ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యాన్తర్గతే గోవర్ద్ధనమాహాత్మ్యేఽన్నకూటపరిక్రమప్రభావో నామ చతుఃషష్ట్యషికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో, మథురామాహాత్మ్యంలో, గోవర్ధనమాహాత్మ్య భాగంలో, అన్నకూట ప్రదక్షిణ మహిమ అనే అరవై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.
శ్రీవరాహ ఉవాచ యథావృత్తం ప్రతిష్ఠానే దక్షిణాపథమణ్డలే
శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: దక్షిణ దిశలో జరిగిన సంఘటనను నేను చెప్పుతున్నాను.
సుశీలో నామ వైశ్యస్తు తస్మిన్వసతి పత్తనే
ఆ పట్టణంలో సుశీలుడు అనే ఒక వాణికుడు ఉండేవాడు.
కుటుమ్బభరణాసక్తో నిత్యకాలం హి తిష్ఠతి
ఆయన ఎప్పుడూ తన కుటుంబ పోషణలోనే మునిగిపోయి ఉండేవాడు.
క్రయవిక్రయసక్తస్య కాలో దీర్ఘో గతస్తదా
కొన్నడం, అమ్మడం పనుల్లో మునిగి, చాలా కాలం గడిచిపోయింది.
న తేన ధర్మశ్రవణం కదాచిదపి సంశ్రుతమ్
ఆయన ఎప్పుడూ ధర్మం గురించి వినలేదు.
ఆత్మోదరనిమిత్తం హి పాపం చ కురుతే సదా
తన పొట్టకోసం ఎప్పుడూ పాపకార్యాలు చేసేవాడు.
న తస్య జాయతే బుద్ధిర్దానం దాతుం కదాచన
దానం చేయాలనే ఆలోచన అతనికి ఎప్పుడూ రాలేదు.
ధనయుక్తోఽపి పాపోఽసౌ న దదాతి కదాచన
ధనం ఉన్నా, ఆ పాపి ఎప్పుడూ ఎవరికీ ఏమీ ఇవ్వలేదు.
స తు కాలేన మహతా కుటుమ్బాసక్తమానసః
చాలా కాలం గడిచినా, అతని మనసు కుటుంబంలోనే మునిగిపోయి ఉండిపోయింది.
త్యక్త్వా జగామ నిధనం ప్రేతత్వం సముపాగతః 165.
ఆయన వారిని వదిలేసి, మరణించి, ప్రేతాత్మగా మారిపోయాడు.
పరిభ్రమన్క్షుధావిష్టో మరుదేశం గతోఽపి సః
ఆత్మ, ఆకలితో బాధపడుతూ, ఎడారి ప్రాంతంలో తిరుగుతూ పోయింది.
కదాచిద్దైవయోగేన తత్ర సార్థ ఉపాగతః
ఒకసారి, దైవకృపవల్ల అక్కడ ఒక వాణిజ్యబృందం వచ్చింది.
గతే సార్థే తు స వణిక్ తం వృక్షం సముపాశ్రితః
ఆ వాణిజ్యబృందం వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఆ వాణికుడు ఒక చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.
దీర్ఘదంష్ట్రః సువికటో హ్రస్వబాహుర్విభీషణః
ఆ ప్రేతాత్మకు పొడవాటి పళ్ళు, భయంకరమైన రూపం, చిన్న చేతులు ఉండేవి.
అథ కాలేన బహునా దైవయోగేన భామిని
అలా, చాలా కాలం గడిచాక, దైవకృపతో, ఓ సుందరిని,
తం దృష్ట్వా దూరతః ప్రేతశ్చాతిహర్షేణ సంయుతః
దూరం నుండి అతడిని చూసి, ఆ ప్రేతాత్మకు చాలా ఆనందం కలిగింది.
భక్ష్యభూతో మమాద్యత్వం క్వ భవాన్యాతుమిచ్ఛతి
'ఈ రోజు నువ్వు నా ఆహారం అవుతావు; ఎక్కడికి పోవాలని చూస్తున్నావు?' అని ఆలోచించింది.
గచ్ఛన్తం తం గృహీత్వా స ప్రేతో వచనమబ్రవీత్
అతను వెళ్లిపోతుండగా, ఆ ప్రేతాత్మ అతన్ని పట్టుకుని ఇలా చెప్పింది:
మాంసం తే భక్షయిష్యామి పిబామి తవ శోణితమ్
'నేను నీ మాంసాన్ని తింటాను, నీ రక్తాన్ని తాగుతాను.'
కుటుమ్బభరణార్థాయ సమ్ప్రాప్తో దుర్గమాటవీమ్ 165.
నా కుటుంబాన్ని పోషించేందుకు ఈ కఠినమైన అడవిలోకి వచ్చాను.
మయి సమ్భక్షితే రక్షః కుటుమ్బం హి మరిష్యతి
ఈ రాక్షసుడు నన్ను తినిపోతే, నా కుటుంబం ఖచ్చితంగా నశించిపోతుంది.
కస్మాత్స్థానాత్సమాయాతః సత్యం బ్రూహి మహామతే
నీవు ఏ ప్రదేశం నుంచి వచ్చావో నిజం చెప్పు, మహాజ్ఞానివా!
విభురువాచ తయోర్మధ్యే పురీ రమ్యా మథురా లోకవిశ్రుతా
విభువు ఇలా అన్నాడు: ఆ రెండు పట్టణాల్లో, మధుర అనే అందమైన నగరం ప్రపంచంలో ప్రసిద్ధి పొందింది.
తస్యాం వసామ్యహం ప్రేత పితృపైతామహే గృహే
ఆ మధురలోనే నేను నా పితామహుల వంశంలో వచ్చిన ఇంట్లో నివసిస్తున్నాను.
తత్సర్వం తస్కరైర్నీతం క్షీణవిత్తోఽభవం తదా
ఆ ఇంట్లోని అన్నీ దొంగలు దోచుకుపోయారు. అప్పుడు నేను దరిద్రుడిని అయ్యాను.
తవ దృష్టిపథం యాతో యత్కార్యం తత్కురుష్వ మే
నీ దృష్టికి నేను వచ్చాను. నాకు కావాల్సినది నీవు చేయి.
ప్రేత ఉవాచ సమయేన హి మోక్ష్యామి కురుష్వ వచనం మమ
ప్రేతుడు ఇలా అన్నాడు: సమయం వచ్చినప్పుడు నిన్ను విడిచిపెడతాను. నా మాట విను.
నిర్వృత్య గచ్ఛ మథురాం మమ కార్యార్థసాధకః
నా పని పూర్తయ్యాక, నువ్వు మధురకు వెళ్లి నా కోరిక నెరవేర్చు.
స్నానం కృత్వా తు విధివత్కూపే చాతుఃసాముద్రికే
నాలుగు శుభలక్షణాలున్న బావిలో సరిగా స్నానం చేసి,