వరాహపురాణమ్

ఏషా వై ద్వాదశీ తాత ప్రభునారాయణప్రియా

ఇది నిజంగా ద్వాదశి రోజు, తాత, భగవంతుడు నారాయణుడికి ప్రియమైనది.

దదతేఽస్యాం ప్రహృష్టాశ్చ ద్వాదశ్యాం కౌముదే సితే

ఈ కౌముది ద్వాదశి పర్వదినాన, ఆనందంగా ఉన్నవారు దానం చేస్తారు.

తేన దానప్రభావేణ విష్ణుతోషకరేణ చ 138.

ఆ దానశక్తితో, విష్ణువును సంతోషపరిచే ఫలితాన్ని పొందుతారు.

ఏవం కథయతాం తేషాం ప్రభాతా రజనీ శుభా

ఇలా వారు పరస్పరం మాట్లాడుకుంటుండగా, ఆ శుభరాత్రి ఉదయంగా మారింది.

శుచిర్భూత్వా యథాన్యాయం క్షౌమవస్త్రవిభూషితః

శుద్ధిగా తయారై, విధిగా కౌశేయ వస్త్రాలు ధరించాడు.

ఉభౌ తచ్చరణౌ గృహ్య పితరౌ సమభాషత

తన తల్లిదండ్రుల ఇద్దరి పాదాలను పట్టుకుని వారితో మాట్లాడాడు.

యద్భవాన్పృచ్ఛతే తాత గుహ్యం సౌకరవం ప్రతి

తాత, మీరు పంది రహస్యాన్ని గురించి ఏం అడిగినా—

భక్షితాశ్చ పతంగా మే అజీర్ణేనాతిపీడితః

నేను పురుగులను తిన్నాను. అజీర్ణంతో చాలా బాధపడ్డాను.

దృష్ట్వా మాం విహ్వలం బాలా గృహీత్వా క్రీడితుం గతాః

నన్ను అయోమయంగా చూసిన పిల్లలు నన్ను పట్టుకుని ఆడుకోవడానికి తీసుకెళ్లారు.

త్వయా దృష్టో మయా దృష్టో హ్యం చేతి కలిః కృతః

నువ్వు నన్ను చూశావు, నేను నిన్ను చూశాను — ఇలా పోటీ మొదలైంది.

న మమేతి తవేత్యుక్త్వా హ్యాదిత్యం తీర్థముత్తమమ్

'నాది కాదు, నీదే' అని చెప్పి నేను ఆదిత్యుని పవిత్ర స్థలానికి వెళ్లాను.

తత్ర ముక్తా మయా ప్రాణాః సూర్యతీర్థే మహౌజసి

అక్కడ, సూర్యుని పవిత్రమైన స్థలంలో, నేను నా ప్రాణాన్ని విడిచాను.

జాతస్తవ సుతో మాతస్తదేతద్దినముత్తమమ్ 138.

తల్లి, నీవు కుమారుడిని పొందావు; ఇదే ఆ శుభదినం.

వ్యతీతాని చ గుహ్యం తే కథనం మమ చైవ యత్

ఇప్పటివరకు జరిగిన రహస్యాన్ని, నా కథను నీకు చెప్పాను.

అహం కర్మ కరిష్యామి గచ్ఛ తాత నమోఽస్తు తే

నేను నా కర్తవ్యాన్ని చేయబోతున్నాను; నీవు వెళ్ళు ప్రియమైనవాడా, నీకు నమస్కారం.

విష్ణుప్రోక్తాని కర్మాణి యం యం కారయితా భవాన్

విష్ణువు చెప్పిన పనులు ఏవైతే ఉన్నాయో, వాటిని నీవు చేయించాలి.

వటమాలా యథాన్యాయం కర్మసంసారమోక్షణమ్

వటవృక్ష దళాల మాలను యథావిధిగా ధరించడం, కర్మ బంధనాల నుంచి విముక్తిని ఇస్తుంది.

కృత్వా తు విపులం కర్మ తతః పంచత్వమాగతాః

వారు గొప్ప పనులు చేసి, ఆ తరువాత మరణాన్ని పొందారు.

విముక్తాః సర్వసంసారాచ్ఛ్వేతద్వీపముపాగతాః

అన్ని సంసార బంధాల నుంచి విముక్తులై, వారు శ్వేతద్వీపానికి చేరుకున్నారు.

సర్వః శ్రియా యుతస్తత్ర రోగవ్యాధివివర్జితః

అక్కడ అందరూ ఐశ్వర్యంతో, రోగాలు లేని జీవితం గడుపుతారు.

మోదన్తే తు యథాన్యాయం ప్రసాదాత్క్షేత్రజాన్మమ

అక్కడ వారు యథావిధిగా, నా క్షేత్రపు అనుగ్రహంతో ఆనందంగా ఉంటారు.

పునరన్యత్ప్రవక్ష్యామి యద్వృత్తం సౌకరే మమ

ఇంకా, నా వరాహావతారంలో జరిగిన మరొక కథను చెబుతాను.

తిర్యగ్యోనివినిర్ముక్తాః శ్వేతద్వీపముపాగతాః 138.

జంతు జన్మల నుంచి విముక్తులై, వారు శ్వేతద్వీపానికి చేరుకున్నారు.

స కులం తారయేత్తూర్ణం దశ పూర్వాన్దశావరాన్

వాడు తన వంశాన్ని త్వరగా రక్షిస్తాడు — పది తరాలు ముందున్నవారిని, పది తరాలు తరువాతివారిని కూడా.

న పఠేత్పిశునానాం చ ఏకాకీ తు పఠేద్గృహే

పొగడుడు మాటలు చెప్పేవారి మధ్య చదవకూడదు; ఇంట్లో ఒంటరిగా చదవవచ్చు.

వైష్ణవానాం చ పురతో యై వ శాస్త్రగుణాన్వితాః

వైష్ణవులు ఎదుటగా, శాస్త్ర గుణాలతో అలంకరించబడిన వారు ఉన్నారు.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే ఖఞ్జరీటోపాఖ్యానం నామాష్టత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా శ్రీవరాహపురాణంలో ఖంజరీటుని కథ అనే నూరొంటిమూవైదవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ సౌకరమాహాత్మ్యమ్ శృణు తత్త్వేన మే దేవి లిప్యమానస్య యత్ఫలమ్

ఇప్పుడు వరాహమూర్తి మహిమను నిజంగా విను, దేవీ. నేను వ్రాస్తున్నదాని ఫలితాన్ని నీకు చెబుతాను.

గృహీత్వా గోమయం భూమే మమ వేశ్మోపలేపయేత్

ఆవుపేడ తీసుకుని, నా గృహ భూమిని పూత చేయాలి.