వరాహపురాణమ్

దేవానాం తు వచః శ్రుత్వా బ్రహ్మా లోకాపితామహః 141.

దేవతల మాటలు విని, లోకాల పితామహుడు బ్రహ్మదేవుడు—

తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః

అప్పుడే దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు అందరూ—

విభావయన్తి మాం తత్ర దేవా ఇన్ద్రపురోగమాః

అక్కడ ఇంద్రుడు ముందుండి దేవతలు నన్ను గ్రహిస్తారు.

త్రాయస్వ నో హృషీకేశ పరమానుగ్రహేణ వై

హృషీకేశా! నీ పరమ కృపతో మమ్మల్ని రక్షించు.

మయా విలోకితాః సర్వే పరాం నిర్వృతిమాగతాః

నేను దృష్టి వేసినవారు అందరూ పరమానందాన్ని పొందారు.

యః స్నాతి సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః

ఇక్కడ స్నానం చేసినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యస్తత్రోత్సృజతే ప్రాణాన్మమ కర్మపరాయణః

ఇక్కడ నా కార్యాలకు అంకితమై ప్రాణాలు విడిచినవాడు—

శ్రీబదర్యాశ్రమం పుణ్యం యత్ర యత్ర స్థితః స్మరేత్

ఎవరైనా పవిత్రమైన బదరీ ఆశ్రమాన్ని ఎక్కడ ఉన్నా స్మరిస్తే—

య ఇదం శృణుయాన్నిత్యం మద్భక్తః సతతం పఠేత్

ఎవరైనా దీనిని ఎప్పుడూ వినేవాడు, లేక నా భక్తుడు ఎప్పుడూ పఠించేవాడు—

ధ్యానయోగరతో నిత్యం స ముక్తిఫలభాగ్భవేత్

ఎవరైనా ధ్యానయోగంలో నిత్యం లీనమై ఉంటే, అతడు ముక్తి ఫలాన్ని పొందుతాడు.

యోఽవగచ్ఛతి చాత్మానం స గచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్ ।।141.

తనను తాను తెలుసుకున్నవాడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే బదరికాశ్రమమాహాత్మ్యవర్ణనం నామైకచత్వారింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గీతాశాస్త్రంలో బదరికాశ్రమ మహిమను వివరించే నూరొకటవ అధ్యాయము ముగిసింది.

అథ గుహ్యకర్మమాహాత్మ్యమ్ తతో దేవవచః శ్రుత్వా ధర్మకామా వసున్ధరా

ఇప్పుడు రహస్య కర్మ మహిమను చెప్పబడుతుంది. అప్పుడు దేవతల మాటలు విని, ధర్మాన్ని కోరిన vasundhara—

ధరణ్యువాచ మృదునా చ స్వభావేన వక్ష్యామి త్వాం జనార్దన

ధరణి ఇలా అనింది — నా సహజమైన మృదుత్వంతో, ఓ జనార్దనా, నేను నీతో మాట్లాడతాను.

అల్పప్రాణబలా నార్యో యత్త్వయా పరిభాషితమ్

స్త్రీలు ప్రాణబలం తక్కువవారు అని నువ్వు చెప్పినదే నిజం.

భుఞ్జమానా నరా హ్యత్ర రజసా యాంతి శం పరమ్

ఇక్కడ పురుషులు భోజనం చేస్తూ, ఆ రజోగుణంతో పరమానందాన్ని పొందుతారు.

తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా మాధవ్యాః స తు మాధవః

ఆ మాధవికి మాధవి చెప్పిన ఆ మాటలు విని—

శ్రీవరాహ ఉవాచ పృష్టోఽహం పరమం గుహ్యం మమ భక్తసుఖావహమ్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — నన్ను భక్తులకు సుఖాన్ని ఇచ్చే పరమ గోప్యమైన విషయం గురించి అడిగారు.

స్పృష్టా యా రజసా దేవి మమ కర్మపరాయణా

ఓ దేవీ, రజోగుణం తాకిన, నా పనుల్లో నిబద్ధత కలిగిన ఆ స్త్రీ—

యది భావస్తదా కశ్చిద్భోజనే కాయసాధనే

అలాంటి స్థితి ఉంటే, భోజనం చేయడంలో లేదా శరీర పోషణలో—

న సా లిప్యతి దోషేణ భుఞ్జమానా రజస్వలా

ఆమె రజస్వల అయినా, భోజనం చేస్తూ తప్పు పాలుపడదు.

( అనాదిమధ్యాన్తమజం పురాణం రజస్వలా దేవవరం నమామి కరోతి యాని కర్మాణి న తైర్దుష్యేత కర్హిచిత్ ।। 142.

ఆదిమమైనది, అంతం లేనిది, జననం లేనిది, పురాతనమైన దేవునికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను. రజస్వల స్త్రీ ఏ కార్యం చేసినా, దానివల్ల ఆమెకు ఎప్పుడూ అపవిత్రత రాదు.

స్నాత్వా సా తు మహాభాగే పంచమాత్తు దినాత్పునః

ఓ మహాభాగ్యవతీ, ఐదవ రోజు స్నానం చేసిన తరువాత మళ్లీ—

యథార్హం కురుతే కర్మ మచ్చిత్తా మత్పరాయణా

ఆమె నా మీద మనస్సు పెట్టి, నన్నే ఆశ్రయంగా తీసుకుని, యథావిధిగా తన పనులు చేస్తుంది.

ధరణ్యువాచ కథం దోషేణ ముచ్యన్తే జన్మసంసారబన్ధనాత్

ధరణి ఇలా అడిగింది — వారు ఎలా తప్పుల నుంచి, జనన మరణాల బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందుతారు?

శ్రీవరాహ ఉవాచ మయి సంన్యాసయోగేన మమ కర్మపరాయణః

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — నన్ను ఆశ్రయంగా తీసుకుని, నా పనుల్లో నిబద్ధత కలిగి, సంయాసయోగంతో—

మమ యోగేషు సంన్యాసమేకచిత్తో దృఢవ్రతః

నా యోగాల్లో సంయాసాన్ని పాటిస్తూ, ఏకాగ్ర మనస్సుతో, దృఢ సంకల్పంతో ఉండాలి.

జ్ఞానసంన్యాసయోగం వా యదీచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్

లేక, ఎవరైనా పరమ గతి కోరితే, జ్ఞాన సంయాసయోగంతో కూడా సాధించవచ్చు.

మనో బుద్ధిశ్చ చిత్తం చ తే హ్యనీశాః శరీరిణామ్

మనస్సు, బుద్ధి, చిత్తం ఇవన్నీ శరీరధారుల ఆధీనంలో ఉండవు.