వరాహపురాణమ్

బ్రహ్మఘ్నశ్చ సురాపశ్చ చౌరా భగ్నవ్రతాశ్చ యే

బ్రాహ్మణ హంతకులు, మద్యపానులు, దొంగలు, వ్రతభంగం చేసినవారు—

మథురాక్రమణం కృత్వా విపాప్మానో భవన్తి తే

మధురా ప్రదక్షిణ చేసినవారు, వారు పాపరహితులవుతారు.

తస్య సన్దర్శనాదన్యే పూతాః స్యుర్విగతామయాః

ఆయనను దర్శించినవారు కూడా పవిత్రులై, వ్యాధుల నుండి విముక్తులవుతారు.

సర్వపాపవినిర్ముక్తాస్తే యాన్తి పరమం పదమ్

అన్ని పాపాల నుండి విముక్తులై, వారు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురా పరిక్రమప్రాదుర్భావో నామ షష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో మథురా ప్రదక్షిణ ప్రాకటనము అనే నూరై అరవైవ దశవ అధ్యాయము పూర్తయింది.

అథ దేవవనప్రభావః యే ధర్మవిముఖా మూఢాః సర్వజ్ఞానవివర్జితాః

ఇప్పుడు దేవవన మహిమను చెబుతాను. ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టినవారు, మూర్ఖులు, జ్ఞానం లేని వారు—

అభుక్త్వా నారకం దుఃఖం సుకృతైః పుణ్యదైర్నృణామ్

వారు నరకంలో బాధ అనుభవించకుండానే, తమ పుణ్య కార్యాల వల్ల—

శ్రీవరాహ ఉవాచ నరకార్త్తిహరా దేవీ మథురా పాపఘాతినీ

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: నరక బాధను తొలగించే దేవి అయిన మథురా, పాపాలను నశింపజేస్తుంది.

మథురావాసినో యే చ తీర్థానాం చోపసేవకాః

మథురాలో నివసించే వారు, అలాగే తీర్థాలను సేవించే వారు—

ఏషాం మధ్యే కృతం యైశ్చ ఏకం చ శతమోజసా

వారిలో, ఎవరు శక్తిగా వంద సత్కార్యాలు చేసినారో—

ఆదౌ మధువనం నామ ద్వితీయం తాలమేవ చ

మొదట మధువనం అని పిలవబడే అడవి, రెండవది తాళవనం.

చతుర్థం కామ్యకవనం వనానాం వనముత్తమమ్

నాల్గవది కామ్యకవనం, అడవులన్నిటిలో ఉత్తమమైనది.

సప్తమం తు వనం భూమే ఖాదిరం లోకవిశ్రుతమ్

ఏ భూమి, ఏడవ అడవి ఖాదిరవనం, ప్రజల్లో ప్రసిద్ధమైనది.

లోహార్గలవనం నామ నవమం పాతకాపహమ్

తొమ్మిదవది లోహార్గలవనం, పాపాలను తొలగించేది.

ఏకాదశం తు భాణ్డీరం ద్వాదశం వృన్దకా వనమ్ 161.

పదకొండవది భాండీరవనం, పన్నెండవది వృందకవనం.

యథాక్రమేణ యే యాత్రాం వనానాం చ జితేన్ద్రియాః

ఈ అడవుల యాత్రను క్రమంగా, ఇంద్రియాలను జయించినవారు చేస్తే—

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే మథురామాహాత్మ్యే దేవవనప్రభావో నామైకషష్ట్యధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలోని మథురామాహాత్మ్యంలో దేవవన మహిమ అనే నూరై అరవై ఒకటవ అధ్యాయము పూర్తయింది.

అథ చక్రతీర్థప్రభావః పునరన్యత్ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇప్పుడు చక్రతీర్థ మహిమను చెబుతాను. మరొకటి విను, ఓ vasundhara.

మహాగృహోదయం నామ జమ్బూద్వీపస్య భూషణమ్

మహాగృహోదయము అనే పేరు గలది, జంబూద్వీపానికి అలంకారంగా ఉంది.

స కన్యాం పుత్రమాదాయ బ్రాహ్మణో వేదపారగః

ఒక బ్రాహ్మణుడు, వేదాలలో నిపుణుడు, తన కుమార్తెను, కుమారుని తీసుకొని—

తత్రాసౌ వాసమకరోత్పుణ్యసేవీ జితేన్ద్రియః

అక్కడ, పుణ్యసేవలో నిమగ్నుడై, ఇంద్రియాలను జయించి నివసించాడు.

తత్ర సిద్ధేన సంవాసో బ్రాహ్మణస్యాభవత్తదా

ఆ సమయంలో ఆ బ్రాహ్మణుడు సిద్ధునితో కలిసి అక్కడ నివసించాడు.

గచ్ఛేత్స సర్వకాలం తు శాలిగ్రామే వసున్ధరే

ఓ vasundhara, అతడు ఎప్పుడూ శాలిగ్రామంలో ఉండాలి.

కల్పగ్రామ విభూతిం చ నిత్యకాలమవర్ణయత్

అతడు ఎల్లప్పుడూ కల్పగ్రామ మహిమను వివరించేవాడు.

గమనే బుద్ధిరుత్పన్నా తతః సిద్ధమయాచత

అప్పుడు వెళ్లిపోవాలనే ఆలోచన వచ్చి, సిద్ధుని అడిగాడు.

బ్రాహ్మణస్య వచః శ్రుత్వా సిద్ధో వచనమబ్రవీత్

బ్రాహ్మణుని మాటలు విని, సిద్ధుడు ఇలా అన్నాడు.

ప్రార్థనా దుఃఖలాభం తు శృణు వై బ్రాహ్మణోత్తమ 162.

బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, బాధను కలిగించే ఆ మనవిని విను.

దక్షిణే తు కరే గృహ్య బ్రాహ్మణం వేదపారగమ్

కుడి చేతితో వేదపండితుడైన బ్రాహ్మణుని పట్టుకుని—

ఉత్పపాత తదా సిద్ధో గృహీత్వా బ్రాహ్మణోత్తమౌ

అప్పుడు సిద్ధుడు ఇద్దరు బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులను పట్టుకుని పైకి ఎగిరిపోయాడు.