వరాహపురాణమ్

చిన్తయిష్యతి భద్రం తే యదా తత్ప్రాప్నుయా వయః

నీవు ఆ వయస్సు చేరినప్పుడు, నీకు శుభమయ్యే విషయాన్ని నీవే ఆలోచించగలవు.

కిమిదం చిన్తితం వత్స గమనే సౌకరం ప్రతి

బిడ్డా, ఈ యాత్ర గురించి, పంది దగ్గరకు వెళ్లడాన్ని గురించి నీవు ఏమి ఆలోచిస్తున్నావు?

అమ్బేతి భాషసేఽద్యాపి కథమేతద్విచిన్తితమ్ 138.

నీవింకా నన్ను 'అమ్మా' అని పిలుస్తున్నావు; ఇది నీవు ఎలా నిర్ణయించుకున్నావు?

అపరాధో న విద్యేత పుత్ర క్షేత్రగృహేష్వపి

బిడ్డా, పొలాల ఇళ్లలోనైనా తప్పు ఏదీ జరగదు.

రుష్టేన వాపి భీషాయై గృహ్యతే చైవ యష్టికా

కోపంతో అయినా, భయంతో అయినా, కొడవలి తీసుకుంటారు.

ఇతి మాతుర్వచః శ్రుత్వా స వైశ్యకులనన్దనః

తల్లిమాట విని, ఆ వాణిక కుటుంబానికి ఆనందంగా ఉన్న కుమారుడు,

ఉషితోఽస్మి తదంగేషు గర్భస్థః కుక్షిసంభవః

నేను నీ గర్భంలో ఉండి, నీ శరీర భాగాల్లో నివసించాను.

స్తనౌ హ్యేతౌ మయా పీతౌ లలితేన విజృమ్భితౌ

ఈ రెండు స్తనాలను నేను మృదువుగా, ఆడుతూ పీల్చాను.

అమ్బ త్వం మయి కారుణ్యం కురుష్వ ఖలు చోచితమ్

అమ్మా, నాపై నీ దయ చూపించు, అది యోగ్యమే.

ఆయాన్తి చ పునర్యాన్తి గతా గచ్ఛన్తి చాపరే

కొంతమంది వస్తారు, మళ్లీ వెళ్తారు; మరికొందరు వెళ్లిపోతారు, ఇంకొందరు వస్తారు.

కుతో జాతః క్వ సంబద్ధః కస్య మాతా పితాథవా

ఎక్కడ నుంచి జన్మించాడు? ఎవరికీ బంధించబడ్డాడు? ఎవరు తల్లి, ఎవరు తండ్రి?

మాతాపితృసహస్రాణి పుత్రదారశతాని చ

వెయ్యి తల్లిదండ్రులు, వందల కొద్దీ కుమారులు, భార్యలు మనకు కలుగుతారు.

ఏవం చిన్తాం సమాసాద్య మా శుచో జనని క్వచిత్ 138.

ఇలా ఆలోచించుకుంటూ, అమ్మా, ఎప్పుడూ మనసు బాధపడకూడదు.

అహో బత మహద్గుహ్యం కిమేతత్తాత కథ్యతామ్

ఓహో, ఎంత గొప్ప రహస్యమో! నాన్నా, దయచేసి అది చెప్పండి.

ఉవాచ మధురం వాక్యం జననీం పితరం తథా

అతడు తల్లికి, నాన్నకూ మధురంగా మాటలు చెప్పాడు.

తత్పృచ్ఛ్యతాం భవద్భ్యాం హి గుహ్యం సౌకరవం ప్రతి

మీ ఇద్దరూ కలిసి ఆ సౌకరవం గురించి ఆ రహస్యాన్ని అడగండి.

సూర్యతీర్థం సమాసాద్య యత్తాత పరిపృచ్ఛసి

సూర్య తీర్థానికి చేరుకుని, నువ్వు ఏది అడిగినా, నాన్నా—

గమనే కృతసంకల్పౌ తతః సౌకరవం ప్రతి

ప్రయాణానికి సంకల్పం చేసి, ఆ సౌకరవం విషయాన్ని—

గతః స పద్మపత్రాక్ష ఆభీరాణాం జనేశ్వరః

తదుపరి, పద్మపత్రాక్షుడు, ఆభీరుల రాజు, అక్కడికి వెళ్లాడు.

అగ్రే సర్వాస్తాః ప్రయయుర్ద్రవ్యేణ చ సమాయుతాః

వాళ్లందరూ ముందుగా, ధనంతో కూడి వెళ్లారు.

తతః పూర్వార్ద్ధయామేన మాఘమాసే త్రయోదశీ

అప్పుడప్పుడు, మాఘమాసంలో, పదమూడు తేదీన, పగటి మొదటి భాగంలో—

ముహూర్త్తేన చ తేనైవ గమనం కురుతే తతః

అదే సమయానికి, అతడు ప్రయాణం ప్రారంభించాడు.

అథ దీర్ఘేణ కాలేన నారాయణముదావహాః 138.

తర్వాత, చాలా కాలం తర్వాత, మీరు నారాయణుని తీసుకొచ్చారు.

స్నాతాః సన్తర్ప్య చ పితౄన్మమ వస్త్రవిభూషితాః

స్నానం చేసి, పితృదేవతలను తృప్తిపరిచి, వస్త్రాభరణాలతో అలంకరించుకున్నారు.

తత్ర భఙ్గురసో నామ మమ కర్మపరాయణః

అక్కడ, భంగురసుడు అనే, నా సేవకుడు, తన కర్తవ్యానికి నిబద్ధుడై ఉండేవాడు.

తతః స ప్రదదౌ తస్య వింశా గావో మహాధనాః

తర్వాత అతడు అతనికి విలువైన ఇరవై ఆవులు ఇచ్చాడు.

ప్రదదౌ ధనరత్నాని నిత్యమేవ దినే దినే

అతడు ప్రతిరోజూ ధనం, రత్నాలు ఇచ్చేవాడు.

ఏవం తు వసతస్తస్య వర్షాకాల ఉపాగతః

అతడు అక్కడే ఉండగా, వర్షాకాలం వచ్చింది.

పుష్పితాని కదమ్బాని కుటజార్జ్జునకాని చ

కదంబ, కూటజ, అర్జున వృక్షాలు పుష్పించాయి.