వరాహపురాణమ్

నాహం యాస్యామి మథురాం ద్రవ్యాభావే కథంచన

నాకు ధనం లేకపోతే మధురకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వెళ్లను.

ప్రేత ఉవాచ ఆస్తే ధనమపర్యాప్తం గచ్ఛ త్వం మా విలమ్బయ

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ సరిపడినంత ధనం ఉంది. నువ్వు ఆలస్యం చేయకుండా వెళ్లిపో.

విభురువాచ గృహశేషం మమ ధనం న చాన్యత్తత్ర విద్యతే

విభువు ఇలా అన్నాడు: నా ఇంటి మిగిలినదే నా ధనం. అక్కడ ఇంకేమీ లేదు.

పితృపైతామహీ కీర్త్తిరవిక్రేయా హి సా మయా

నా పితామహుల కీర్తిని నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అమ్మను.

అస్తి చైవ ధనం ప్రోక్తం యన్మయా త్వద్గృహే విభో

విభువా! నేను చెప్పినట్టు నీ ఇంట్లో నిజంగా ధనం ఉంది.

నివర్త్త గచ్ఛ సంతుష్టః సుహృదాం ప్రీతివర్ద్ధనః

సంతోషంగా తిరిగి వెళ్లి, నీ మిత్రుల ఆనందాన్ని పెంచు.

సూత ఉవాచ ఇమామవస్థాం సమ్ప్రాప్య కథం జ్ఞానసముద్భవః

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఇలాంటి పరిస్థితికి వచ్చాక జ్ఞానం ఎలా కలిగింది?

తతః స కథయామాస యద్వృత్తం హి పురాతనమ్

ఆ తరువాత, అతను పురాతన కాలంలో జరిగిన సంగతులను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

ప్రభాతసమయే తత్ర విష్ణోరాయతనే శుభే

ప్రభాత సమయానికి, అక్కడ విష్ణుమూర్తి ఆలయంలో, ఆ పవిత్ర స్థలంలో,

వాచకస్తత్ర పఠతి కథాం పౌరాణికీం శుభామ్ 165.

అక్కడ ఒక వాచకుడు పవిత్రమైన పురాణకథను చదువుతూ ఉండేవాడు.

తస్మిన్కాలే తు మిత్రేణ నీతోఽహం విష్ణుమన్దిరమ్। అత్యాదరేణ మహతా సన్తోష్య చ పునః పునః

ఆ సమయంలో నా మిత్రుడు నన్ను ఎంతో భక్తితో, మళ్లీ మళ్లీ సంతోషపరుచుతూ విష్ణుమందిరానికి తీసుకెళ్లాడు.

మిత్రేణ సహ తత్రైవ తస్య పార్శ్వే వ్యవస్థితః

ఆ మిత్రునితో కలిసి, నేను అక్కడే అతని పక్కన నిలిచాను.

సముద్రాః కిల తిష్ఠన్తి చత్వారోఽత్ర సమాగతాః

అక్కడ నాలుగు సముద్రాలు కూడిపోయాయని చెబుతారు.

వాచకాయ తతో దానం దత్తం సర్వైర్మహాజనైః

ఆ తరువాత, అందరు గొప్పవారు వాచకునికి దానం ఇచ్చారు.

మిత్రేణ చ పునః ప్రోక్తం యథాశక్త్యా ప్రదీయతామ్

మళ్లీ నా మిత్రుడు, 'మీ శక్తికొద్దీ దానం చేయండి' అని చెప్పాడు.

తతః కాలేన మహతా గతో వైవస్వతక్షయమ్

ఆ తరువాత, చాలా కాలం గడిచిన తర్వాత, నేను వైవస్వతుని విధిని చేరుకున్నాను.

ప్రేతత్వం సమనుప్రాప్తో దుస్తరం దుర్గమం మహత్

నేను ప్రేతత్వాన్ని పొందాను; అది విస్తారంగా, దాటి వెళ్లడం చాలా కష్టమైనది.

న తర్పితాస్తు పితరః ప్రాప్తోఽహం ప్రేతతాం తతః

నా పితృదేవతలు తృప్తి చెందలేదు కనుక, నేను ప్రేతావస్థను పొందాను.

గచ్ఛ త్వం సమ్ముఖస్తత్ర యత్ర సా మథురా పురీ

నీవు వెళ్లి, అక్కడే ఉన్న మథురా నగరాన్ని ఎదురుగా చూడాలి.

కథం ధారయసే ప్రాణాన్వృక్షమూలం సమాశ్రితః ।। 165.

వృక్షమూలంలో ఆశ్రయం తీసుకుని, నీవు ఎలా ప్రాణాలు నిలుపుకుంటున్నావు?

ప్రేత ఉవాచ వాచకాయ తు యద్దత్తం సువర్ణస్య చ మాషకమ్

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: 'వాచకునికి ఇచ్చిన బంగారు మాశకం,'

తద్దానస్య ప్రభావేణ నిత్యం తృప్తోఽస్మి వై విభో

ఆ దానశక్తివల్ల, ప్రభూ, నేను ఎప్పుడూ తృప్తిగా ఉంటున్నాను.

ప్రేతభావం గతస్యాపి న మే జ్ఞానస్య విభ్రమః

ప్రేతావస్థను పొందినప్పటికీ, నాకు జ్ఞానం లోపించలేదు.

కృతం తేన చ తత్సర్వం యథా ప్రేతేన భాషితమ్

ప్రేతుడు చెప్పినట్లుగా, ఆ కార్యాలన్నీ చేయబడ్డాయి.

ఏతత్తే కథితం భూమే మాహాత్మ్యం మథురాభవమ్

భూమిదేవీ, మథురా మహాత్మ్యం నీకు ఇలా వివరించబడింది.

తీర్థే చైవ గృహే వాపి దేవస్థానేఽపి చత్వరే

తీర్థంలోనైనా, ఇంట్లోనైనా, దేవాలయంలోనైనా, వీధి మధ్యలోనైనా,

అన్యత్ర హి కృతం పాపం తీర్థమాసాద్య గచ్ఛతి

ఇతర చోట్ల చేసిన పాపం, తీర్థాన్ని చేరగానే పోతుంది.

మథురాయాం కృతం పాపం తత్రైవ చ వినశ్యతి

మథురాలో చేసిన పాపం అక్కడే నశిస్తుంది.

కృతఘ్నశ్చ సురాపశ్చ చౌరో భగ్నవ్రతస్తథా

ఒకవేళ ఎవరు కృతఘ్నులు, మద్యం తాగేవారు, దొంగలు, వ్రతాన్ని ఉల్లంఘించినవారు అయితే,