వరాహపురాణమ్

విష్ణోః సన్తోషణార్థాయ యతో మే వ్రతమాస్థితమ్

విష్ణువు సంతోషం కోసం నేను ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించాను.

శ్వపాకస్య వచః శ్రుత్వా బ్రహ్మరక్షః క్షుధార్దితః

ఆ చాండాలుని మాటలు విని, ఆకలితో బాధపడుతున్న బ్రహ్మరాక్షసుడు—

రక్షసో ముఖవిభ్రష్టః పునరాగన్తుమిచ్ఛసి

రాక్షసుడు నోరు తెరిచి, "మళ్లీ తిరిగి రావాలనుకుంటున్నావా?" అని అడిగాడు.

యద్యప్యహం హి చాణ్డాలః పూర్వకర్మవిదూషితః

నేను చాండాలుడినైనా, పూర్వకర్మల వల్ల మలినుడినైనా—

శృణు మత్సమయం రక్షో యేనాహం పునరాగమమ్

రాక్షసా! నేను మళ్లీ ఎందుకు వచ్చానో నా ప్రమాణాన్ని విను.

సత్యేన పునరేష్యామి మన్యసే యది ముంచ మామ్ 139.

నిజం మీద ప్రమాణం చేస్తూ మళ్లీ వస్తాను; నీవు నమ్మితే నన్ను విడిచిపెట్టు.

సత్యేన సిద్ధిం ప్రాప్తా హి ఋషయో బ్రహ్మవాదినః

నిజం వల్లే బ్రహ్మాన్ని ఆరాధించే ఋషులు సిద్ధిని పొందారు.

సత్యం జయన్తి రాజానస్త్రీణ్యేతాన్యబ్రువన్నృతమ్

నిజం వల్లే రాజులు, స్త్రీలు విజయం సాధిస్తారు; వీరు అసత్యం చెప్పరు.

సత్యేన తపతే సూర్యః సోమః సత్యేన రజ్యతే

నిజం వల్లే సూర్యుడు ప్రకాశిస్తాడు; నిజం వల్లే చంద్రుడు ఆనందిస్తాడు.

అస్నాతానాం గతిం యాస్యే యద్యహం నాగమే పునః

నేను తిరిగి రాకపోతే, స్నానం చేయని వారి పరిస్థితి నాకూ వస్తుంది.

తాం గతిం సమ్ప్రపద్యేఽహం యద్యహం నాగమే పునః

నేను తిరిగి రాకపోతే, ఆ విధమైన పరిస్థితిని నేను పొందుతాను.

తాం గతిం సమ్ప్రపద్యేఽహం యద్యం నాగమే పునః

నేను తిరిగి రాకపోతే, అదే పరిస్థితిని నేను పొందుతాను.

తేషాం గతిం ప్రపద్యేఽహం యద్యహం నాగమే పునః

నేను తిరిగి రాకపోతే, వారి పరిస్థితి నాకు వస్తుంది.

ఉవాచ మధురం వాక్యం గచ్ఛ శీఘ్రం నమోఽస్తు తే

అతడు మధురంగా ఇలా అన్నాడు: 'వేగంగా వెళ్లు, నీకు నమస్కారం.'

పునర్గాయతి మహ్యం వై మమ భక్తౌ వ్యవస్థితః

అతడు నా మీద భక్తితో నిలబడినవాడై, మళ్లీ నాకు పాట పాడతాడు.

నమో నారాయణాయేతి శ్వపాకః పరివర్త్తతే 139.

'నమో నారాయణాయ' అని చెప్పి, ఆ శ్వపాకుడు తిరిగి వెళ్లాడు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం చాణ్డాలం కృతనిశ్చయమ్

ఆ కట్టుదిట్టమైన చాండాలునికి అతడు మధురంగా మాటలు చెప్పాడు.

జానన్కౌణపపం తం చ న త్వం మర్త్తుమిహార్హసి

అతడు మృతదేహాలు తినేవాడని తెలిసినా, 'నీవు ఇక్కడ చనిపోవద్దు' అన్నాడు.

సమయో మే కృతః పూర్వం రాక్షసేన హి భక్షతా

రాక్షసుడు నన్ను తినాలని నేను ముందే ఒప్పుకున్నాను.

తతః స పద్మపత్రాక్షః శ్వపాకం ప్రత్యువాచ హ

అప్పుడా పద్మపత్రాక్షుడు ఆ శ్వపాకునితో ఇలా అన్నాడు.

మా గచ్ఛ తత్ర చాణ్డాల యత్రాసౌ పాపరాక్షసః

ఆ పాపరాక్షసుడు ఉన్న చోటకు నీవు వెళ్లవద్దు చాండాలా.

తతస్తస్య వచః శ్రుత్వా శ్వపాకః సంశితవ్రతః

అతని మాటలు విని, ఆ శ్వపాకుడు తన వ్రతంలో దృఢంగా నిలిచాడు.

నాహమేవం కరిష్యామి యన్మాం త్వం పరిభాషసే

నువ్వు చెప్పినట్టు నేను చేయను.

సత్యమూలం జగత్సర్వం కులం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్

ఈ లోకమంతా సత్యంలోనే నిలబడింది; వంశమూ సత్యంలోనే స్థిరంగా ఉంటుంది.

న చైవాహం తదుత్సృజ్య అసత్యః స్యాం కదాచన

నేను దాన్ని వదిలేసి ఎప్పుడూ అసత్యవంతుడిని కాను.

ఏవముక్త్వా శ్వపాకోపి నిత్యం సత్యవ్రతే స్థితః 139.

ఇలా చెప్పి, ఆ శ్వపాకుడు కూడా ఎప్పుడూ సత్యవ్రతంలో నిలిచాడు.

ఆగతోఽస్మి మహాభాగ మా విలమ్బయ భక్షయ

ఓ మహాభాగా! నేను వచ్చాను, ఆలస్యం చేయక తిను.

ఏతాని మమ గాత్రాణి భక్షయస్వ యథేష్టతః

నా శరీర భాగాలను నీ ఇష్టానికి తిను.

తర్పయస్వ స్వమాత్మానం కురుష్వ మమ వై హితమ్

నీకు తృప్తి కలిగించుకో; నాకు మేలు చేసే పనిని చేయు.