వరాహపురాణమ్

ప్రేత ఉవాచ వాచకాయ తు యద్దత్తం సువర్ణస్య చ మాషకమ్

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: 'వాచకునికి ఇచ్చిన బంగారు మాశకం,'

తద్దానస్య ప్రభావేణ నిత్యం తృప్తోఽస్మి వై విభో

ఆ దానశక్తివల్ల, ప్రభూ, నేను ఎప్పుడూ తృప్తిగా ఉంటున్నాను.

ప్రేతభావం గతస్యాపి న మే జ్ఞానస్య విభ్రమః

ప్రేతావస్థను పొందినప్పటికీ, నాకు జ్ఞానం లోపించలేదు.

కృతం తేన చ తత్సర్వం యథా ప్రేతేన భాషితమ్

ప్రేతుడు చెప్పినట్లుగా, ఆ కార్యాలన్నీ చేయబడ్డాయి.

ఏతత్తే కథితం భూమే మాహాత్మ్యం మథురాభవమ్

భూమిదేవీ, మథురా మహాత్మ్యం నీకు ఇలా వివరించబడింది.

తీర్థే చైవ గృహే వాపి దేవస్థానేఽపి చత్వరే

తీర్థంలోనైనా, ఇంట్లోనైనా, దేవాలయంలోనైనా, వీధి మధ్యలోనైనా,

అన్యత్ర హి కృతం పాపం తీర్థమాసాద్య గచ్ఛతి

ఇతర చోట్ల చేసిన పాపం, తీర్థాన్ని చేరగానే పోతుంది.

మథురాయాం కృతం పాపం తత్రైవ చ వినశ్యతి

మథురాలో చేసిన పాపం అక్కడే నశిస్తుంది.

కృతఘ్నశ్చ సురాపశ్చ చౌరో భగ్నవ్రతస్తథా

ఒకవేళ ఎవరు కృతఘ్నులు, మద్యం తాగేవారు, దొంగలు, వ్రతాన్ని ఉల్లంఘించినవారు అయితే,

తిష్ఠేద్యుగసహస్రం తు పాదేనైకేన యః పుమాన్ 165.

అటువంటి మనిషి వేల యుగాలు ఒక కాలితో నిలబడాలి.

పరదారరతా యే చ యే నరా అజితేంద్రియాః

ఇతరుల భార్యలపై ఆసక్తి చూపేవారు, తమ ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకోని వారు,

బలిభిక్షాప్రదాతారస్తే మృతాః క్రోధవర్జితాః

బలి, భిక్షలు ఇచ్చేవారు, కోపాన్ని విడిచిపెట్టి మరణించిన వారు,

యదన్యేషాం సహస్రేణ బ్రాహ్మణానాం మహాత్మనామ్

ఇతర చోట్ల వెయ్యి గొప్ప బ్రాహ్మణులు పొందే ఫలితం,

అనృగ్వై మాథురో యత్ర చతుర్వేదస్తథాపరః

ఋగ్వేదాన్ని తెలియని వాడిని మాథురుడని, నాలుగు వేదాలు తెలిసిన వాడిని వేరుగా పిలుస్తారు.

భవన్తి సర్వతీర్థాని పుణ్యాన్యాయతనాని చ

అక్కడ అన్ని పవిత్ర తీర్థాలు, పుణ్య స్థలాలు ఉన్నాయి.

చతుర్వేదం పరిత్యజ్య మాథురం పూజయేత్సదా

నాలుగు వేదాలను పక్కన పెట్టి, ఎల్లప్పుడూ మథురాను పూజించాలి.

మథురావాసినో లోకాన్పశ్యన్తి చ చతుర్భుజాన్

మథురాలో నివసించే వారు లోకాలన్నీ, నలుగురు భుజాలు కలిగిన భగవంతుడిని దర్శిస్తారు.

జ్ఞానినస్తాన్హి పశ్యన్తి అజ్ఞాః పశ్యన్తి తాన్న చ

జ్ఞానులు వారిని చూస్తారు; అజ్ఞానులు వారిని చూడరు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే కూపప్రభావే బ్రాహ్మణమాహాత్మ్యం నామ పంచషష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో మథురామాహాత్మ్యంలో, కూప ప్రభావంలో, బ్రాహ్మణ మహిమ అనే నూరయ్యిదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

ధరణ్యువాచ అసికుణ్డేతి సంజ్ఞేయం తన్మే త్వం కథయ ప్రభో

భూమి ఇలా అడిగింది: ఇది అసికుండం అని పిలుస్తారు. దాని గురించి నాకు చెప్పండి ప్రభూ.

శ్రీవరాహ ఉవాచ తీర్థయాత్రానిమిత్తేన స్వర్గలోకం గతః పురా

శ్రీవరాహుడు ఇలా చెప్పాడు: ఒకసారి తీర్థయాత్ర కోసం ఓ రాజు స్వర్గానికి వెళ్లాడు.

గతే స్వర్గం తు నృపతౌ పుత్రో రాజ్యం చకార హ

ఆ రాజు స్వర్గానికి వెళ్లిన తర్వాత, అతని కుమారుడు రాజ్యం పాలించాడు.

రాజ్యం చ కుర్వతస్తస్య ఆగతో నారదస్తదా

అతడు రాజ్యం పాలిస్తున్నప్పుడు, ఆ సమయంలో నారదుడు అక్కడికి వచ్చాడు.

ప్రతిగృహ్య చ తత్సర్వం తమువాచ స నారదః

అది అంతా స్వీకరించిన తరువాత, నారదుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు.

ఇత్యుక్త్వా నారదస్తత్ర తత్రైవాన్తరధీయత

అలా చెప్పిన వెంటనే, నారదుడు అక్కడే కనబడకుండా పోయాడు.

తదా కిముక్తమృషిణా నారదేన పితుః కృతే

ఆ సమయంలో, నీ తండ్రి కోసం ముని నారదుడు ఏమి చెప్పాడో తెలుసా?

మన్త్రిణశ్చ తతో జ్ఞాత్వా పితుర్మరణమేవ చ

తర్వాత, మంత్రులు నీ తండ్రి మరణాన్ని తెలుసుకున్నారు.

అతఏవోక్తమానృణ్యం నారదేన పితుస్తవ

అందుకే, నారదుడు నీ తండ్రి అప్పుల నుంచి విముక్తుడయ్యాడని చెప్పాడు.

విమతేర్బుద్ధిరుత్పన్నా గచ్ఛామో మథురాం పురీమ్ 166.

మన మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది — మనం మథురా నగరానికి వెళ్లాలి.