వరాహపురాణమ్

ఉవాచ మధురం వాక్యం క్షుబ్ధేన్ద్రియమనాః ప్రభుః

ప్రభువు, ఇంద్రుడు, ఇంద్రియాలు, మనస్సు కలవరపడి, మధురంగా ఇలా అన్నాడు—

తస్య మే చిన్తయానస్య యూయమేవ పరా గతిః 146.

నేను ఆలోచిస్తూ ఉండగా, మీరు మాత్రమే నాకు పరమ మార్గం అని తెలిసింది.

తదిన్ద్రస్య వచః శ్రుత్వా తే కామమలయానిలాః

ఇంద్రుని మాటలు విని, కామాన్ని మోసుకెళ్లే వాయువులు—

జితేన్ద్రియస్యాపి మనః కస్య సంక్షోభయామహే

ఇంద్రియాలను జయించినవారి మనస్సును కూడా, మనం కలవరపర్చలేని వారు ఎవరు?

ఆజ్ఞాప్రసాదం తే లబ్ధ్వా వద శీఘ్రం సుఖీ భవ

నీ అనుమతి పొందిన తర్వాత, త్వరగా చెప్పు, సంతోషంగా ఉండు.

తదైవ మే గతా చిన్తా భవతాం దర్శనం యదా

అదే సమయానికి, నిన్ను చూసిన వెంటనే నా మనసులో ఉన్న ఆందోళన అంతా పోయింది.

హిమశైలే మహారమ్యే హృషీకేశాశ్రితో మునిః

హృషీకేశుని ఆశ్రయించిన ఆ ముని, మంచుతో కప్పబడిన అందమైన పర్వతంపై నివసించేవాడు.

జిఘృక్షుర్మే పదం నూనం తత్తపో వినివర్త్యతామ్

నీవు నా స్థానం పొందాలని ఆశిస్తూ ఈ తపస్సు చేయడం మానేయాలి.

ప్రస్థానాయ మతిం చక్రుః కామదేవపురఃసరాః

అప్పుడు కామదేవుడు ముందుండగా, వారు ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యారు.

తతః సురపతిః శక్రః ప్రమ్లోచాం నామ నామతః

తర్వాత దేవతల అధిపతి శక్రుడు, ప్రమ్లోచ అనే అప్సరసిని పిలిచాడు.

గచ్ఛ స్వస్తిమతీ దేవి విజయాయ మునేర్భువి

శుభలక్షణాలైనీ దేవీ, నీవు వెళ్లి భూమిపై ఆ మునిని జయించు.

లలితైః స్వైర్విలాసైస్తం మోహయిత్వా వశం కురు 146.

నీ అందమైన, స్వేచ్ఛాయుతమైన లీలలతో అతన్ని మోహింపజేసి, నీ వశంలోకి తేవాలి.

తథా కురుష్వ భద్రం తే హృషీకేశసమీపతః

హృషీకేశుని సమీపంలో ఇదే విధంగా చేయు. నీకు మంగళం కలగాలి.

సమీపోపవనే రమ్యే నానాద్రుమలతాకులే

అందమైన ఆ సమీపపు వనంలో, రకరకాల చెట్లు, లతలతో నిండిన చోట,

రసాలమఞ్జరీవ్యాప్తరసామోదాలిసంకులే

మామిడి మంజుళుల పరిమళంతో, అమృతసారపు వాసనతో నిండిన ఆ ప్రదేశంలో,

గన్ధర్వగీతసంమిశ్రే మలయానిలశీతలే

గంధర్వుల పాటలు కలిసిన, మలయపవనంతో చల్లదనంగా ఉన్న ఆ వనంలో,

మునిప్రభావసన్త్యక్తక్రౌర్యస్థలజలాశయే

ఆ ముని తేజంతో అక్కడి చెరువులు, వాగుల్లో క్రూరత అంతా పోయింది.

ప్రవిశ్య సా వరారోహా గీతం సుమధురం జగౌ

అక్కడ, అందమైన నడుము కలిగిన ఆ అప్సరస ప్రవేశించి, మధురమైన పాటను ఆలపించింది.

గాన్ధర్వం ప్రారభంస్తే తు గన్ధర్వాః సురసమ్మతాః

ఆమె గంధర్వ గానం మొదలుపెట్టగా, దేవతలచే గౌరవించబడే గంధర్వులు కూడా ఆ పాటలో పాల్గొన్నారు.

విచకర్ష ధనుః పౌష్పం సాయకాన్ సమయూయుజత్

ఆమె పుష్పమయమైన విల్లు ఎత్తి, బాణాలను సిద్ధం చేసింది.

శ్రుత్వా తన్మధురం గీతం పఞ్చమాలాపసున్దరమ్

ఆ ఐదు రకాల స్వరాలతో మధురంగా వినిపించే పాటను విని,

చకర్ష చ ధనుః కామః పునఃపునరతన్ద్రితః 146.

కామదేవుడు అలసట లేకుండా, మళ్లీ మళ్లీ తన విల్లు ఎక్కించాడు.

విచచారాశ్రమపదం పశ్యన్సన్తుష్టమానసః

ఆయన ఆశ్రమంలో తిరుగుతూ, చుట్టూ చూస్తూ హృదయం సంతృప్తిగా అనుభవించాడు.

దృష్ట్వైవ తాం తు చార్వంగీం విద్ధః కామేన పత్రిణా

ఆమె అందమైన అవయవాలను చూసిన వెంటనే, అతను కామబాణంతో గాయపడ్డాడు.

సాపి దృష్ట్వా దేవదత్తం సజ్జన్తీ హరిణేక్షణా

హరిణ కన్నుల ఆమె కూడా దేవదత్తుడిని చూసి, అతనిపై మక్కువ పెంచుకుంది.

కరేణ కన్దుకం ఘ్నన్తీ చఞ్చలాక్షీ సుపేశలా

ఆమె చేతితో కందుకాన్ని కొడుతూ, చంచలమైన కన్నులతో ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.

మనో హరన్తీ తస్యర్షేః లలితైర్విభ్రమోద్భవైః

ఆమె లయబద్ధమైన, చిలిపి కదలికలతో ఆ ఋషికి మనసు దోచుకుంది.

వాసః సూక్ష్మంగలన్నీవి కాంచీదామగుణాన్వితమ్

ఆమె మెత్తని వస్త్రాన్ని నీవిగా ధరించి, బంగారు కంచుకట్టుతో అలంకరించుకుంది.

సమ్మోహితః స తు మునిర్గత్వాన్తికమథాబ్రవీత్

ఆ ముని ఆమెకు మోహితుడై, దగ్గరికి వెళ్లి మాటలాడాడు.