వరాహపురాణమ్

అథ సాలగ్రామక్షేత్రమాహాత్మ్యమ్ భగవన్దేవదేవేశ సాలంకాయనకో మునిః

ఇప్పుడు సాలగ్రామ క్షేత్ర మహిమను చెబుతాను: దేవదేవుడా, సాలంకాయన ముని—

శ్రీవరాహ ఉవాచ తప్యమానో యథాన్యాయం పశ్యన్వై సాలముత్తమమ్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు: నియమానుసారం తపస్సు చేస్తూ, అతడు అద్భుతమైన సాల వృక్షాన్ని చూశాడు.

అభిన్నమతులచ్ఛాయం విశాలం పుష్పితం తథా

అది విరిగిపోని, అపూర్వమైన అందంతో, విశాలంగా, పుష్పాలతో నిండిన వృక్షం.

ఋషిర్జ్ఞానపరిశ్రాన్తః సాలంకాయనకోఽద్భుతమ్

జ్ఞాన సాధనలో అలసిపోయిన సాలంకాయన ముని ఆ అద్భుత వృక్షాన్ని చూశాడు.

తతో దృష్ట్వా మహాసాలం పరిశ్రాన్తో మహామునిః

ఆ గొప్ప సాల వృక్షాన్ని చూసి, ఆ మహాముని అలసిపోయి కూర్చున్నాడు.

సాలస్య తస్య పూర్వేణ స్థితః పశ్చాన్ముఖో మునిః

ఆ సాల వృక్షానికి తూర్పున, పశ్చిమం వైపు తిరిగి ముని నిల్చున్నాడు.

తతః పూర్వేణ పార్శ్వేన తస్య సాలస్య సున్దరి

అప్పుడు, ఓ సుందరి, ఆ సాల వృక్షానికి తూర్పు వైపున—

దృష్ట్వా మాం తత్ర స మునిస్త పస్వీ సంశితవ్రతః

అక్కడ నన్ను చూసి, ఆ ముని, దృఢనిశ్చయంతో ఉన్నవాడు, నన్ను దృష్టితో చూశాడు.

మత్తేజసా తాడితాక్షః శనైరున్మీల్య లోచనే

నా తేజస్సుతో అతని కళ్ళు తాకి, మెల్లగా అతడు తన కళ్ళను తెరిచాడు.

వృక్షస్య దక్షిణే పార్శ్వే గతస్తావదహం ధరే ౧౪౫.

ఆ వృక్షం యొక్క దక్షిణ వైపు నేను వెళ్లాను, ఓ ధరిత్రి.

స్థిత్వా మత్ప్రముఖే చైవ స్తువన్నేవం మమ ప్రియమ్

ఆయన నన్ను ఎదురుగా నిలబడి, నాకు ఎంతో ఇష్టమైన విధంగా స్తుతించారు.

స్తోత్రైః సమ్పూజ్యమానో హి గతోఽహం పశ్చిమాం దిశమ్

స్తోత్రాలతో పూజించబడుతూ, నేను పశ్చిమ దిక్కుకు వెళ్లాను.

యజుర్వేదోక్తమన్త్రేణ సంస్తుతః పశ్చిమాం గతః

యజుర్వేదంలో చెప్పిన మంత్రాలతో స్తుతించబడి, నేను పశ్చిమ వైపు వెళ్లాను.

తత్రాపి సామవేదోక్తైర్మన్త్రైస్తుష్టావ మాం మునిః

అక్కడ కూడా ఆ ముని సామవేద మంత్రాలతో నన్ను స్తుతించాడు.

ప్రాప్తశ్చ పరమాం ప్రీతిం తమవోచమృషిం తదా

అత్యంత ఆనందాన్ని పొందిన నేను, ఆ సమయంలో ఆ ఋషిని ఉద్దేశించి మాటలాడాను.

తపసానేన సన్తుష్టః స్తుత్యా చైవానయా తవ

నీ తపస్సు వల్ల, నీ స్తుతి వల్ల నేను సంతృప్తి పొందాను.

ఏవముక్తః స తు మయా సాలంకాయనకో మునిః

ఇలా నేను చెప్పిన తరువాత, ఆ సాలంకాయన ముని

తతో మాం భాషతే దేవి స ఋషిః సంశితవ్రతః

తర్వాత, ఓ దేవి, ఆ నిశ్చయవ్రతుడు అయిన ఋషి నాతో మాట్లాడాడు.

పర్యటామి మహీం సర్వాం సశైలవనకాననామ్

నేను ఈ భూమిని, పర్వతాలు, అడవులు, వనాలతో కూడినదాన్ని చుట్టూ తిరుగుతున్నాను.

యది తుష్టోఽసి మే దేవ సర్వశాన్తికరః పరః ౧౪౫.

ఓ పరమేశ్వరా, నీవు నన్ను ప్రసన్నంగా చూస్తే, సమస్త శాంతిని ప్రసాదించేవాడవు.

తదా దేహి జగన్నాథ మమేశ్వర సమం సుతమ్

అయితే, ఓ జగన్నాథా, నాకు నీవు సమానమైన కుమారుణ్ని ప్రసాదించు.

ఏవం వరం యాచితోఽస్మి మునినా భీమకర్మణా

ఇలా మహాశక్తి కలిగిన ఆ ముని నన్ను ఈ వరం కోసం అడిగాడు.

ఏవం తస్య వచః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణస్య తపస్వినః

ఆ బ్రాహ్మణ తపస్వి మాటలు విని,

చిరకాలం వ్రతస్థేన యత్త్వయా చిన్తితం మునే

ఓ మునీంద్రా, నీవు దీర్ఘకాలంగా వ్రతాన్ని పాటిస్తూ ఆలోచించినది,

ఈశ్వరస్య పరా మూర్త్తిర్నామ్నా వై నన్దికేశ్వరః

ఈశ్వరుని పరమ మూర్తి, నందికేశ్వరుడు అనే పేరుతో,

సంహరస్వ తపో బ్రహ్మఞ్శాన్తిం గచ్ఛ మహామునే

నీ తపస్సును విరమించు బ్రాహ్మణా, మహామునీ, శాంతిని పొందు.

త్వం న జానాసి విప్రర్షే స జాతో నన్దికేశ్వరః

ఓ మునిశ్రేష్ఠా, నీవు తెలియకపోవచ్చు, నందికేశ్వరుడిగా ఆయన జన్మించాడు.

మథురాయాః సమానీయ ఆముష్యాయణసంజ్ఞితమ్

మధుర నగరంలో ఉన్న ఆముష్యాయణుడిని తీసుకొమ్మని చెప్పు.

తత్రాశ్రమే మహాభాగ స్థిత్వా త్వం తపసాం నిధే

అక్కడ ఆశ్రమంలో, తపస్సులో నిధివైన మహాభాగుడా, నీవు ఉండుము.