వరాహపురాణమ్

గోనరబ్రహ్మహత్యాయాః పాపం క్షిప్రం వినశ్యతి

గోవును లేదా బ్రాహ్మణుడిని హత్య చేసిన పాపం త్వరగా నశిస్తుంది.

యస్య దర్శనమాత్రేణ సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే

దాన్ని కేవలం దర్శించడమే వల్ల అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి లభిస్తుంది.

ఇన్ద్రధ్వజమితి ఖ్యాతం తీర్థ చైవాతిముక్తిదమ్ 164.

ఇది ఇంద్రధ్వజం అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిన పవిత్రతీర్థం, ఇది పరమ ముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది.

తతో హరో నివేద్యాశు యాత్రాఫలమనుత్తమమ్

ఆ తరువాత హరుడు యాత్ర ఫలితాన్ని తక్షణమే ప్రకటించాడు.

సమాప్య తీర్థయాత్రాం చ రాత్రౌ జాగరణం తథా

తీర్థయాత్రను పూర్తిచేసిన తరువాత, రాత్రి జాగరణ చేయాలి.

ఏకాదశ్యాం తదా రాత్రౌ కృత్వా జాగరణం శుభమ్

ఏకాదశి రాత్రి శుభంగా జాగరణ చేయాలి.

పితౄణాం ముక్తిదం తేషాం య ఏవం కురుతే నరః

ఇలా చేసే మనిషి తన పితృదేవతలకు ముక్తిని కలిగిస్తాడు.

ఏతత్తే కథితం భద్రే అన్నకూటపరిక్రమమ్

ఓ భాగ్యవంతురాలా! అన్నకూట పర్వత ప్రదక్షిణ గురించి నీకు వివరంగా చెప్పాను.

య ఏతచ్ఛృణుయాద్భక్త్యా తీర్థానుకమణం హరేః

హరిదేవుని తీర్థయాత్ర కథను భక్తితో వినేవాడు —

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యాన్తర్గతే గోవర్ద్ధనమాహాత్మ్యేఽన్నకూటపరిక్రమప్రభావో నామ చతుఃషష్ట్యషికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో, మథురామాహాత్మ్యంలో, గోవర్ధనమాహాత్మ్య భాగంలో, అన్నకూట ప్రదక్షిణ మహిమ అనే అరవై నాలుగవ అధ్యాయం ముగిసింది.

శ్రీవరాహ ఉవాచ యథావృత్తం ప్రతిష్ఠానే దక్షిణాపథమణ్డలే

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: దక్షిణ దిశలో జరిగిన సంఘటనను నేను చెప్పుతున్నాను.

సుశీలో నామ వైశ్యస్తు తస్మిన్వసతి పత్తనే

ఆ పట్టణంలో సుశీలుడు అనే ఒక వాణికుడు ఉండేవాడు.

కుటుమ్బభరణాసక్తో నిత్యకాలం హి తిష్ఠతి

ఆయన ఎప్పుడూ తన కుటుంబ పోషణలోనే మునిగిపోయి ఉండేవాడు.

క్రయవిక్రయసక్తస్య కాలో దీర్ఘో గతస్తదా

కొన్నడం, అమ్మడం పనుల్లో మునిగి, చాలా కాలం గడిచిపోయింది.

న తేన ధర్మశ్రవణం కదాచిదపి సంశ్రుతమ్

ఆయన ఎప్పుడూ ధర్మం గురించి వినలేదు.

ఆత్మోదరనిమిత్తం హి పాపం చ కురుతే సదా

తన పొట్టకోసం ఎప్పుడూ పాపకార్యాలు చేసేవాడు.

న తస్య జాయతే బుద్ధిర్దానం దాతుం కదాచన

దానం చేయాలనే ఆలోచన అతనికి ఎప్పుడూ రాలేదు.

ధనయుక్తోఽపి పాపోఽసౌ న దదాతి కదాచన

ధనం ఉన్నా, ఆ పాపి ఎప్పుడూ ఎవరికీ ఏమీ ఇవ్వలేదు.

స తు కాలేన మహతా కుటుమ్బాసక్తమానసః

చాలా కాలం గడిచినా, అతని మనసు కుటుంబంలోనే మునిగిపోయి ఉండిపోయింది.

త్యక్త్వా జగామ నిధనం ప్రేతత్వం సముపాగతః 165.

ఆయన వారిని వదిలేసి, మరణించి, ప్రేతాత్మగా మారిపోయాడు.

పరిభ్రమన్క్షుధావిష్టో మరుదేశం గతోఽపి సః

ఆత్మ, ఆకలితో బాధపడుతూ, ఎడారి ప్రాంతంలో తిరుగుతూ పోయింది.

కదాచిద్దైవయోగేన తత్ర సార్థ ఉపాగతః

ఒకసారి, దైవకృపవల్ల అక్కడ ఒక వాణిజ్యబృందం వచ్చింది.

గతే సార్థే తు స వణిక్ తం వృక్షం సముపాశ్రితః

ఆ వాణిజ్యబృందం వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ఆ వాణికుడు ఒక చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.

దీర్ఘదంష్ట్రః సువికటో హ్రస్వబాహుర్విభీషణః

ఆ ప్రేతాత్మకు పొడవాటి పళ్ళు, భయంకరమైన రూపం, చిన్న చేతులు ఉండేవి.

అథ కాలేన బహునా దైవయోగేన భామిని

అలా, చాలా కాలం గడిచాక, దైవకృపతో, ఓ సుందరిని,

తం దృష్ట్వా దూరతః ప్రేతశ్చాతిహర్షేణ సంయుతః

దూరం నుండి అతడిని చూసి, ఆ ప్రేతాత్మకు చాలా ఆనందం కలిగింది.

భక్ష్యభూతో మమాద్యత్వం క్వ భవాన్యాతుమిచ్ఛతి

'ఈ రోజు నువ్వు నా ఆహారం అవుతావు; ఎక్కడికి పోవాలని చూస్తున్నావు?' అని ఆలోచించింది.

గచ్ఛన్తం తం గృహీత్వా స ప్రేతో వచనమబ్రవీత్

అతను వెళ్లిపోతుండగా, ఆ ప్రేతాత్మ అతన్ని పట్టుకుని ఇలా చెప్పింది:

మాంసం తే భక్షయిష్యామి పిబామి తవ శోణితమ్

'నేను నీ మాంసాన్ని తింటాను, నీ రక్తాన్ని తాగుతాను.'