వరాహపురాణమ్

అవ్యుచ్ఛిన్నాఽభవత్ప్రీతీ రోహిణీచంద్రయోరివ

వారిద్దరి ప్రేమ రోహిణి-చంద్రుల ప్రేమలా ఎప్పటికీ విడిపోలేదు.

వనే చోపవనే చైవ యే కేచిన్నన్దనోపమాః

అటవిలో, ఉద్యానవనాల్లో, అక్కడ ఉన్నవారంతా నందనవనంలా ఆనందంగా ఉన్నారు.

నష్టం మన్యేత చాత్మానం రాజపుత్రీ యశస్విని

ప్రసిద్ధి గల రాజకుమార్తె తాను పోయినట్లే అనిపించుకునేది.

ఆత్మానం మన్యతే ప్రీత్యా నష్టప్రాయం వసున్ధరే 137.

ప్రేమతో భూమి కూడా తాను దాదాపు పోయినట్లే భావించేది.

నాన్తరం పశ్యతే కశ్చిత్ పురుషః పుణ్యకర్మణోః

పుణ్యశీలులైన వారిద్దరిని ఎవ్వరూ వేరుగా చూడలేరు.

కలింగస్తోషయామాస పౌరాన్జానపదాంస్తథా

కలింగ రాజ కుమారుడు పట్టణ ప్రజలను, గ్రామస్థులను సంతోషపరిచాడు.

తాభ్యాం సన్తోషితాః సర్వాః శీలేన స్వగుణైస్తథా

వారి స్వభావం, మంచితనంతో అందరూ సంతోషించారు.

రమతే తత్ర చాన్యోన్యం శచీవాసవయోరివ

అక్కడ వారిద్దరూ పరస్పరం శచీ-ఇంద్రులా ఆనందంగా జీవించారు.

వ్యజిజ్ఞపద్రాజసుతం సౌహృదేన యశస్వినీ

ఆ ప్రసిద్ధి గల రాజకుమార్తె స్నేహంతో తన మనసును రాజ కుమారునికి తెలిపింది.

మమ స్నేహాత్ప్రియం చైవ తద్భవాన్వక్తుమర్హతి

నాకు ఉన్న ప్రేమతో, నాకు ప్రియమైనదిగా ఉన్నదాన్ని నువ్వు చెప్పాలి.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పద్మపత్రనిభేక్షణః

తామరాకుల్లాంటి కన్నులతో ఆయన మధురంగా మాటలాడారు.

సర్వం తే కథయిష్యామి శపే సత్యేన సున్దరి

అందాలవతీ, నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను; నిజాన్ని ప్రమాణంగా చెప్పుతున్నాను.

తస్య మూలం తపో రాజ్ఞి రాజ్యం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్

రాణీ, దానికి మూలం తపస్సే; రాజ్యం నిజాయితీ మీద నిలబడింది.

న మిథ్యా పూర్వముక్తం మే బ్రూహి కిం కరవాణి తే 137.

నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు; నువ్వు చెప్పు, నీకోసం నేను ఏం చేయాలి?

అథవా పరమగ్ర్యం తు పట్టబన్ధం కరోమి తే

లేకపోతే, నీకోసం గొప్ప పట్టాభిషేకాన్ని చేస్తాను.

సుప్తా నైవ చ ద్రష్టవ్యా వ్రతమేతన్ముహూర్త్తకమ్

నిద్రలో ఉన్నవారిని చూడకూడదు; ఈ వ్రతం కేవలం ఒక క్షణమే ఉంటుంది.

కృత్వా నిష్కణ్టకం రాజ్యం దత్త్వా పంచత్వమాగతః 137.

రాజ్యాన్ని అన్ని విఘ్నాల నుంచి విముక్తం చేసి అప్పగించి, ఆయన పరమపదానికి వెళ్లిపోయారు.

మనునా వై కృతో ధర్మ ఏష నైవ న దృశ్యతే 137.

ఈ ధర్మాన్ని మనువు స్థాపించాడు; ఇది వేరే విధంగా కనిపించదు.

యత్తదా చిన్తితం పూర్వం ద్రష్టుకామేన తాం ప్రియామ్ 137.

తన ప్రియమైనవారిని చూడాలని ముందుగా ఆలోచించినదే అది.

అన్యాయేన వ్రతం చీర్ణం సర్వతో వికృతం భవేత్ 137.

అన్యాయంగా వ్రతం ఆచరించితే అది పూర్తిగా చెడిపోతుంది.

తత్ర గోప్యం కిమస్తీతి యేన తే పరివేదనా 137.

ఈ విషయంలో దాచాల్సిందేముంది, నీవు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు?

ప్రాశ్నాసి పిశితాన్నం చ ప్రావారాన్భూషణాని చ

నీవు మాంసం, వండిన అన్నం, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అన్నీ అనుభవిస్తున్నావు.

గచ్ఛస్యనారతం రాజన్ కిం స్థితం చ మయా వినా 137.

రాజా, నువ్వు ఎడతెగకుండా వెళ్తున్నావు; నేను లేనప్పుడు ఏమి మిగిలింది?

ప్రత్యువాచ ప్రియం వాక్యం రాజానం ధర్మవాదినమ్ 137.

ధర్మాన్ని చెప్పిన రాజుకు ఆయన ప్రీతితో మధురంగా సమాధానం ఇచ్చాడు.

సమం మహిష్యా చాచమ్య క్షణం విశ్రమ్య పార్థివః 137.

రాజు తన భార్యతో కలిసి నీరు తాగి, కొంతసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పుత్రం పుత్రవతాం వరః 137.

పిల్లలందరిలో ఉత్తముడు తన కుమారుడికి మధురంగా మాటలాడాడు.

తతః పితుర్వచః శ్రుత్వా రాజపుత్రో యశస్విని 137.

తండ్రి మాటలు విని, ఆ కీర్తిశాలి యువరాజు—

ఏవం గచ్ఛతి కాలే తు తయోస్తత్ర వసున్ధరే 137.

అలా కాలం గడుస్తుండగా, వాళ్ళిద్దరూ అక్కడే ఉండిపోయారు, భూమిదేవీ.

ఏహ్యేహి నాథ గచ్ఛావః పశ్య గోప్యం మనీషితమ్ 137.

రా రా ప్రభూ, మనం వెళ్ళుదాం; నా అంతరంగ భావాన్ని చూడు.