వరాహపురాణమ్

తత్ర గోప్యం కిమస్తీతి యేన తే పరివేదనా 137.

ఈ విషయంలో దాచాల్సిందేముంది, నీవు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?

ప్రాశ్నాసి పిశితాన్నం చ ప్రావారాన్భూషణాని చ

నీవు మాంసం, వండిన అన్నం, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అన్నీ అనుభవిస్తున్నావు.

గచ్ఛస్యనారతం రాజన్ కిం స్థితం చ మయా వినా 137.

రాజా, నువ్వు ఎడతెగకుండా వెళ్తున్నావు; నేను లేనప్పుడు ఏమి మిగిలింది?

ప్రత్యువాచ ప్రియం వాక్యం రాజానం ధర్మవాదినమ్ 137.

ధర్మాన్ని చెప్పిన రాజుకు ఆయన ప్రీతితో మధురంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.

సమం మహిష్యా చాచమ్య క్షణం విశ్రమ్య పార్థివః 137.

రాజు తన భార్యతో కలిసి నీరు తాగి, కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పుత్రం పుత్రవతాం వరః 137.

పిల్లలందరిలో ఉత్తముడు తన కుమారుడికి మధురంగా మాటలాడాడు.

తతః పితుర్వచః శ్రుత్వా రాజపుత్రో యశస్విని 137.

తండ్రి మాటలు విని, ఆ కీర్తిశాలి యువరాజు—

ఏవం గచ్ఛతి కాలే తు తయోస్తత్ర వసున్ధరే 137.

అలా కాలం గడుస్తుండగా, వాళ్ళిద్దరూ అక్కడే ఉండిపోయారు, భూమిదేవీ.

ఏహ్యేహి నాథ గచ్ఛావః పశ్య గోప్యం మనీషితమ్ 137.

రా రా ప్రభూ, మనం వెళ్ళుదాం; నా అంతరంగ భావాన్ని చూడు.

తత్రైవ మరణం ప్రాపుః సర్వసంగవివర్జితాః 137.

అక్కడే వాళ్ళిద్దరూ అన్ని బంధాలను వదిలేసి మరణాన్ని పొందారు.

సర్వసఙ్గం పరిత్యజ్య మద్భక్తశ్చైవ జాయతే 137.

అన్ని బంధాలను విడిచిపెట్టి, నన్ను భక్తిగా సేవించే వాడు అవుతాడు.

శ్వేతద్వీపం తతః ప్రాప్తౌ జానీహి త్వం వసున్ధరే 137.

ఆ తర్వాత వాళ్లు శ్వేతద్వీపాన్ని చేరుకున్నారు, ఇదీ తెలుసుకో భూమిదేవీ.

తతస్తుష్టోఽస్మ్యహం భద్రే సూర్యస్య సుమహౌజసః

అప్పుడు నేను సంతోషించాను, భద్రే, మహా తేజస్సుతో ఉన్న సూర్యునితో.

పుణ్యం సౌకరవే కృత్వా సుదుష్కరతరం మహత్ 137.

పొక్కు రూపంలో పుణ్యమైన, చాలా కష్టమైన కార్యాన్ని చేసి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే తీర్థమాహాత్మ్యే సౌకరవే గృధ్రజమ్బూకాఖ్యానే ఆదిత్యవరప్రదానాదికం నామ సప్తత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా భగవత్‌శాస్త్రంలో, తీర్థమాహాత్మ్యంలో, సౌకరవంలో, గృధ్రజంబూక కథలో, ఆదిత్య వరప్రదానాది పేరుతో, శ్రీవరాహపురాణంలో నూరెప్పదిగ శతమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ ఖంజరీటోపాఖ్యానమ్ ఏతత్పుణ్యతమం శ్రుత్వా రమ్యే సౌకరవే తదా

ఇప్పుడు ఖంజరీట పక్షి కథ మొదలవుతోంది. ఆ సమయంలో అందమైన సౌకరవ ప్రాంతంలో ఈ పవిత్రమైన కథను విని—

తతః కమలపత్రాక్షీ సర్వధర్మవిదాం వరా

తర్వాత కమలదళ నయనమయిన ఆమె, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠురాలు—

పునః పప్రచ్ఛ తం దేవం విస్మయావిష్టమానసా

మళ్ళీ ఆ దేవునిని ఆశ్చర్యంతో నిండిన హృదయంతో అడిగింది.

అకామాన్మ్రియమాణస్య మానుషత్వమజాయత

ఇచ్చకుండ మరణించినవారికి మానవ జన్మ లభిస్తుంది.

శృణ్వన్త్యా మే మహజ్జాతం చిత్తే కౌతూహలం పరమ్

నేను వినుతుంటే, నా మనసులో గొప్ప ఆశ్చర్యం, విచిత్రమైన ఆసక్తి కలుగుతోంది.

నృత్యతః కి భవేత్పుణ్యం జాగ్రతో వా ఫలం ను కిమ్

నృత్యం చేయడం వల్ల ఎలాంటి పుణ్యం కలుగుతుంది? మేల్కొని ఉండడం వల్ల ఏమి ఫలం వస్తుంది?

సంమార్జనే లేపనే వా గన్ధపుష్పాదిదానతః

ఇల్లును ఊడ్చడం, పూయడం, సువాసన లేదా పువ్వులు సమర్పించడం వల్ల—

అన్యేన కర్మణా చైవ జపయజ్ఞాదినాఽథవా

లేదా ఇంకేదైనా కార్యం, జపం, యజ్ఞం వంటివాటితో—

ఉవాచ మధురం వాక్యం ధర్మకామాం వసున్ధరామ్ శృణు సున్దరి తత్త్వేన యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి ।। 138.

ధర్మాన్ని కోరే భూమిని మధురంగా ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'సుందరి, నువ్వు అడిగిన ప్రశ్నకు నిజంగా నేను చెప్పేది విను.'

సర్వం తే కథయిష్యామి పుణ్యకర్మ సుఖావహమ్

నీకు నేను అన్నీ చెబుతాను, పుణ్యమైన కార్యాలు, సుఖాన్ని కలిగించేవి అన్నీ.

బహూన్ భుక్త్వా హి వసుధే అజీర్ణభృశపీడితః

అతడు అనేకం తినిన తర్వాత, అజీర్ణం వల్ల చాలా బాధపడ్డాడు, ఓ భూమిదేవి.

సమ్ప్రాప్తాస్తత్ర వై బాలాః క్రీడన్తస్తం మృతం ఖగమ్

ఆ సమయంలో అక్కడ కొంతమంది పిల్లలు ఆడుకుంటూ వచ్చి, ఆ చనిపోయిన పక్షిని కనుగొన్నారు.

మమాయం వై మమాయం వై జిఘృక్షన్తః పరస్పరమ

‘ఇది నాది! ఇది నాది!’ అని ఒకరితో ఒకరు తగువుచేసుకుంటూ దాన్ని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించారు.

తత ఏకో గృహీత్వైనం గఙ్గామ్భసి సమాక్షిపత్

అప్పుడు వారిలో ఒకడు ఆ పక్షిని తీసుకుని గంగానదిలో వేసేశాడు.