వరాహపురాణమ్

శ్రీవరాహ ఉవాచ । ఇతీరితం తే తు మయా పురాణం స్వాయమ్భువే చాదికృతైకదేశమ్ । శక్యం న చాస్యైర్బహుభిః సహస్త్రై- రపీహ కేనాపి ముఖేన వక్తుమ్ ।। ౧౨.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: 'నేను నీకు ఈ పురాణాన్ని, స్వాయంభువుడికి చెప్పిన విధంగా వివరించాను. వేలమంది కలిసినా, దీన్ని పూర్తిగా వివరించడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు.'

ఉద్దేశతః సంస్మృతమాత్రమేత- న్మయా భద్రే కథితం తే పురాణమ్ । సముద్రతోయాత్ పరిమాణసృష్టిః క్వచిత్ క్వచిద్ వృత్తమథో హ్యనర్ధ్యమ్ ।। ౧౨.

భద్రే, నేను నీకు ఈ పురాణాన్ని సంక్షిప్తంగా, గుర్తొచ్చినంతగా చెప్పాను. సముద్రపు నీటి సృష్టి, అక్కడక్కడ జరిగినవి అన్నీ కొలవలేనివి.

స్వయమ్భువా కథితం బ్రహ్మణాఽపి నారాయణేనాపి కుతో భవేఽన్యః । అశక్యమస్మాభిరితీరితం తే తన్మూర్త్తిత్వాత్ స్మరణేనేదమాద్యమ్ ।। ౧౨.

స్వయంభువుడైన బ్రహ్మ, నారాయణుడు కూడా దీన్ని వివరించారు. మరెవరు చెప్పగలరు? ఈ పరమ రూపం ఎంత విస్తారమైందో, మేము కేవలం ఆది భాగాన్ని మాత్రమే గుర్తు చేసుకోగలిగాము.

సముద్రే బాలుకాసంఖ్యా విద్యతే రజసః క్షితౌ । న తు సృష్టేః పునః సంఖ్యా క్రీడతః పరమేష్ఠినః ।। ౧౨.

భూమిపై సముద్రపు ఇసుక రేణువులు లెక్కించలేనివి. కానీ పరమేశ్వరుడు చేసిన సృష్టి కార్యాలకు లెక్కే లేదు.

ఏష నారాయణస్యాంశో మయా ప్రోక్తః శుచిస్మితే । కృతే వృత్తాన్త ఏషశ్చ కిమన్యచ్ఛ్రోతుమిచ్ఛసి ।। ౧౨.

నారాయణుని గురించి ఈ భాగాన్ని నేను చెప్పాను, సుందరీ. కృతయుగంలో జరిగిన కథ ఇదే. ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు?

ధరణ్యువాచ । ఏతత్ తన్మహదాశ్చర్యం దృష్ట్వా గౌరముఖో మునిః । తే చాపి మణిజాః ప్రాప్తాః కిం ఫలం తు వరం గురోః ।। ౧౩.

ధరని అడిగింది: ఆ మహద్భుతమైన సంఘటనను చూసిన తర్వాత, గౌరముఖుడు అనే ముని మరియు ఆ మణులను తెచ్చినవారు గురువుతో ఏ ఫలితాన్ని పొందారు?

కోఽసౌ గౌరముఖః శ్రీమాన్ మునిః పరమధార్మ్మికః । కిం చకార హరేః కర్మ్మ దృష్ట్వాఽసౌ మునిపుంగవః ।। ౧౩.

ఆ గౌరముఖుడు ఎవరు? ఆయన ఎంత ధార్మికుడో, మహిమాన్వితుడో చెప్పు. హరిని చూసిన తర్వాత ఆ మునిపుంగవుడు ఏమి చేశాడు?

శ్రీవరాహ ఉవాచ । నిమిషేణ కృతం కర్మ దృష్ట్వా భగవతో మునిః । ఆరిరాధయిషుర్దేవం తమేవ ప్రయయౌ వనమ్ । ప్రభాసం నామ సోమస్య తీర్థం పరమదుర్లభమ్ ।। ౧౩.

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: భగవంతుడు క్షణంలో చేసిన కార్యాన్ని చూసి, ఆ ముని దేవుణ్ణి ఆరాధించాలనే కోరికతో సోముని ప్రసిద్ధి చెందిన, అత్యంత దుర్లభమైన ప్రభాస అనే అరణ్యంలోకి వెళ్లాడు.

తత్ర దైత్యాన్తకృద్ దేవః ప్రోచ్యతే తీర్థచిన్తకైః । ఆరాధయామాస హరిం దైత్యసూదనసంజ్ఞితమ్ ।। ౧౩.

అక్కడ తీర్థాలను ధ్యానించే వారు దైత్య సంహారుడైన దేవుణ్ణి స్తుతిస్తారు. ఆ ముని హరిని, దైత్య సంహారుడని పిలవబడే వాడిని, ఆరాధించాడు.

తస్యారాధయతో దేవం హరిం నారాయణం ప్రభుమ్ । ఆజగామ మహాయోగీ మార్కణ్డేయో మహామునిః ।। ౧౩.

ఆయన హరిని, నారాయణుని, ప్రభువును ఆరాధిస్తున్నప్పుడు, మహాయోగి, మహాముని అయిన మార్కండేయుడు అక్కడకు వచ్చాడు.

తం దృష్ట్వాఽభ్యాగతం దూరాదర్ఘపాద్యేన సో మునిః । అర్చయామాస తం భక్త్యా ముదా పరమయా యుతః ।। ౧౩.

దూరం నుంచి ఆయన వస్తున్నట్టు చూసి, ఆ ముని పరమ భక్తితో, పరమ ఆనందంతో పాద్యార్ఘ్యాదులతో ఆయనను ఆతిథ్యపూర్వకంగా పూజించాడు.

కౌశ్యాం వృష్యాం తదాసీనం పప్రచ్ఛేదం మునిస్తదా । శాధిం మాం మునిశార్దూల కిం కరోమి మహావ్రత ।। ౧౩.

ఆ గోవుల గుడిసెలో కూర్చున్నప్పుడు, ఆ ముని అడిగాడు: "మహా వ్రతధారి! మునిశ్రేష్ఠా! నన్ను నేనేం చేయాలో చెప్పు."

ఏవముక్తః స విప్రేన్ద్రో మార్కణ్డేయో మహాతపాః । ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా మునిం గౌరముఖం తదా ।। ౧౩.

అలా అడిగినప్పుడు, గొప్ప తపస్సు కలిగిన మార్కండేయుడు, మృదువుగా గౌరముఖునితో మాట్లాడాడు.

మార్కణ్డేయ ఉవాచ । ఏతదేవ మహత్కృత్యం యత్సతాం సంగమో భవేత్ । యత్తు సాన్దేహికం కార్యం తత్పృచ్ఛస్వ మహామునే ।। ౧౩.

మార్కండేయుడు ఇలా అన్నాడు: "ధర్మమార్గంలో ఉన్నవారితో సత్సంగతే గొప్ప కార్యం. అయినా, నీకు ఏదైనా సందేహమైన పని ఉంటే, మహామునీ! నన్ను అడుగు."

గౌరముఖ ఉవాచ । ఏతే హి పితరో నామ ప్రోచ్యన్తే వేదవాదిభిః । సర్వవర్ణషు సామాన్యా ఉతాహోస్విత్ పృథక్ పృథక్ ।। ౧౩.

గౌరముఖుడు అన్నాడు: "వేదపండితులు వీరిని పితృదేవతలు అంటారు. వీరు అన్ని వర్ణాలలో సాధారణంగా ఉన్నవారా? లేక వేర్వేరుగా ఉన్నారా?"

మార్కణ్డేయః । సర్వేషామేవ దేవానామాద్యో నారాయణో గురుః । తస్మాద్ బ్రహ్మా సముత్పన్నః సోఽపి సప్తాసృజన్మునీన్ ।। ౧౩.

మార్కండేయుడు: "అన్ని దేవతలకు ఆదిగురువు నారాయణుడు. ఆయన నుండి బ్రహ్మా జన్మించాడు. బ్రహ్మా ఏడుగురు మునులను సృష్టించాడు."

మాం యజస్వేతి తేనోక్తాస్తదా తే పరమేష్ఠినా । ఆత్మనాత్మానమేవాగ్రే అయజన్త ఇతి శ్రుతిః ।। ౧౩.

"నన్ను ఆరాధించు" అని పరమేశ్వరుడు ఆయనకు చెప్పాడు. మొదట వారు తాము తామే ఆరాధించారు అని శ్రుతి చెబుతోంది.

తేషాం వై బ్రహ్మజాతానాం మహావైకారికర్మణామ్ । అశపద్ వ్యభిచారో హి మహానేష కృతో యతః । ప్రభ్రష్టజ్ఞానినః సర్వే భవిష్యథ న సంశయః ।। ౧౩.

బ్రహ్మా నుండి పుట్టిన వారు, గొప్ప సృష్టికర్తలు, వారు ఒక పెద్ద తప్పు చేశారు. అందుకే శాపం పడింది: "మీరు అందరూ జ్ఞానం కోల్పోతారు, ఇది నిస్సందేహం."

ఏవం శప్తాస్తతస్తే వై బ్రహ్మణాత్మసముద్భవాః । సద్యో వంశకరాన్ పుత్రానుత్పాద్య త్రిదివం యయుః ।। ౧౩.

అలా శాపం పొందిన బ్రహ్మా స్వయంగా పుట్టిన వారు, తమ వంశాన్ని కొనసాగించే కుమారులను పుట్టించి వెంటనే స్వర్గానికి వెళ్లిపోయారు.

తతస్తేషు ప్రయాతేషు త్రిదివం బ్రహ్మవాదిషు । తత్పుత్రాః శ్రాద్ధదానేన తర్పయామాసురఞ్జసా ।। ౧౩.

ఆ బ్రహ్మవాదులు స్వర్గానికి వెళ్లిన తర్వాత, వారి కుమారులు శ్రాద్ధంలో చేసిన తర్పణాలతో వారిని త్వరగా సంతృప్తిపరిచారు.

తే చ వైమానికాః సర్వే బ్రహ్మణః సప్త మానసాః । తత్ పిణ్డదానం మన్త్రోక్తం ప్రపశ్యన్తో వ్యవస్థితాః ।। ౧౩.

ఆ బ్రహ్మా యొక్క మనస్సు నుండి పుట్టిన ఏడుగురు దేవతలు, మంత్రాలలో చెప్పిన విధంగా పిండదానం జరుగుతుండటాన్ని చూస్తూ అక్కడే ఉన్నారు.

గౌరముఖ ఉవాచ । యే చ తే పితరో బ్రహ్మన్ యం చ కాలం సమాసతే । కిం యతో వై పితృగణాస్తస్మింల్లోకే వ్యవస్థితాః ।। ౧౩.

గౌరముఖుడు అన్నాడు: "బ్రాహ్మణా! ఆ పితృదేవతలు ఎవరు? వారు ఎంతకాలం అక్కడ ఉంటారు? ఆ పితృగణాలు ఆ లోకంలో ఎందుకు స్థిరంగా ఉన్నారు?"

మార్కణ్డేయ ఉవాచ । ప్రవర్త్తన్తే వరాః కేచిద్ దేవానాం సోమవర్ద్ధనాః । తే మరీచ్యాదయః సప్త స్వర్గే తే పితరః స్మృతాః ।। ౧౩.

మార్కండేయుడు అన్నాడు: "కొంతమంది గొప్పవారు దేవతలకు, సోమునికి శక్తిని పెంచుతారు. వారు మరీచి మొదలైన ఏడుగురు, స్వర్గంలో పితృదేవతలుగా గుర్తించబడ్డారు."

చత్వారో మూర్త్తిమన్తో వై త్రయస్త్వన్యే హ్యమూర్త్తయః । తేషాం లోకనిసర్గం చ కీర్త్తయిష్యామి తచ్ఛృణు ।। ౧౩.

వారిలో నలుగురు రూపంతో ఉన్నారు, మిగతా ముగ్గురు రూపరహితులు. వారి లోక సృష్టిని నేను వివరంగా చెబుతాను, విను.

ప్రభావం చ మహర్ధి చ విస్తరేణ నిబోధ మే । ధర్మమూర్తిధరాస్తేషాం త్రయోఽన్యే పరమా గణాః । తేషాం నామాని లోకాంశ్చ కీర్తయిష్యామి తచ్ఛృణు ।। ౧౩.

వారి శక్తి, మహిమను నేను పూర్తిగా వివరంగా చెబుతాను. వారిలో ముగ్గురు ధర్మరూపులు, మిగతావారు అత్యుత్తమ గణాలు. వారి పేర్లు, లోకాలు చెబుతాను, విను.

లోకాః సంతానకా నామ యత్ర తిష్ఠన్తి భాస్వరాః । అమూర్త్తయః పితృగణాస్తే వై పుత్రాః ప్రజాపతేః ।। ౧౩.

సంతానక అనే లోకాల్లో ప్రకాశవంతమైన, రూపరహితమైన పితృగణాలు నివసిస్తున్నారు. వీరు ప్రజాపతికి పుట్టిన కుమారులు.

విరాజస్య ప్రజాశ్రేష్ఠా వైరాజా ఇతి తే స్మృతాః ౧౩.

విరాట్‌కు పుట్టిన ఉత్తమ సంతానం వారిని వైరాజులు అని అంటారు.

ఏతే వై లోకవిభ్రష్టా లోకాన్ ప్రాప్య సనాతనాన్ । పునర్యుగశతాన్తేషు జాయన్తే బ్రహ్మవాదినః ।। ౧౩.

వారు తమ లోకాలను కోల్పోయినా, మళ్లీ శాశ్వత లోకాలను పొందుతారు. అనేక యుగాల అనంతరం, బ్రహ్మవేత్తలుగా మళ్లీ జన్మిస్తారు.

తే ప్రాప్య తాం స్మృతిం భూయః సాధ్య యోగమనుత్తమమ్ । చిన్త్య యోగగతిం శుద్ధాం పునరావృత్తిదుర్లభామ్ ।। ౧౩.

ఆ జ్ఞాపకం మళ్లీ వచ్చాక, వారు ఉత్తమమైన, పవిత్రమైన యోగ మార్గాన్ని సాధిస్తారు. ఆ యోగపథం చాలా శుద్ధమైనది, దానినుంచి తిరిగి రావడం చాలా కష్టం.