వరాహపురాణమ్

యస్తత్ర కురుతే స్నానం త్రిరాత్రోపోషితో నరః 141.

అక్కడ మూడు రాత్రులు ఉపవాసంగా ఉండి స్నానం చేసే వాడెవడైనా, ఓ స్త్రీ!

అథాత్ర మ్రియతే దేవి కృత్వా కర్మ సుదుష్కరమ్

అక్కడ అత్యంత కష్టమైన కార్యం చేసి, అక్కడే మరణించినవాడు, ఓ దేవీ!

అస్తి చోర్వశికుణ్డేతి గుహ్యం క్షేత్రే పరం మమ

అక్కడ నా రహస్యమైన 'ఊర్వశికుండ' అనే పవిత్ర కుండం ఉంది.

తత్ర తప్యామ్యహం దేవి దేవానామపి కారణాత్

అక్కడ నేను దేవతల కోసమూ తపస్సు చేస్తాను, ఓ దేవీ!

తతో మే తప్యమానస్య బహువర్షవ్యతిక్రమాత్

అక్కడ నేను ఎన్నో సంవత్సరాలు తపస్సు చేసిన తర్వాత,

ఏకైకేన ఫలేనాఽత్ర బదర్యాం తు సునిశ్చితమ్

ఇక్కడ బదరీలో ఒక్కో పండు వలన ఎంత గొప్ప ఫలం కలుగుతుందో నిశ్చయంగా చెప్పగలను.

తత్రాహం దశ కోట్యస్తు దశవర్షం దశార్బుదమ్

అక్కడ నేను పది కోట్ల సంవత్సరాలు, పది సంవత్సరాలు, పది అర్బుద సంవత్సరాలు ఉంటాను.

తతస్తే మాం న పశ్యన్తి దేవా గుహ్యపథే స్థితమ్

ఆ తరువాత నేను రహస్య మార్గంలో ఉన్నందున దేవతలు నన్ను చూడలేరు.

అహం పశ్యామి సర్వం వై తపఃసంస్థో వసున్ధరే

కానీ నేనైతే తపస్సులో నిలిచి, భూమాతా, అన్నింటినీ చూస్తుంటాను.

తతస్తా దేవతాః సర్వాః ప్రత్యూచుశ్చ పితామహమ్

అప్పుడు ఆ దేవతలు అందరూ బ్రహ్మదేవుడిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు.

దేవానాం తు వచః శ్రుత్వా బ్రహ్మా లోకాపితామహః 141.

దేవతల మాటలు విని, లోకాల పితామహుడు బ్రహ్మదేవుడు—

తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్చ పరమర్షయః

అప్పుడే దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు అందరూ—

విభావయన్తి మాం తత్ర దేవా ఇన్ద్రపురోగమాః

అక్కడ ఇంద్రుడు ముందుండి దేవతలు నన్ను గ్రహిస్తారు.

త్రాయస్వ నో హృషీకేశ పరమానుగ్రహేణ వై

హృషీకేశా! నీ పరమ కృపతో మమ్మల్ని రక్షించు.

మయా విలోకితాః సర్వే పరాం నిర్వృతిమాగతాః

నేను దృష్టి వేసినవారు అందరూ పరమానందాన్ని పొందారు.

యః స్నాతి సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః

ఇక్కడ స్నానం చేసినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యస్తత్రోత్సృజతే ప్రాణాన్మమ కర్మపరాయణః

ఇక్కడ నా కార్యాలకు అంకితమై ప్రాణాలు విడిచినవాడు—

శ్రీబదర్యాశ్రమం పుణ్యం యత్ర యత్ర స్థితః స్మరేత్

ఎవరైనా పవిత్రమైన బదరీ ఆశ్రమాన్ని ఎక్కడ ఉన్నా స్మరిస్తే—

య ఇదం శృణుయాన్నిత్యం మద్భక్తః సతతం పఠేత్

ఎవరైనా దీనిని ఎప్పుడూ వినేవాడు, లేక నా భక్తుడు ఎప్పుడూ పఠించేవాడు—

ధ్యానయోగరతో నిత్యం స ముక్తిఫలభాగ్భవేత్

ఎవరైనా ధ్యానయోగంలో నిత్యం లీనమై ఉంటే, అతడు ముక్తి ఫలాన్ని పొందుతాడు.

యోఽవగచ్ఛతి చాత్మానం స గచ్ఛేత్పరమాం గతిమ్ ।।141.

తనను తాను తెలుసుకున్నవాడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే బదరికాశ్రమమాహాత్మ్యవర్ణనం నామైకచత్వారింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో భగవద్గీతాశాస్త్రంలో బదరికాశ్రమ మహిమను వివరించే నూరొకటవ అధ్యాయము ముగిసింది.

అథ గుహ్యకర్మమాహాత్మ్యమ్ తతో దేవవచః శ్రుత్వా ధర్మకామా వసున్ధరా

ఇప్పుడు రహస్య కర్మ మహిమను చెప్పబడుతుంది. అప్పుడు దేవతల మాటలు విని, ధర్మాన్ని కోరిన vasundhara—

ధరణ్యువాచ మృదునా చ స్వభావేన వక్ష్యామి త్వాం జనార్దన

ధరణి ఇలా అనింది — నా సహజమైన మృదుత్వంతో, ఓ జనార్దనా, నేను నీతో మాట్లాడతాను.

అల్పప్రాణబలా నార్యో యత్త్వయా పరిభాషితమ్

స్త్రీలు ప్రాణబలం తక్కువవారు అని నువ్వు చెప్పినదే నిజం.

భుఞ్జమానా నరా హ్యత్ర రజసా యాంతి శం పరమ్

ఇక్కడ పురుషులు భోజనం చేస్తూ, ఆ రజోగుణంతో పరమానందాన్ని పొందుతారు.

తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా మాధవ్యాః స తు మాధవః

ఆ మాధవికి మాధవి చెప్పిన ఆ మాటలు విని—

శ్రీవరాహ ఉవాచ పృష్టోఽహం పరమం గుహ్యం మమ భక్తసుఖావహమ్

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — నన్ను భక్తులకు సుఖాన్ని ఇచ్చే పరమ గోప్యమైన విషయం గురించి అడిగారు.

స్పృష్టా యా రజసా దేవి మమ కర్మపరాయణా

ఓ దేవీ, రజోగుణం తాకిన, నా పనుల్లో నిబద్ధత కలిగిన ఆ స్త్రీ—