వరాహపురాణమ్

పరిభ్రమన్క్షుధావిష్టో మరుదేశం గతోఽపి సః

ఆత్మ, ఆకలితో బాధపడుతూ, ఎడారి ప్రాంతంలో తిరుగుతూ పోయింది.

కదాచిద్దైవయోగేన తత్ర సార్థ ఉపాగతః

ఒకసారి, దైవకృపవల్ల అక్కడ ఒక వాణిజ్యబృందం వచ్చింది.

గతే సార్థే తు స వణిక్ తం వృక్షం సముపాశ్రితః

ఆ వాణిజ్యబృందం వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఆ వాణికుడు ఒక చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.

దీర్ఘదంష్ట్రః సువికటో హ్రస్వబాహుర్విభీషణః

ఆ ప్రేతాత్మకు పొడవాటి పళ్ళు, భయంకరమైన రూపం, చిన్న చేతులు ఉండేవి.

అథ కాలేన బహునా దైవయోగేన భామిని

అలా, చాలా కాలం గడిచాక, దైవకృపతో, ఓ సుందరిని,

తం దృష్ట్వా దూరతః ప్రేతశ్చాతిహర్షేణ సంయుతః

దూరం నుండి అతడిని చూసి, ఆ ప్రేతాత్మకు చాలా ఆనందం కలిగింది.

భక్ష్యభూతో మమాద్యత్వం క్వ భవాన్యాతుమిచ్ఛతి

'ఈ రోజు నువ్వు నా ఆహారం అవుతావు; ఎక్కడికి పోవాలని చూస్తున్నావు?' అని ఆలోచించింది.

గచ్ఛన్తం తం గృహీత్వా స ప్రేతో వచనమబ్రవీత్

అతను వెళ్లిపోతుండగా, ఆ ప్రేతాత్మ అతన్ని పట్టుకుని ఇలా చెప్పింది:

మాంసం తే భక్షయిష్యామి పిబామి తవ శోణితమ్

'నేను నీ మాంసాన్ని తింటాను, నీ రక్తాన్ని తాగుతాను.'

కుటుమ్బభరణార్థాయ సమ్ప్రాప్తో దుర్గమాటవీమ్ 165.

నా కుటుంబాన్ని పోషించేందుకు ఈ కఠినమైన అడవిలోకి వచ్చాను.

మయి సమ్భక్షితే రక్షః కుటుమ్బం హి మరిష్యతి

ఈ రాక్షసుడు నన్ను తినిపోతే, నా కుటుంబం ఖచ్చితంగా నశించిపోతుంది.

కస్మాత్స్థానాత్సమాయాతః సత్యం బ్రూహి మహామతే

నీవు ఏ ప్రదేశం నుంచి వచ్చావో నిజం చెప్పు, మహాజ్ఞానివా!

విభురువాచ తయోర్మధ్యే పురీ రమ్యా మథురా లోకవిశ్రుతా

విభువు ఇలా అన్నాడు: ఆ రెండు పట్టణాల్లో, మధుర అనే అందమైన నగరం ప్రపంచంలో ప్రసిద్ధి పొందింది.

తస్యాం వసామ్యహం ప్రేత పితృపైతామహే గృహే

ఆ మధురలోనే నేను నా పితామహుల వంశంలో వచ్చిన ఇంట్లో నివసిస్తున్నాను.

తత్సర్వం తస్కరైర్నీతం క్షీణవిత్తోఽభవం తదా

ఆ ఇంట్లోని అన్నీ దొంగలు దోచుకుపోయారు. అప్పుడు నేను దరిద్రుడిని అయ్యాను.

తవ దృష్టిపథం యాతో యత్కార్యం తత్కురుష్వ మే

నీ దృష్టికి నేను వచ్చాను. నాకు కావాల్సినది నీవు చేయి.

ప్రేత ఉవాచ సమయేన హి మోక్ష్యామి కురుష్వ వచనం మమ

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: సమయం వచ్చినప్పుడు నిన్ను విడిచిపెడతాను. నా మాట విను.

నిర్వృత్య గచ్ఛ మథురాం మమ కార్యార్థసాధకః

నా పని పూర్తయ్యాక, నువ్వు మధురకు వెళ్లి నా కోరిక నెరవేర్చు.

స్నానం కృత్వా తు విధివత్కూపే చాతుఃసాముద్రికే

నాలుగు శుభలక్షణాలున్న బావిలో సరిగా స్నానం చేసి,

స్నానస్య చ ఫలం దేహి తతో గచ్ఛ యథాసుఖమ్ ।। ప్రేతవాక్యం తతః శ్రుత్వా విభుర్వచనమబ్రవీత్।165.

ఆ స్నాన ఫలితాన్ని నాకు ఇచ్చి, ఆ తరువాత నీకు నచ్చినట్టు వెళ్లిపో. ప్రేతుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, విభువు ఇలా అన్నాడు:

నాహం యాస్యామి మథురాం ద్రవ్యాభావే కథంచన

నాకు ధనం లేకపోతే మధురకు ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వెళ్లను.

ప్రేత ఉవాచ ఆస్తే ధనమపర్యాప్తం గచ్ఛ త్వం మా విలమ్బయ

ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ సరిపడినంత ధనం ఉంది. నువ్వు ఆలస్యం చేయకుండా వెళ్లిపో.

విభురువాచ గృహశేషం మమ ధనం న చాన్యత్తత్ర విద్యతే

విభువు ఇలా అన్నాడు: నా ఇంటి మిగిలినదే నా ధనం. అక్కడ ఇంకేమీ లేదు.

పితృపైతామహీ కీర్త్తిరవిక్రేయా హి సా మయా

నా పితామహుల కీర్తిని నేను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అమ్మను.

అస్తి చైవ ధనం ప్రోక్తం యన్మయా త్వద్గృహే విభో

విభువా! నేను చెప్పినట్టు నీ ఇంట్లో నిజంగా ధనం ఉంది.

నివర్త్త గచ్ఛ సంతుష్టః సుహృదాం ప్రీతివర్ద్ధనః

సంతోషంగా తిరిగి వెళ్లి, నీ మిత్రుల ఆనందాన్ని పెంచు.

సూత ఉవాచ ఇమామవస్థాం సమ్ప్రాప్య కథం జ్ఞానసముద్భవః

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: ఇలాంటి పరిస్థితికి వచ్చాక జ్ఞానం ఎలా కలిగింది?

తతః స కథయామాస యద్వృత్తం హి పురాతనమ్

ఆ తరువాత, అతను పురాతన కాలంలో జరిగిన సంగతులను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

ప్రభాతసమయే తత్ర విష్ణోరాయతనే శుభే

ప్రభాత సమయానికి, అక్కడ విష్ణుమూర్తి ఆలయంలో, ఆ పవిత్ర స్థలంలో,