వరాహపురాణమ్

న్యస్య జ్ఞానం చ యోగం చ ఏకచిత్తా భజస్వ మామ్

జ్ఞానం, యోగం అన్నీ విడిచిపెట్టి, ఏకాగ్ర మనస్సుతో నన్ను భజించు.

మచ్చిత్తః సతతం యో మాం భజేత నియతవ్రతః 142.

ఎవరైతే ఎప్పుడూ నా మీద మనస్సు పెట్టి, నిశ్చయంగా నన్ను భజిస్తారో,

మయా చైవ పురా సృష్టం ప్రజార్థేన వసున్ధరే

ఓ vasundhara, ప్రాణుల కోసం నేను ఈ సృష్టిని ముందుగా సృష్టించాను.

ఏకచిత్తం సమాదాయ యదీచ్ఛేత్తు మమ ప్రియమ్

ఏకాగ్ర మనస్సుతో నన్ను సంతోషపెట్టాలని ఎవరు కోరుకుంటారో,

పితరస్తస్య హన్యన్తే దశ పూర్వా దశాపరాః

వారి పూర్వ పితృదేవతలు పది మంది, తరువాత పది మంది విముక్తి పొందుతారు.

త్యక్త్వానఙ్గం చ మోహం చ పిత్రర్థాయ స్త్రియం వ్రజేత్

కామాన్ని, మోహాన్ని వదిలి, పితృదేవతల కోసం భార్యను సమీపించాలి.

న సంస్పృశేత్తృతీయాం తు చతుర్థీ న కదాచన

మూడవ మహిళను తాకకూడదు, నాలుగోది అయితే ఎప్పటికీ తాకకూడదు.

జలస్నానం తతః కుర్యాదన్యవస్త్రపరిగ్రహమ్

తర్వాత నీటిలో స్నానం చేసి, శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించాలి.

రేతఃపాః పితరస్తస్య ఏవమేతన్న సంశయః

వారి వీర్యాన్ని పితృదేవతలు పానంచేస్తారు — ఇది నిస్సందేహం.

తృతీయాం వా చతుర్థీం వా తదా స పురుషోఽధమః

మూడవ లేదా నాలుగవ రోజున ఇలాచేస్తే, ఆ మనిషి తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నవాడవుతాడు.

ఋతుకాలే తు సర్వాసాం పిత్రర్థం భోగ ఇష్యతే 142.

సరైన సమయంలో, సంతానం కోసం అన్ని స్త్రీలతో కూడిన అనుభవం అనుమతించబడింది.

న గచ్ఛతి చ యః క్రోధాన్మోహాద్వా పురుషాధమః

కోపంతో లేదా మాయతో వెళ్ళకుండా ఉంటే, ఆ తక్కువ స్థాయి మనిషి ముందుకు పోడు.

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇంకా ఒక విషయం చెబుతాను, వసుంధరా, విను.

కర్మణా యాన్తి మత్స్థానం యాన్తి మద్గాననిష్ఠితాః

నా పట్ల భక్తితో ఉన్నవారు తమ కార్యాల ద్వారా నా లోకాన్ని చేరుకుంటారు.

జ్ఞానం యోగం చ సాంఖ్యం చ నాస్తి చిత్తవ్యపాశ్రితమ్

మనస్సు ఆధారంగా లేకుండా జ్ఞానం, యోగం, సాంఖ్యం ఉండవు.

యస్తు భాగవతో భూత్వా ఋతుకాలే వ్యవస్థితః

కాని, భక్తుడై సరైన సమయంలో ఉండేవాడు—

అథ తత్ర చతుర్థే తు దినే ప్రాప్తే వసున్ధరే

వసుంధరా, అక్కడ నాలుగవ రోజు వచ్చినప్పుడు—

తతః స్నానేన కుర్వీత శిరసో మలశోధనమ్

ఆ తరువాత, స్నానం చేసి తలలోని మలినతను శుభ్రం చేసుకోవాలి.

తతో బుద్ధిం మనశ్చైవ సమం కృత్వా వసున్ధరే

తరువాత, బుద్ధి, మనస్సును సమంగా చేసి, వసుంధరా—

తత్ర మన్త్రః – ఆదిర్భవాన్గుప్తమనన్తమధ్యో రజస్వలా దేవ వయం నమామః 142.

అక్కడ మంత్రం: 'ఆది, గుప్తమైనది, అనంతమైనది, మధ్యమైనది, రజస్వల అయిన దేవతా, మేము నీకు నమస్కరిస్తున్నాము.'

తత ఏతేన మన్త్రేణ శుద్ధా భూమే రజస్వలాః

వసుంధరా, ఆ మంత్రంతో రజస్వల స్త్రీలు శుద్ధి పొందుతారు.

ఏవం దుష్యతి నో దేవి నారీ వా పురుషోఽపి వా

ఇలా చేస్తే, దేవీ, స్త్రీకైనా, పురుషుడికైనా అపవిత్రత కలగదు.

సర్వాణ్యనుదినం భద్రే మమ చిత్తానుసారిణః

ప్రతిరోజూ, భద్రే, అందరూ నా మనస్సును అనుసరిస్తారు.

ఏకచిత్తస్తతో భూత్వా భూమే చేన్ద్రియనిగ్రహాత్

తరువాత, వసుంధరా, ఇంద్రియ నియమంతో ఏకచిత్తంగా ఉండాలి.

ఏవం కుర్వన్తి యే నిత్యం స్త్రియః పుంసో నపుంసకమ్

ఇలా ఎప్పుడూ చేసే స్త్రీలు, పురుషులు, నపుంసకులు—

అద్యాపి మాం న జానన్తి నరాః సంసారసంశ్రితాః

ఇప్పటికీ, సంసారంలో మునిగిపోయిన మనుషులు నన్ను తెలుసుకోరు.

మాతాపితృసహస్రాణి పుత్రదారశతాని చ

వెయ్యి తల్లిదండ్రులు, వందల కొద్దీ కుమారులు, భార్యలు—

అజ్ఞానేనావృతో లోకో మోహేన చ వశీకృతః

ఈ లోకం అజ్ఞానంతో కప్పబడి, మాయతో ముంచబడి ఉంది.

గచ్ఛత్యన్యత్ర మాతా వై పితా చాన్యత్ర గచ్ఛతి

తల్లి ఒక దారి పోతుంది, తండ్రి ఇంకో దారి వెళ్తాడు.