వరాహపురాణమ్

వైశ్యస్య తు గృహే జాతో హ్యనేకక్రతుయాజినః

తరువాత అది అనేక యజ్ఞాలు చేసిన ఒక వాణిజ్య కుటుంబంలో జన్మించాడు.

విబుద్ధశ్చ పవిత్రశ్చ మద్భక్తశ్చ వసున్ధరే

ఆయన జ్ఞానవంతుడిగా, పవిత్రుడిగా, నాకు భక్తుడిగా మారాడు, ఓ vasundhara.

కదాచిదుపవిష్టౌ తౌ దృష్ట్వా బాలో గుణాన్వితః

ఒకసారి, తల్లిదండ్రులు కూర్చున్నప్పుడు, ఆ మంచి గుణాలున్న కుమారుడు వారిని చూచి దగ్గరకు వచ్చాడు.

ప్రణమ్య శిరసా భూమౌ బద్ధాఞ్జలిరయాచత 138.

తల వంచి భూమికి నమస్కరించి, చేతులు జోడించి కోరుకున్నాడు.

న చాహం వారణీయో వై పిత్రా మాత్రా కథంచన

నన్ను తండ్రి గానీ, తల్లి గానీ ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఆపకూడదు.

పుత్రస్య వచనం శ్రుత్వా దమ్పతీ తౌ ముదాన్వితౌ

తమ కుమారుని మాటలు విని, ఆ దంపతులు ఆనందంతో నిండిపోయారు.

యద్యత్త్వం వక్ష్యసే వత్స యద్యత్తే హృది వర్త్తతే

నీవు ఏది చెప్పినా, బిడ్డా, నీ మనసులో ఏది ఉన్నా—

త్రింశత్సహస్రం గావో హి సర్వాశ్చ శుభదోహనాః

ముప్పై వేల పశువులు ఉన్నాయి, అవన్నీ మంచి పాలిచ్చే దూడలు.

పునరన్యత్ప్రవక్ష్యామి ఆవయోః పుత్ర కారణాత్

మరొకటి కూడా చెబుతాను, మన కుమారుని కోసం.

తత్కురుష్వ యథాన్యాయం మిత్రేభ్యో దీయతాం ధనమ్

నీతి ప్రకారం చేయి; స్నేహితులకు ధనం ఇవ్వాలి.

కన్యా వై రమణీయాశ్చ సజాతీయాః కులోద్భవాః

అందమైన, నీ వంశానికి చెందిన, నీ కులానికి తగిన యువతులు ఉన్నాయి.

యదీచ్ఛసి పునశ్చాన్యద్యజ్ఞైర్యష్టుం సుపుత్రక

మరొకసారి యజ్ఞాలు చేయాలని నీకు కావాలంటే, బిడ్డా—

అష్టౌ సమ్పూర్ణధుర్యాణాం హలానాం తావతాం శతమ్

ఎనిమిది వందల జూతులున్న లంగళ్ళు ఉన్నాయి, వాటిలో ప్రతి ఒక్కటి రెండు ఎద్దులతో కూడి ఉన్నాయి.

యావద్భోజనతృప్తాన్వా ద్విజానిచ్ఛసి తర్పితుమ్ 138.

నీవు బ్రాహ్మణులను తిండి తినిపించి సంతృప్తిపరిచేంతవరకు, వారి ఆకలి తీరేంతవరకు, వారికి అన్నదానం చేయాలని కోరుకుంటున్నావు.

పితృమాతృ వచః శ్రుత్వా స బాలో ధర్మసంయుతః

తండ్రి తల్లి మాటలు విని, ఆ బాలుడు ధర్మబుద్ధితో ఉండేవాడు.

గోప్రదానే న మే కార్యం మిత్రం వాపి న చిన్తితమ్

నాకు ఆవులు దానం చేయడం మీద ఆసక్తి లేదు, స్నేహితుల గురించి కూడా నేను ఆలోచించను.

నాహం వాణిజ్యమిచ్ఛామి కృషిగోరక్షమేవ చ

నాకు వ్యాపారం చేయాలన్న కోరిక లేదు, వ్యవసాయం గానీ, పశువుల సంరక్షణ గానీ నాకిష్టం లేదు.

ఏకం మే పరమం చిన్త్యం యన్మమేచ్ఛా తపోధృతౌ

నాకు ఒకటే ముఖ్యమైన ఆలోచన ఉంది, అది ఏమిటంటే తపస్సు చేయాలన్నదే నా కోరిక.

తతః పుత్రవచః శ్రుత్వా మమ కర్మపరాయణౌ

తరువాత, కుమారుని మాటలు విని, తల్లిదండ్రులు ఇద్దరూ తమ తమ కర్తవ్యాలకు నిబద్ధులై ఉన్నారు.

అథ ద్వాదశ వర్షాణి తవ జాతస్య పుత్రక

ఇప్పుడు, నా బిడ్డా, నీ జననం జరిగినది పన్నెండు సంవత్సరాలు అయింది.

చిన్తయిష్యతి భద్రం తే యదా తత్ప్రాప్నుయా వయః

నీవు ఆ వయస్సు చేరినప్పుడు, నీకు శుభమయ్యే విషయాన్ని నీవే ఆలోచించగలవు.

కిమిదం చిన్తితం వత్స గమనే సౌకరం ప్రతి

బిడ్డా, ఈ యాత్ర గురించి, పంది దగ్గరకు వెళ్లడాన్ని గురించి నీవు ఏమి ఆలోచిస్తున్నావు?

అమ్బేతి భాషసేఽద్యాపి కథమేతద్విచిన్తితమ్ 138.

నీవింకా నన్ను 'అమ్మా' అని పిలుస్తున్నావు; ఇది నీవు ఎలా నిర్ణయించుకున్నావు?

అపరాధో న విద్యేత పుత్ర క్షేత్రగృహేష్వపి

బిడ్డా, పొలాల ఇళ్లలోనైనా తప్పు ఏదీ జరగదు.

రుష్టేన వాపి భీషాయై గృహ్యతే చైవ యష్టికా

కోపంతో అయినా, భయంతో అయినా, కొడవలి తీసుకుంటారు.

ఇతి మాతుర్వచః శ్రుత్వా స వైశ్యకులనన్దనః

తల్లిమాట విని, ఆ వాణిక కుటుంబానికి ఆనందంగా ఉన్న కుమారుడు,

ఉషితోఽస్మి తదంగేషు గర్భస్థః కుక్షిసంభవః

నేను నీ గర్భంలో ఉండి, నీ శరీర భాగాల్లో నివసించాను.

స్తనౌ హ్యేతౌ మయా పీతౌ లలితేన విజృమ్భితౌ

ఈ రెండు స్తనాలను నేను మృదువుగా, ఆడుతూ పీల్చాను.

అమ్బ త్వం మయి కారుణ్యం కురుష్వ ఖలు చోచితమ్

అమ్మా, నాపై నీ దయ చూపించు, అది యోగ్యమే.