వరాహపురాణమ్

శ్రీవరాహ ఉవాచ గుహ్యమస్త్యపరం చైవ హిమశృఙ్గ శిలోచ్చయే

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: హిమపర్వత శిఖరాలపై ఇంకొక రహస్యమైన స్థలం ఉంది.

గోనిష్క్రమణకం నామ గావో యత్ర ప్రతారితాః

ఆ స్థలాన్ని 'గోనిష్క్రమణం' అంటారు, అక్కడ ఆవులు వెళ్లిపోయాయి.

సప్తతిర్యత్ర కల్పాని ఔర్వో యత్ర ప్రజాపతిః

అక్కడ ఏడుపదికాల్పాల పాటు ఔర్వుడు, ప్రజాపతి, నివసించాడు.

తస్యైవం వర్త్తమానస్య యాతి కాలే మహత్తరే

అతడు అలా ఉండగా, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత,

న వరం ప్రార్థయత్యేష లాభాలాభసమన్వితః

అతడు లాభనష్టాల పట్ల సమానంగా ఉండి, ఎలాంటి వరం కోరుకోలేదు.

అథ దీర్ఘస్య కాలస్య కశ్చిద్బ్రహ్మయతిస్తదా

అప్పుడొక పెద్ద కాలం తరువాత, ఒక బ్రహ్మయతి అక్కడికి వచ్చాడు.

ఈశ్వరోఽపి మహాభాగే తత్పార్శ్వం సముపాగతః

పరమోన్నతుడైన ప్రభువు కూడా ఆ స్థలానికి చేరాడు.

తత్ర త్వౌర్వో మహాభాగే తప్యతే సమదర్శనః 147.

అక్కడ ఔర్వుడు, మహానుభావుడా, సమభావంతో తపస్సు చేసుకుంటూ ఉన్నాడు.

తన్నిర్గతం తతో జ్ఞాత్వా ఔర్వం సర్వే తపస్వినః

ఔర్వుడు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడని తెలిసిన తరువాత, అందరు తపస్వులు

ఫలపుష్పసమాకీర్ణా లక్ష్మీశ్చైవోపజాయతే

ఆ స్థలం పండ్లతో, పువ్వులతో నిండిపోయింది, ఐశ్వర్యం పెరిగింది.

తచ్చ వై భస్మసాద్భూతం మహారుద్రస్య తేజసా

ఆ స్థలం మహారుద్రుని తేజంతో బూడిదగా మారిపోయింది.

ఈశ్వరోఽపి తతః ప్రాప్తః శీఘ్రమేవ హిమాలయమ్

ఆ తరువాత ప్రభువు వెంటనే హిమాలయానికి చేరాడు.

ఆశ్రమం సమనుప్రాప్త ఔర్వోఽపి మునిపుంగవః

మునులలో శ్రేష్ఠుడైన ఔర్వుడు కూడా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.

దృష్ట్వా స్వమాశ్రమం దగ్ధం బహుపుష్పఫలోదకమ్

తన ఆశ్రమం కాలిపోయి, పుష్పాలు, పండ్లు, నీళ్ళు అన్నీ నశించినవిగా చూసి,

ఉవాచ క్రోధరక్తాక్షో వచనం నిర్దహన్నివ

అతని కన్నులు కోపంతో ఎర్రగా మారి, మాటలు అగ్నిలా మండిపడుతూ ఇలా అన్నాడు.

సోఽపి దుఃఖేన సన్తప్తః సర్వలోకాన్భ్రమిష్యతి

ఆయన కూడా బాధతో బాధపడుతూ అన్ని లోకాల్లో తిరుగుతాడు.

మహాభయాత్తు లోకానాం న కశ్చిత్పర్యవారయత్

లోకాల్లో గొప్ప భయంతో ఎవ్వరూ ఆయనను ఆపలేకపోయారు.

మహాదాహేన సన్తప్తః శమ్భుర్దేవీమువాచ హ 147.

భారీ దహనంతో బాధపడుతూ శంభుడు దేవిని ఇలా అడిగాడు.

దహ్యతే స్మ జగత్సర్వం స తు కిఞ్చిన్న చేచ్ఛతి

అంతా లోకం అగ్నిలో కాలిపోతుండగా, ఆయన మాత్రం ఏదీ కోరుకోలేదు.

ఏవముక్తే మయా క్రోధాదీక్షితస్తస్య చాశ్రమః

ఇలా చెప్పిన తర్వాత కోపంతో నేను ఆయన ఆశ్రమాన్ని చూశాను.

ఏతద్దుఃఖేన సన్తప్తో మన్యునా చ పరిప్లుతః

ఈ బాధతో బాధపడుతూ, కోపంతో మునిగిపోయాడు.

తతోఽభ్రమద్విరూపాక్షః శం న ప్రాప్నోతి కర్హిచిత్

తర్వాత విరూపాక్షుడు తిరుగుతూ ఎప్పుడూ శాంతిని పొందలేకపోయాడు.

తేన దాహేన సన్తప్తో న శక్నోమి విచేష్టితుమ్

ఆ దహనంతో బాధపడి నేను కదలలేకపోతున్నాను.

గచ్ఛావస్తస్య వాక్యేన సుఖం యత్ర భవిష్యతి

ఆయన మాట ప్రకారం మనం అక్కడికి వెళ్లుదాం, అక్కడ సుఖం లభిస్తుంది.

విజ్ఞాపయామో రుద్రస్య శాపోఽయం వినివర్త్తతామ్

ఈ శాపం తొలగిపోవాలని మనం రుద్రుని వేడుకుందాం.

ఔర్వోఽప్యువాచ నోక్తం మే అనృతం తు కదాచన

ఔర్వుడు కూడా ఇలా అన్నాడు: నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు.

రుద్రశాపో నివృత్తః స్యాత్తేనైవ కిల నాన్యథా

రుద్రుని శాపం అదే విధానంతోనే తొలగుతుంది, వేరేలా కాదు.

సప్తసప్తతిః కల్యాణి సౌరభేయా మహౌజసః 147.

ఓ మంగళకరమైనవాడా, మహాశక్తి కలిగిన డెబ్బైఏడు సౌరభేయులు.

తచ్చ గోనిష్క్రమం నామ తీర్థం పరమపావనమ్

దాన్ని గోనిష్క్రమం అని పిలుస్తారు, అది అత్యంత పవిత్రమైన తీర్థం.