వరాహపురాణమ్

వహతే గోమయం సుష్ఠు మమ లోకం స గచ్ఛతి

ఎవరు ఆవుపేడను బాగా మోస్తారో వారు నా లోకాన్ని పొందుతారు.

తస్య పుణ్యం మహాభాగే శృణు తత్వేన నిష్కలమ్

మహాభాగ్యవంతురాలా, అతని పుణ్యాన్ని నిజంగా, పూర్తిగా విను.

తావద్వర్షసహస్రాణి స్వర్గలోకే మహీయతే

అంతటి సంవత్సరాలపాటు, అతడు స్వర్గలోకంలో గౌరవించబడతాడు.

క్రౌంచద్వీపాత్పరిభ్రష్టో రాజా భవతి ధార్మికః

క్రౌంచద్వీపం నుంచి పడిపోయిన రాజు ధార్మికుడిగా మారుతాడు.

సంమార్జ్జనం ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

శుభ్రత గురించి నేను వివరంగా చెబుతాను, భూమాతా! నీవు విను.

శుచిర్భాగవతః శుద్ధో అపరాధవివర్జితః

అతడు పవిత్రుడు, భగవంతునికి భక్తుడూ, మలినతలేని వాడు, తప్పులేని వాడు.

తావద్వర్షశతాన్యాశు స్వర్గలోకే మహీయతే 139.

ఎన్ని వందల సంవత్సరాలు ఉంటే, అంతకాలం అతడిని స్వర్గంలో గౌరవిస్తారు.

తత్ర స్థిత్వా చిరఙ్కాలం రాజా భవతి ధార్మికః

అక్కడ చాలా కాలం ఉండి, ఆ రాజు ధార్మికుడవుతాడు.

శ్వేతద్వీపం తతో గచ్ఛేన్మత్కర్మనిరతః శుచిః

తర్వాత, నా పనుల్లో నిమగ్నుడై, పవిత్రుడై, అతడు శ్వేతద్వీపానికి వెళ్తాడు.

గాయనం యే ప్రకుర్వన్తి మమ కర్మపరాయణాః

నా పనుల్లో నిమగ్నమై, పాటలు పాడేవారు,

గీయమానస్య గీతస్య యావదక్షరపఙ్క్తయః

పాటలో ఎంతమంది అక్షరపంక్తులు పాడితే,

రూపవాన్గుణవాన్ సిద్ధః సర్వవేదవిదాం వరః

అతడు అందంగా, మంచి లక్షణాలతో, సిద్ధుడుగా, అన్ని వేదాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడిగా జన్మిస్తాడు.

మద్భక్తశ్చైవ జాయేత ఇన్ద్రలోకపథే స్థితః

అతడు నా భక్తుడిగా, ఇంద్రలోకానికి వెళ్లే మార్గంలో స్థిరంగా జన్మిస్తాడు.

ఇన్ద్రలోకాత్పరిభ్రష్టో మమ గీతపరాయణః

ఇంద్రలోకం నుంచి పడిపోయినా, నా పాటలపై భక్తి కలిగి ఉంటాడు.

తతః స భూమౌ జాయేత వైష్ణవైః సహ సంస్థితః

తర్వాత అతడు భూమిపై వైష్ణవులతో కలిసి స్థిరంగా జన్మిస్తాడు.

మత్ప్రసాదాత్స శుద్ధాత్మా మమ లోకం హి గచ్ఛతి

నా అనుగ్రహంతో, పవిత్రమైన మనసుతో, అతడు నిజంగా నా లోకాన్ని చేరుకుంటాడు.

సూత ఉవాచ కృతాఞ్జలిపుటా భూయః ప్రత్యువాచ వసున్ధరా ।। 139.

సూతుడు ఇలా అన్నాడు: చేతులు జోడించి మరలా భూమాతా సమాధానం చెప్పింది.

ధరణ్యువాచ కే చ గీతప్రభావేణ సిద్ధిం ప్రాప్తా మహౌజసః

భూమాతా ఇలా అడిగింది: పాట శక్తితో సిద్ధిని పొందిన మహాశక్తులు ఎవరు?

వరాహ ఉవాచ దూరాజ్జాగరణే యాతి మమ భక్తౌ వ్యవస్థితః

వరాహమూర్తి ఇలా అన్నాడు: దూరంగా ఉన్నా, నా భక్తిలో స్థిరంగా ఉండి, జాగరూకుడై ఉండేవాడు,

గాయమానశ్చ గీతాని సంవత్సరగణాన్బహూన్

అతడు ఎన్నో సంవత్సరాలు పాటలు పాడుతూ ఉంటాడు.

కౌముదస్య తు మాసస్య శుక్లపక్షే తు ద్వాదశీ

కౌముద మాసంలో, శుక్లపక్షంలో ద్వాదశి రోజున,

జాగ్రంస్తత్ర స చాణ్డాలో గృహీతో బ్రహ్మరక్షసా

అక్కడ, మెలకువగా ఉన్న ఆ చాండాలుడిని ఒక బ్రహ్మరాక్షసుడు పట్టుకున్నాడు.

దుఃఖశోకేన సన్తప్తో న శక్నోతి విచేష్టితుమ్

బాధతో, దుఃఖంతో అతడు చాలా తల్లడిల్లి, కదలలేకపోయాడు.

కిం త్వయా చేష్టితం మహ్యం యస్త్వేవం పరిధావసి

నీవు నాకు ఏమి చేసావు? ఇలా పరుగెత్తుకుంటూ తిరుగుతున్నావు ఎందుకు?

తతః ప్రోవాచ తం శ్వాదం మానుషాహారలోలుపః

అప్పుడు మానవ మాంసం తినడానికే ఆశపడే ఆ బ్రహ్మరాక్షసుడు అతనితో ఇలా అన్నాడు.

విధాత్రా విహితస్త్వం వ ఆహారః పారణావిధౌ

సృష్టికర్త నిర్ణయించిన ప్రకారం, ఉపవాస విరమణ సమయంలో నీవే నాకు ఆహారం.

తృప్తిం యాస్యామి పరమాం విధాత్రా విహితాం మమ 139.

సృష్టికర్త నాకు కట్టబెట్టిన ఆహారం తిని, నేను పరమ తృప్తిని పొందుతాను.

రాక్షసం ఛన్దయామాస మమ భక్త్యా వ్యవస్థితః

అతడు నా భక్తితో నిలబడుతూ, ఆ రాక్షసుని ప్రసన్నం చేయాలని యత్నించాడు.

అవశ్యమేతత్కర్తవ్యం ధాత్రా దత్తం యథా తవ

ఇది తప్పక చేయాల్సిందే; సృష్టికర్త నీకు ఇచ్చిన విధంగా.