వరాహపురాణమ్

వృత్తాన్తం కథయామాస త్వాగమస్య చ కారణమ్

అతడు జరిగిన విషయాలు, నీవు ఎందుకు వచ్చావో వివరంగా చెప్పాడు.

దినైః కతిపయైశ్చైవ గణ్డకీతీరమాశ్రితః

కొన్ని రోజుల్లో గండకీ నది తీరానికి చేరాడు.

దేవికా నామ దేవానాం ప్రభావాచ్చ తపస్యతామ్

అక్కడ దేవతల బలంతో దేవిక అనే ఒకరు తపస్సు చేస్తూ ఉండేవారు.

ఆశ్రమాదపరా చాసీత్పులస్త్యపులహాశ్రమాత్

ఆ ఆశ్రమానికి అవతల పులస్త్య, పులహుల ఆశ్రమం ఉండేది.

కామికం తన్మహాతీర్థం పితౄణామతివల్లభమ్

కామికం అనే ఆ మహా తీర్థం పితృదేవతలకు ఎంతో ప్రీతికరమైనది.

ముక్తిభుక్తిప్రదం దేవి దర్శనాదఘనాశనమ్

అమ్మా! దాన్ని దర్శిస్తే ముక్తి, భోగం లభిస్తాయి, గొప్ప పాపాలు నశిస్తాయి.

ధరణ్యువాచ శూలటఙ్క ఇతి ఖ్యాతః సోమేశ ఇతి చాపరః ।। ౧౪౪.

భూమిదేవి ఇలా చెప్పింది: అది శూలతాంకం అని, మరొకటి సోమేశం అని ప్రసిద్ధి.

వేణీమాధవనామ్నాఽపి యత్ర విష్ణుః స్వయం స్థితః

అక్కడే, వెణీమాధవ అనే పేరుతో విష్ణువు స్వయంగా ఉన్నాడు.

సర్వేషాం చైవ దేవానామృషీణాం సరసామపి

అది అందరు దేవతలకు, ఋషులకు, సరస్సులకు కూడా ఎంతో ప్రియమైనది.

యత్రాప్లుతా దివం యాన్తి మృతా ముక్తిం ప్రయాన్తి చ

ఎక్కడ స్నానం చేసినవారు స్వర్గానికి చేరుకుంటారో, మరణించినవారు మోక్షాన్ని పొందుతారో, అదే స్థలం.

సైవ త్రివేణీ విఖ్యాతా కిమపూర్వాం ప్రశంససి

అదే త్రివేణి అని అందరికీ పేరుగాంచింది. మరి నీవు ఇంకేదో అపూర్వమైన స్థలాన్ని ఎందుకు పొగుడుతున్నావు?

తత్కథ్యతాం మహాభాగ లోకానాం హితకామ్యయా

అందుకే, మహాభాగ, లోకాలకు మేలు కలిగించాలనే ఉద్దేశంతో ఆ విషయాన్ని చెప్పు.

శ్రీవరాహ ఉవాచ అత్ర తే కీర్త్తయిష్యామి సేతిహాసాం కథాం శుభామ్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — ఇక్కడ నేను నీకు ఒక శుభమైన పురాణకథను వివరంగా చెప్పబోతున్నాను.

పురా విష్ణుస్తపస్తేపే లోకానాం హితకామ్యయా

పూర్వం విష్ణువు లోకాలకు మేలు కలగాలని తపస్సు చేశాడు.

తతో బహుతిథే కాలే యాతే సతి తపస్యతః

అలా ఆయన తపస్సు చేస్తూ చాలా కాలం గడిచింది.

తస్యోష్మణా సముద్భూతః స్వేదపూరస్తు గణ్డయోః

ఆయన శరీర ఉష్ణత వల్ల చెంపల నుంచి చెమట ప్రవాహం ఉద్భవించింది.

మహర్లోకాదయః సర్వే విస్మితాః సర్వతో దిశమ్ ౧౪౪.

మహర్లోకాది అన్ని లోకాల్లోని ప్రజలు అన్ని దిశల్లో ఆశ్చర్యపోయారు.

దేవాః సర్వే తతో జగ్ముర్బ్రహ్మాణం ప్రతి చోత్సుకాః

అంతట దేవతలు అందరూ ఆతురతతో బ్రహ్మను దర్శించడానికి వెళ్లారు.

బ్రహ్మాపి హి న జానాతి మోహితస్తస్య మాయయా

బ్రహ్మ కూడా విష్ణువు మాయ వల్ల మోహితుడై, ఆ విషయం తెలియకపోయాడు.

తం దృష్ట్వా సహసా దేవైః సమేతం ప్రత్యుపస్థి తమ్

ఆయన్ని అకస్మాత్తుగా చూసి, దేవతలు సమూహంగా దగ్గరికి వచ్చారు.

బ్రహ్మా తం చ మహాదేవం పప్రచ్ఛ ప్రణతః స్థితాః

బ్రహ్మ వినయంతో నమస్కరించి ఆ మహాదేవుని అడిగాడు.

యేన ప్రత్యాహతా క్ష్మాఽసౌ జగద్వ్యతికరావహా

ఈ భూమిని ఎవరు నిలిపారు? ఈ భూమి ప్రపంచంలో కలహాలకు కారణమవుతోంది కదా!

శివః క్షణం తతో ధ్యాత్వా బ్రహ్మాద్యాన్ ప్రత్యువాచ హ

శివుడు కొంతసేపు ధ్యానం చేసి, బ్రహ్మతో పాటు అందరికీ సమాధానం చెప్పాడు.

జగామ దేవసహితః సోమః సహగణః ప్రభుః

దేవతలతో పాటు సోముడు, తన గణాలతో కలిసి అక్కడికి వెళ్లాడు.

ఉవాచ పరమప్రీతస్తదా శమ్భుః స్మయన్నివ

ఆ సమయంలో శంభుడు పరమానందంగా, చిరునవ్వుతో మాట్లాడాడు.

సర్వాధారోఽ ఖిలాధ్యక్షస్తత్కిం యత్తవ దుర్ల్లభమ్

ప్రపంచానికి ఆధారమైనవాడవు, అన్నింటికీ అధిపతివి. నీకు సాధ్యం కానిది ఏముంది?

అహం లోకహితార్థాయ తపస్తప్తుం సముద్యతః ౧౪౪.

నేను లోకహితార్థంగా తపస్సు చేయడానికి సిద్ధమయ్యాను.

త్వద్దర్శనమమనుప్రాప్య కృతార్థోఽస్మి జగత్పతే

ప్రభూ, నీ దర్శనం పొందిన తర్వాత నాకు అన్నీ సిద్ధించాయి. నా జీవితం సార్థకమైంది.

శివ ఉవాచ గణ్డస్వేదోద్భవా యత్ర గణ్డకీ సరితాం వరా

శివుడు ఇలా అన్నాడు: చెంపపై నుండి వచ్చిన చెమటతో ఏర్పడిన గండకీ నది, నదులన్నిటిలో ఉత్తమమైనది.