వరాహపురాణమ్

ఉవాచ మధురం వాక్యం పద్మపత్రనిభేక్షణః

తామరాకుల్లాంటి కన్నులతో ఆయన మధురంగా మాటలాడారు.

సర్వం తే కథయిష్యామి శపే సత్యేన సున్దరి

అందాలవతీ, నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను; నిజాన్ని ప్రమాణంగా చెప్పుతున్నాను.

తస్య మూలం తపో రాజ్ఞి రాజ్యం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్

రాణీ, దానికి మూలం తపస్సే; రాజ్యం నిజాయితీ మీద నిలబడింది.

న మిథ్యా పూర్వముక్తం మే బ్రూహి కిం కరవాణి తే 137.

నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు; నువ్వు చెప్పు, నీకోసం నేను ఏం చేయాలి?

అథవా పరమగ్ర్యం తు పట్టబన్ధం కరోమి తే

లేకపోతే, నీకోసం గొప్ప పట్టాభిషేకాన్ని చేస్తాను.

సుప్తా నైవ చ ద్రష్టవ్యా వ్రతమేతన్ముహూర్త్తకమ్

నిద్రలో ఉన్నవారిని చూడకూడదు; ఈ వ్రతం కేవలం ఒక క్షణమే ఉంటుంది.

కృత్వా నిష్కణ్టకం రాజ్యం దత్త్వా పంచత్వమాగతః 137.

రాజ్యాన్ని అన్ని విఘ్నాల నుంచి విముక్తం చేసి అప్పగించి, ఆయన పరమపదానికి వెళ్లిపోయారు.

మనునా వై కృతో ధర్మ ఏష నైవ న దృశ్యతే 137.

ఈ ధర్మాన్ని మనువు స్థాపించాడు; ఇది వేరే విధంగా కనిపించదు.

యత్తదా చిన్తితం పూర్వం ద్రష్టుకామేన తాం ప్రియామ్ 137.

తన ప్రియమైనవారిని చూడాలని ముందుగా ఆలోచించినదే అది.

అన్యాయేన వ్రతం చీర్ణం సర్వతో వికృతం భవేత్ 137.

అన్యాయంగా వ్రతం ఆచరించితే అది పూర్తిగా చెడిపోతుంది.

తత్ర గోప్యం కిమస్తీతి యేన తే పరివేదనా 137.

ఈ విషయంలో దాచాల్సిందేముంది, నీవు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?

ప్రాశ్నాసి పిశితాన్నం చ ప్రావారాన్భూషణాని చ

నీవు మాంసం, వండిన అన్నం, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అన్నీ అనుభవిస్తున్నావు.

గచ్ఛస్యనారతం రాజన్ కిం స్థితం చ మయా వినా 137.

రాజా, నువ్వు ఎడతెగకుండా వెళ్తున్నావు; నేను లేనప్పుడు ఏమి మిగిలింది?

ప్రత్యువాచ ప్రియం వాక్యం రాజానం ధర్మవాదినమ్ 137.

ధర్మాన్ని చెప్పిన రాజుకు ఆయన ప్రీతితో మధురంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.

సమం మహిష్యా చాచమ్య క్షణం విశ్రమ్య పార్థివః 137.

రాజు తన భార్యతో కలిసి నీరు తాగి, కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పుత్రం పుత్రవతాం వరః 137.

పిల్లలందరిలో ఉత్తముడు తన కుమారుడికి మధురంగా మాటలాడాడు.

తతః పితుర్వచః శ్రుత్వా రాజపుత్రో యశస్విని 137.

తండ్రి మాటలు విని, ఆ కీర్తిశాలి యువరాజు—

ఏవం గచ్ఛతి కాలే తు తయోస్తత్ర వసున్ధరే 137.

అలా కాలం గడుస్తుండగా, వాళ్ళిద్దరూ అక్కడే ఉండిపోయారు, భూమిదేవీ.

ఏహ్యేహి నాథ గచ్ఛావః పశ్య గోప్యం మనీషితమ్ 137.

రా రా ప్రభూ, మనం వెళ్ళుదాం; నా అంతరంగ భావాన్ని చూడు.

తత్రైవ మరణం ప్రాపుః సర్వసంగవివర్జితాః 137.

అక్కడే వాళ్ళిద్దరూ అన్ని బంధాలను వదిలేసి మరణాన్ని పొందారు.

సర్వసఙ్గం పరిత్యజ్య మద్భక్తశ్చైవ జాయతే 137.

అన్ని బంధాలను విడిచిపెట్టి, నన్ను భక్తిగా సేవించే వాడు అవుతాడు.

శ్వేతద్వీపం తతః ప్రాప్తౌ జానీహి త్వం వసున్ధరే 137.

ఆ తర్వాత వాళ్లు శ్వేతద్వీపాన్ని చేరుకున్నారు, ఇదీ తెలుసుకో భూమిదేవీ.

తతస్తుష్టోఽస్మ్యహం భద్రే సూర్యస్య సుమహౌజసః

అప్పుడు నేను సంతోషించాను, భద్రే, మహా తేజస్సుతో ఉన్న సూర్యునితో.

పుణ్యం సౌకరవే కృత్వా సుదుష్కరతరం మహత్ 137.

పొక్కు రూపంలో పుణ్యమైన, చాలా కష్టమైన కార్యాన్ని చేసి.

ఇతి శ్రీవరాహపురాణే భగవచ్ఛాస్త్రే తీర్థమాహాత్మ్యే సౌకరవే గృధ్రజమ్బూకాఖ్యానే ఆదిత్యవరప్రదానాదికం నామ సప్తత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః

ఇలా భగవత్‌శాస్త్రంలో, తీర్థమాహాత్మ్యంలో, సౌకరవంలో, గృధ్రజంబూక కథలో, ఆదిత్య వరప్రదానాది పేరుతో, శ్రీవరాహపురాణంలో నూరెప్పదిగ శతమూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.

అథ ఖంజరీటోపాఖ్యానమ్ ఏతత్పుణ్యతమం శ్రుత్వా రమ్యే సౌకరవే తదా

ఇప్పుడు ఖంజరీట పక్షి కథ మొదలవుతోంది. ఆ సమయంలో అందమైన సౌకరవ ప్రాంతంలో ఈ పవిత్రమైన కథను విని—

తతః కమలపత్రాక్షీ సర్వధర్మవిదాం వరా

తర్వాత కమలదళ నయనమయిన ఆమె, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠురాలు—

పునః పప్రచ్ఛ తం దేవం విస్మయావిష్టమానసా

మళ్ళీ ఆ దేవునిని ఆశ్చర్యంతో నిండిన హృదయంతో అడిగింది.

అకామాన్మ్రియమాణస్య మానుషత్వమజాయత

ఇచ్చకుండ మరణించినవారికి మానవ జన్మ లభిస్తుంది.