతి' అని పిలుస్తారు. నేను కూడా ఆ పేరు వినాను, ఓ నిష్కళంకుడా.

విశ్రామం కురుతే తత్ర తేన విశ్రాన్తిసంజ్ఞితా

అక్కడ విశ్రాంతి పొందుతారు. అందుకే దానిని 'విశ్రాంతి' అని అంటారు.

ఏకస్నానస్య హి ఫలం తవ దత్తం చ రాక్షస 167.

ఒక్క స్నానం చేసిన ఫలం నీకు ఇచ్చాను, ఓ రాక్షసా.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే విశ్రాన్తిమాహాత్మ్యం నామ సప్తషష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో మథురామాహాత్మ్యంలో 'విశ్రాంతి మహిమ' అనే నూరెయ్యవ అధ్యాయం ముగిసింది.

ధరణ్యువాచ తేన దృష్టేన యత్పుణ్యం కథయస్వాఖిలం ప్రభో

భూమిదేవి అడిగింది: ప్రభూ, ఆ ప్రదేశాన్ని దర్శించినవారికి కలిగే పుణ్యమంతటినీ నాకు చెప్పండి.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తస్య దర్శనమాత్రేణ మథురాయాం ఫలం భవేత్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: దానిని కేవలం చూసినవారికి మథురా ఫలం లభిస్తుంది.

పురా వర్షసహస్రం తు తపస్తప్తం సుదారుణమ్

పూర్వం అక్కడ వెయ్యేళ్ళపాటు తీవ్రమైన తపస్సు చేశారు.

వరం వరయ భద్రం తే యస్తే మనసి వర్త్తతే సర్వగస్త్వం హి దేవేశ మయా జ్ఞాతం సునిశ్చితమ్

ఏ వరం కావాలో కోరుకో, శుభమయురాలా. నీ మనసులో ఉన్నది నాకు తెలుసు. దేవతలకందరికీ నీవు వ్యాపించి ఉన్నావని నేను నిశ్చయంగా గ్రహించాను.

మథురాయాం చ మే స్థానం సదా దేవ ప్రదీయతామ్

దేవా, మథురాలో నాకు స్థానం ఎప్పుడూ కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.

మథురాయాం చ దేవ త్వం క్షేత్రపాలో భవిష్యసి

దేవా, మథురాలో నీవే క్షేత్రపాలకుడవుతావు.

అన్యథా నాప్నుయాత్ సిద్ధిమేవమేతన్న సంశయః

ఇలా కాకపోతే సిద్ధి కలగదు. ఇది నిస్సందేహంగా నిజమే.

భజతే మనుజః సిద్ధిమాత్మభావేన తాదృశీమ్

మనిషి తన స్వభావంతో భక్తిగా ఆచరిస్తే అటువంటి సిద్ధిని పొందుతాడు.