వరాహపురాణమ్

పరదారరతా యే చ యే నరా అజితేంద్రియాః

ఇతరుల భార్యలపై ఆసక్తి చూపేవారు, తమ ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకోని వారు,

బలిభిక్షాప్రదాతారస్తే మృతాః క్రోధవర్జితాః

బలి, భిక్షలు ఇచ్చేవారు, కోపాన్ని విడిచిపెట్టి మరణించిన వారు,

యదన్యేషాం సహస్రేణ బ్రాహ్మణానాం మహాత్మనామ్

ఇతర చోట్ల వెయ్యి గొప్ప బ్రాహ్మణులు పొందే ఫలితం,

అనృగ్వై మాథురో యత్ర చతుర్వేదస్తథాపరః

ఋగ్వేదాన్ని తెలియని వాడిని మాథురుడని, నాలుగు వేదాలు తెలిసిన వాడిని వేరుగా పిలుస్తారు.

భవన్తి సర్వతీర్థాని పుణ్యాన్యాయతనాని చ

అక్కడ అన్ని పవిత్ర తీర్థాలు, పుణ్య స్థలాలు ఉన్నాయి.

చతుర్వేదం పరిత్యజ్య మాథురం పూజయేత్సదా

నాలుగు వేదాలను పక్కన పెట్టి, ఎల్లప్పుడూ మథురాను పూజించాలి.

మథురావాసినో లోకాన్పశ్యన్తి చ చతుర్భుజాన్

మథురాలో నివసించే వారు లోకాలన్నీ, నలుగురు భుజాలు కలిగిన భగవంతుడిని దర్శిస్తారు.

జ్ఞానినస్తాన్హి పశ్యన్తి అజ్ఞాః పశ్యన్తి తాన్న చ

జ్ఞానులు వారిని చూస్తారు; అజ్ఞానులు వారిని చూడరు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే కూపప్రభావే బ్రాహ్మణమాహాత్మ్యం నామ పంచషష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో మథురామాహాత్మ్యంలో, కూప ప్రభావంలో, బ్రాహ్మణ మహిమ అనే నూరయ్యిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

ధరణ్యువాచ అసికుణ్డేతి సంజ్ఞేయం తన్మే త్వం కథయ ప్రభో

భూమి ఇలా అడిగింది: ఇది అసికుండం అని పిలుస్తారు. దాని గురించి నాకు చెప్పండి ప్రభూ.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తీర్థయాత్రానిమిత్తేన స్వర్గలోకం గతః పురా

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: ఒకసారి తీర్థయాత్ర కోసం ఓ రాజు స్వర్గానికి వెళ్లాడు.

గతే స్వర్గం తు నృపతౌ పుత్రో రాజ్యం చకార హ

ఆ రాజు స్వర్గానికి వెళ్లిన తర్వాత, అతని కుమారుడు రాజ్యం పాలించాడు.

రాజ్యం చ కుర్వతస్తస్య ఆగతో నారదస్తదా

అతడు రాజ్యం పాలిస్తున్నప్పుడు, ఆ సమయంలో నారదుడు అక్కడికి వచ్చాడు.

ప్రతిగృహ్య చ తత్సర్వం తమువాచ స నారదః

అది అంతా స్వీకరించిన తరువాత, నారదుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు.

ఇత్యుక్త్వా నారదస్తత్ర తత్రైవాన్తరధీయత

అలా చెప్పిన వెంటనే, నారదుడు అక్కడే కనబడకుండా పోయాడు.

తదా కిముక్తమృషిణా నారదేన పితుః కృతే

ఆ సమయంలో, నీ తండ్రి కోసం ముని నారదుడు ఏమి చెప్పాడో తెలుసా?

మన్త్రిణశ్చ తతో జ్ఞాత్వా పితుర్మరణమేవ చ

తర్వాత, మంత్రులు నీ తండ్రి మరణాన్ని తెలుసుకున్నారు.

అతఏవోక్తమానృణ్యం నారదేన పితుస్తవ

అందుకే, నారదుడు నీ తండ్రి అప్పుల నుంచి విముక్తుడయ్యాడని చెప్పాడు.

విమతేర్బుద్ధిరుత్పన్నా గచ్ఛామో మథురాం పురీమ్ 166.

మన మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది — మనం మథురా నగరానికి వెళ్లాలి.

సర్వాణి తత్ర తీర్థాని తిష్ఠన్తి వివిధాని చ

అక్కడ అన్ని తీర్థాలు,色色గా పవిత్ర స్థలాలు ఉన్నాయి.

యుద్ధం విమతినా సార్ద్ధం స్వయం కర్త్తుం న శక్నుమః

విమతితో నేరుగా యుద్ధం చేయడం మన వల్ల కాదు.

గతాని తత్ర తీర్థాని కల్పగ్రామం వసున్ధరే

ఓ vasundhara, ఆ తీర్థాలు కల్పగ్రామానికి వెళ్లిపోయాయి.

యావన్నిరీక్షయామ్యగ్రం తావత్తిష్ఠన్తి సన్నిధౌ జయ విష్ణో జయాచింత్య జయ దేవ జయాచ్యుత

నేను ముందుభాగాన్ని గమనించేంతవరకు, వారు దగ్గర్లోనే ఉండాలి. జయ హో విష్ణువుకు, జయ హో అవ్యక్తుడికి, జయ హో దేవుడికి, జయ హో అచ్యుతుడికి!

జయ విశ్వేశ కర్త్తేశ జయ దేవ నమోఽస్తు తే తీర్థైః స్తుతోఽహం వసుధే వచనం చేదమబ్రువమ్

జయ హో విశ్వేశ్వరుడికి, జయ హో సృష్టికర్తకు, జయ హో దేవుడికి — నీకు నమస్కారం! ఓ vasundhara, తీర్థాలు నన్ను స్తుతించగా, నేను ఈ మాటలు చెప్పాను:

వరం వృణుత భద్రం వో యద్వో మనసి వర్త్తతే వరాహ యది దేవేశ అభయం దాతుమర్హసి

మీ మనసులో ఏదైనా కోరిక ఉంటే, దయచేసి వరం కోరుకోండి. మేలు కలగాలి. ఓ వరాహా, ఓ దేవతల అధిపతీ, మీరు శక్తివంతుడైతే మాకు భయమేమీ లేకుండా చేయండి.

సుపాపినా విమతినా కృతస్త్రాసః సుదారుణః

చాలా పాపిష్టుడైన విమతిచేత భయంకరమైన భయం కలిగింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తత్ర తీర్థనియోగేన ఆగతో మథురాం పురీమ్

శ్రీ వరాహుడు ఇలా అన్నాడు: తీర్థాల యోగంతో నేను మథురా నగరానికి వచ్చాను.

తత్రాగతే తు వసుధే యుద్ధం కృత్వా తు తేన వై సూదితో హి మయా దేవి అస్యగ్రం నిహితం భువి

అక్కడికి వచ్చిన తరువాత, ఓ vasundhara, అతనితో యుద్ధం చేసి, నేను అతన్ని సంహరించాను. అతని తలని నేలపై వేశాను, ఓ దేవీ.

అసేరగ్రేణ తూద్ధృత్య మృత్తికాం వరవర్ణిని అసికుణ్డేతి సంజ్ఞా చ ప్రాప్తా తేన వసున్ధరే ।।166.

ఖడ్గపు అంచుతో భూమిని పైకి తీసినప్పుడు, ఓ సుందరవర్ణినీ, ఆ స్థలానికి 'అసికుండం' అనే పేరు వచ్చింది, ఓ vasundhara.