వరాహపురాణమ్

ఆదౌ మధువనం నామ ద్వితీయం తాలమేవ చ

మొదట మధువనం అని పిలవబడే అడవి, రెండవది తాళవనం.

చతుర్థం కామ్యకవనం వనానాం వనముత్తమమ్

నాల్గవది కామ్యకవనం, అడవులన్నిటిలో ఉత్తమమైనది.

సప్తమం తు వనం భూమే ఖాదిరం లోకవిశ్రుతమ్

ఏ భూమి, ఏడవ అడవి ఖాదిరవనం, ప్రజల్లో ప్రసిద్ధమైనది.

లోహార్గలవనం నామ నవమం పాతకాపహమ్

తొమ్మిదవది లోహార్గలవనం, పాపాలను తొలగించేది.

ఏకాదశం తు భాణ్డీరం ద్వాదశం వృన్దకా వనమ్ 161.

పదకొండవది భాండీరవనం, పన్నెండవది వృందకవనం.

యథాక్రమేణ యే యాత్రాం వనానాం చ జితేన్ద్రియాః

ఈ అడవుల యాత్రను క్రమంగా, ఇంద్రియాలను జయించినవారు చేస్తే—

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే దేవవనప్రభావో నామైకషష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలోని మథురామాహాత్మ్యంలో దేవవన మహిమ అనే నూరై అరవై ఒకటవ అధ్యాయము పూర్తయింది.

అథ చక్రతీర్థప్రభావః పునరన్యత్ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇప్పుడు చక్రతీర్థ మహిమను చెబుతాను. మరొకటి విను, ఓ vasundhara.

మహాగృహోదయం నామ జమ్బూద్వీపస్య భూషణమ్

మహాగృహోదయము అనే పేరు గలది, జంబూద్వీపానికి అలంకారంగా ఉంది.

స కన్యాం పుత్రమాదాయ బ్రాహ్మణో వేదపారగః

ఒక బ్రాహ్మణుడు, వేదాలలో నిపుణుడు, తన కుమార్తెను, కుమారుని తీసుకొని—

తత్రాసౌ వాసమకరోత్పుణ్యసేవీ జితేన్ద్రియః

అక్కడ, పుణ్యసేవలో నిమగ్నుడై, ఇంద్రియాలను జయించి నివసించాడు.

తత్ర సిద్ధేన సంవాసో బ్రాహ్మణస్యాభవత్తదా

ఆ సమయంలో ఆ బ్రాహ్మణుడు సిద్ధునితో కలిసి అక్కడ నివసించాడు.

గచ్ఛేత్స సర్వకాలం తు శాలిగ్రామే వసున్ధరే

ఓ vasundhara, అతడు ఎప్పుడూ శాలిగ్రామంలో ఉండాలి.

కల్పగ్రామ విభూతిం చ నిత్యకాలమవర్ణయత్

అతడు ఎల్లప్పుడూ కల్పగ్రామ మహిమను వివరించేవాడు.

గమనే బుద్ధిరుత్పన్నా తతః సిద్ధమయాచత

అప్పుడు వెళ్లిపోవాలనే ఆలోచన వచ్చి, సిద్ధుని అడిగాడు.

బ్రాహ్మణస్య వచః శ్రుత్వా సిద్ధో వచనమబ్రవీత్

బ్రాహ్మణుని మాటలు విని, సిద్ధుడు ఇలా అన్నాడు.

ప్రార్థనా దుఃఖలాభం తు శృణు వై బ్రాహ్మణోత్తమ 162.

బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, బాధను కలిగించే ఆ మనవిని విను.

దక్షిణే తు కరే గృహ్య బ్రాహ్మణం వేదపారగమ్

కుడి చేతితో వేదపండితుడైన బ్రాహ్మణుని పట్టుకుని—

ఉత్పపాత తదా సిద్ధో గృహీత్వా బ్రాహ్మణోత్తమౌ

అప్పుడు సిద్ధుడు ఇద్దరు బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులను పట్టుకుని పైకి ఎగిరిపోయాడు.

తత్ర తౌ వసతో నిత్యం కల్పగ్రామే ద్విజోత్తమౌ

అక్కడ ఆ ఇద్దరు ఉత్తమ బ్రాహ్మణులు కల్పగ్రామంలో ఎల్లప్పుడూ నివసించారు.

రుజా తు పీడ్యమానః స దశమీం చ దశాం గతః

అతడు వ్యాధితో బాధపడుతూ పదవ దశకు చేరుకున్నాడు.

ఉవాచ పుత్రం ధర్మాత్మా మరణే సముపస్థితే

మరణ సమయం దగ్గరపడినప్పుడు, ధార్మికుడు తన కుమారునితో మాట్లాడాడు.

తేన పుత్రేణ నీతోఽసౌ గంగాతీరే మహామునిః

తన కుమారుడు ఆ మహామునిని గంగా తీరానికి తీసుకెళ్లాడు.

వేదాధ్యయనశీలః స పితృభక్త్యా నియన్త్రితః

వేదపఠనంలో నిమగ్నుడై, తండ్రి పట్ల భక్తితో నడుచుకున్నాడు.

కల్పగ్రామే తదా సిద్ధస్తస్య కన్యా సుమధ్యమా

అప్పుడు కల్పగ్రామంలో సిద్ధునికి నడుము సన్నగా ఉన్న కుమార్తె ఉండేది.

కదాచిద్దేవయోగేన కాన్యకుబ్జనివాసినః

ఒకసారి దైవకృపతో, కాణ్యకుబ్జం వాసి అక్కడికి వచ్చాడు.

పృష్టోఽసౌ బ్రాహ్మణో భద్రే క్వ భవాంస్త్వమిహాగతః 162.

ఆ బ్రాహ్మణుడు, 'భద్రే, నువ్వు ఇక్కడికి ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు?' అని అడిగాడు.

దివ్యజ్ఞానేన తం జ్ఞాత్వా పూజయామాస తం ద్విజః

దివ్యజ్ఞానంతో అతన్ని తెలుసుకొని, ఆ బ్రాహ్మణుడు అతనిని సత్కరించాడు.

శ్వశురస్య గృహే నిత్యం భోజనం కురుతే ద్విజః

ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎల్లప్పుడూ తన మామగారి ఇంట్లో భోజనం చేసేవాడు.