వరాహపురాణమ్

కర్ణికాయాం స్థితో దేవి కేశవః క్లేశనాశనః

దేవీ, కర్ణిక మధ్యలో కేశవుడు, బాధలను తొలగించేవాడు, నివసిస్తున్నాడు.

తత్ర మధ్యే మృతా యే తు తేషాం ముక్తిర్వసున్ధరే

వసుంధరా, అక్కడ మధ్యలో మరణించినవారికి మోక్షం లభిస్తుంది.

దృష్ట్వా తం దేవదేవేశం కిం మనః పరితప్యతే

ఆ దేవతల దేవుణ్ని చూసిన తరువాత మనసుకు ఎందుకు బాధ ఉండాలి?

నాసౌ పతతి సంసారే యావదాభూతసంప్లవమ్

అతడు మహాప్రళయం వచ్చే వరకు సంసారంలోకి తిరిగి పడిపోడు.

యం దృష్ట్వా తు నరో యాతి ముక్తిం నాస్త్యత్ర సంశయః ౧౬౩.

అతన్ని చూసినవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు అనే విషయంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మహాకాయాం సురూపాం చ కేశవాకారసన్నిభామ్

ఆమె గొప్ప రూపం కలిగి, అందంగా, కేశవుని రూపాన్ని పోలి ఉంటుంది.

కృతే యుగే తు రాజాసీన్మాన్ధాతా నామ నామతః

కృతయుగంలో మాంధాత అనే రాజు ఉండేవాడు.

తస్య తుష్టేన హి మయా ప్రతిమేయం సమర్పితా

ఆయన భక్తితో సంతోషించి, నేను ఈ విగ్రహాన్ని ఆయనకు ఇచ్చాను.

యదా తు మథురాం ప్రాప్య లవణోఽయం నిపాతితః

ఆయన మథురా చేరుకున్నప్పుడు ఈ లవణుడు సంహరించబడ్డాడు.

పుణ్యేయం ప్రతిమా దివ్యా తైజసీ దివ్యరూపిణీ

ఈ విగ్రహం పవిత్రమైనది, దివ్యమైనది, తేజస్సుతో కూడినది, ఆకాశీయ రూపాన్ని కలిగి ఉంది.

మనసా నిర్మితా తేన వారాహీ ప్రతిమా శుభా

ఆయన మనసుతో ఆ శుభమైన వారాహి విగ్రహాన్ని సృష్టించాడు.

ఇన్ద్రేణారాధితో దేవి కపిలో మునిసత్తమః

దేవీ, ఇంద్రుడు మహర్షుల్లో శ్రేష్ఠుడైన కపిలుని ఆరాధించాడు.

దేవే లబ్ధే వరారోహే శక్రో హర్షసమన్వితః

అందమైన ఆ దేవత వరం పొందినప్పుడు, ఇంద్రుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.

ఇన్ద్రేణ తు తదా ప్రాప్తం దివ్యం జ్ఞానమనుత్తమమ్

అప్పుడు ఇంద్రుడు అతని నుండి పరమమైన దివ్యజ్ఞానాన్ని పొందాడు.

ఇన్ద్రలోకం గతః సోఽథ స్వర్గం జేతుం మహాబలః ౧౬౩.

తర్వాత మహాబలుడు ఇంద్రలోకానికి వెళ్లి, స్వర్గాన్ని జయించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.

రావణేన జితా దేవాః శక్రశ్చైవ మహాబలః

రావణుడు దేవతలను, అలాగే మహాబలుడైన ఇంద్రుని కూడా ఓడించాడు.

ప్రవిశ్య రావణస్తత్ర గృహే రత్నవిభూషితే

అక్కడ రావణుడు రత్నాలతో అలంకరించబడిన ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.

తేన సంమోహితో దేవి రావణో నామ రాక్షసః

దేవీ, రావణుడు అనే రాక్షసుడు అతని వల్ల మాయలో పడిపోయాడు.

దామోదర హషీకేశ హిరణ్యాక్షవిదారణ

దామోదరా, హృషీకేశా, హిరణ్యాక్షుని సంహరించినవాడా,

కూర్మరూప నమస్తేఽస్తు నారాయణ నమోస్తు తే

కూర్మరూపములో ఉన్న నారాయణా, నీకు నమస్కారం. మళ్లీ నీకు నమస్కారం.

నిరీక్షితుం న శక్నోమి ప్రష్టుం చైవ గుణవ్రత

గుణవంతుడా, నేను నిన్ను చూడలేను, అడగలేను కూడా.

మమ త్వం భక్తినమ్రస్య ప్రసాదం కురు సర్వదా

నీ భక్తిగా తలవంచిన నాకూ ఎప్పుడూ నీ కృపను ప్రసాదించు.

సౌమ్యరూపోఽభవద్దేవో లోక నాథో జనార్దనః

లోకాలకు అధిపతియైన జనార్దనుడు మృదువైన రూపాన్ని ధరించాడు.

దేవ త్వం స్వల్పకాయోఽసి నాహముద్ధరణక్షమః ౧౬౩.

దేవా, నీవు చిన్న శరీరంతో ఉన్నావు; నేను నిన్ను ఎత్తలేను.

అహం త్వాం నేతుమిచ్ఛామి పురీం లఙ్కామనుత్తమామ్

నేను నిన్ను అత్యుత్తమమైన లంకా నగరానికి తీసుకెళ్లాలని కోరుకుంటున్నాను.

శ్రీవరాహ ఉవాచ కపిలస్య వచః శ్రుత్వా రావణో వాక్య మబ్రవీత్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: కపిలుని మాటలు విని రావణుడు ఇలా చెప్పాడు.

త్వద్దర్శనాత్సముత్పన్నా భక్తిరవ్యభిచారిణీ

నీ దర్శనం వల్ల నా హృదయంలో అచంచలమైన భక్తి ఉద్భవించింది.

భక్తిముద్వహతస్తస్య లఘు వేషోఽభవత్తదా

అతడు భక్తితో నిండినప్పుడు, అతని రూపం తేలికగా మారింది.

ఆనయామాస లఙ్కాయాం స్థాపయిత్వా స్వకే గృహే

అతడిని తన ఇంట్లో ఉంచి, లంకకు తీసుకెళ్లాడు.