కుటుమ్బభరణార్థాయ సమ్ప్రాప్తో దుర్గమాటవీమ్ 165.
నా కుటుంబాన్ని పోషించేందుకు ఈ కఠినమైన అడవిలోకి వచ్చాను.
మయి సమ్భక్షితే రక్షః కుటుమ్బం హి మరిష్యతి
ఈ రాక్షసుడు నన్ను తినిపోతే, నా కుటుంబం ఖచ్చితంగా నశించిపోతుంది.
కస్మాత్స్థానాత్సమాయాతః సత్యం బ్రూహి మహామతే
నీవు ఏ ప్రదేశం నుంచి వచ్చావో నిజం చెప్పు, మహాజ్ఞానివా!
విభురువాచ తయోర్మధ్యే పురీ రమ్యా మథురా లోకవిశ్రుతా
విభువు ఇలా అన్నాడు: ఆ రెండు పట్టణాల్లో, మధుర అనే అందమైన నగరం ప్రపంచంలో ప్రసిద్ధి పొందింది.
తస్యాం వసామ్యహం ప్రేత పితృపైతామహే గృహే
ఆ మధురలోనే నేను నా పితామహుల వంశంలో వచ్చిన ఇంట్లో నివసిస్తున్నాను.
తత్సర్వం తస్కరైర్నీతం క్షీణవిత్తోఽభవం తదా
ఆ ఇంట్లోని అన్నీ దొంగలు దోచుకుపోయారు. అప్పుడు నేను దరిద్రుడిని అయ్యాను.
తవ దృష్టిపథం యాతో యత్కార్యం తత్కురుష్వ మే
నీ దృష్టికి నేను వచ్చాను. నాకు కావాల్సినది నీవు చేయి.
ప్రేత ఉవాచ సమయేన హి మోక్ష్యామి కురుష్వ వచనం మమ
ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: సమయం వచ్చినప్పుడు నిన్ను విడిచిపెడతాను. నా మాట విను.
నిర్వృత్య గచ్ఛ మథురాం మమ కార్యార్థసాధకః
నా పని పూర్తయ్యాక, నువ్వు మధురకు వెళ్లి నా కోరిక నెరవేర్చు.
స్నానం కృత్వా తు విధివత్కూపే చాతుఃసాముద్రికే
నాలుగు శుభలక్షణాలున్న బావిలో సరిగా స్నానం చేసి,
స్నానస్య చ ఫలం దేహి తతో గచ్ఛ యథాసుఖమ్ ।। ప్రేతవాక్యం తతః శ్రుత్వా విభుర్వచనమబ్రవీత్।165.
ఆ స్నాన ఫలితాన్ని నాకు ఇచ్చి, ఆ తరువాత నీకు నచ్చినట్టు వెళ్లిపో. ప్రేతుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, విభువు ఇలా అన్నాడు:
నాహం యాస్యామి మథురాం ద్రవ్యాభావే కథంచన
నాకు ధనం లేకపోతే మధురకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వెళ్లను.
ప్రేత ఉవాచ ఆస్తే ధనమపర్యాప్తం గచ్ఛ త్వం మా విలమ్బయ
ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ సరిపడినంత ధనం ఉంది. నువ్వు ఆలస్యం చేయకుండా వెళ్లిపో.
విభురువాచ గృహశేషం మమ ధనం న చాన్యత్తత్ర విద్యతే
విభువు ఇలా అన్నాడు: నా ఇంటి మిగిలినదే నా ధనం. అక్కడ ఇంకేమీ లేదు.
పితృపైతామహీ కీర్త్తిరవిక్రేయా హి సా మయా
నా పితామహుల కీర్తిని నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అమ్మను.
అస్తి చైవ ధనం ప్రోక్తం యన్మయా త్వద్గృహే విభో
విభువా! నేను చెప్పినట్టు నీ ఇంట్లో నిజంగా ధనం ఉంది.
నివర్త్త గచ్ఛ సంతుష్టః సుహృదాం ప్రీతివర్ద్ధనః
సంతోషంగా తిరిగి వెళ్లి, నీ మిత్రుల ఆనందాన్ని పెంచు.
సూత ఉవాచ ఇమామవస్థాం సమ్ప్రాప్య కథం జ్ఞానసముద్భవః
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఇలాంటి పరిస్థితికి వచ్చాక జ్ఞానం ఎలా కలిగింది?
తతః స కథయామాస యద్వృత్తం హి పురాతనమ్
ఆ తరువాత, అతను పురాతన కాలంలో జరిగిన సంగతులను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
ప్రభాతసమయే తత్ర విష్ణోరాయతనే శుభే
ప్రభాత సమయానికి, అక్కడ విష్ణుమూర్తి ఆలయంలో, ఆ పవిత్ర స్థలంలో,
వాచకస్తత్ర పఠతి కథాం పౌరాణికీం శుభామ్ 165.
అక్కడ ఒక వాచకుడు పవిత్రమైన పురాణకథను చదువుతూ ఉండేవాడు.
తస్మిన్కాలే తు మిత్రేణ నీతోఽహం విష్ణుమన్దిరమ్। అత్యాదరేణ మహతా సన్తోష్య చ పునః పునః
ఆ సమయంలో నా మిత్రుడు నన్ను ఎంతో భక్తితో, మళ్లీ మళ్లీ సంతోషపరుచుతూ విష్ణుమందిరానికి తీసుకెళ్లాడు.
మిత్రేణ సహ తత్రైవ తస్య పార్శ్వే వ్యవస్థితః
ఆ మిత్రునితో కలిసి, నేను అక్కడే అతని పక్కన నిలిచాను.
సముద్రాః కిల తిష్ఠన్తి చత్వారోఽత్ర సమాగతాః
అక్కడ నాలుగు సముద్రాలు కూడిపోయాయని చెబుతారు.
వాచకాయ తతో దానం దత్తం సర్వైర్మహాజనైః
ఆ తరువాత, అందరు గొప్పవారు వాచకునికి దానం ఇచ్చారు.
మిత్రేణ చ పునః ప్రోక్తం యథాశక్త్యా ప్రదీయతామ్
మళ్లీ నా మిత్రుడు, 'మీ శక్తికొద్దీ దానం చేయండి' అని చెప్పాడు.
తతః కాలేన మహతా గతో వైవస్వతక్షయమ్
ఆ తరువాత, చాలా కాలం గడిచిన తర్వాత, నేను వైవస్వతుని విధిని చేరుకున్నాను.
ప్రేతత్వం సమనుప్రాప్తో దుస్తరం దుర్గమం మహత్
నేను ప్రేతత్వాన్ని పొందాను; అది విస్తారంగా, దాటి వెళ్లడం చాలా కష్టమైనది.
న తర్పితాస్తు పితరః ప్రాప్తోఽహం ప్రేతతాం తతః
నా పితృదేవతలు తృప్తి చెందలేదు కనుక, నేను ప్రేతావస్థను పొందాను.
గచ్ఛ త్వం సమ్ముఖస్తత్ర యత్ర సా మథురా పురీ
నీవు వెళ్లి, అక్కడే ఉన్న మథురా నగరాన్ని ఎదురుగా చూడాలి.