వరాహపురాణమ్

తస్య చ్ఛిత్వా తతః పక్షౌ గృహీత్వా రాజనన్దనః

అతని రెక్కలు కోసి, ఆ రాజకుమారుడు వాటిని తీసుకున్నాడు.

సోఽపి దీర్ఘేణ కాలేన అకామోఽపి మృతః ఖగః

ఆ పక్షి కూడా, ఏ ఆశ లేకపోయినా, చాలా కాలం తర్వాత మరణించాడు.

రూపవాన్ పణ్డితశ్చైవ ప్రజానందకరః సదా

అతడు అందంగా, జ్ఞానంతో ఉండి, ఎప్పుడూ ప్రజలకు అంధత్వాన్ని కలిగించేవాడు.

యా సా సృగాలీ సఞ్జజ్ఞే కాంచీరాజస్య వై సుతా 137.

ఆ సృగాలిని కాంచీ రాజుకు కుమార్తెగా జన్మించింది.

చతుఃషష్టికలాయుక్తా కోకిలేవ సుఖస్వరా

ఆమెకు అరవై నాలుగు కళలు ఉండి, కోయిలపాటలా మధురమైన స్వరం కలిగింది.

ఏవం ప్రవర్త్తితే తత్ర కాంచీరాజ్యే కలిఙ్గకే

అలా కాంచీ రాజ్యంలో, కలింగ ప్రాంతంలో, వ్యవహారం కొనసాగింది.

భూమే మమ ప్రసాదేన సమ్బధోఽజాయత స్వతః

నా కృపతో భూమిపై సహజంగా ఒక బంధం ఏర్పడింది.

కలిఙ్గరాజపుత్రేణ విధినా తు వివాహితా

ఆమెను కలింగ రాజ కుమారుడు విధిగా పెళ్లి చేసుకున్నాడు.

భూషణాని చ దివ్యాని గజాశ్వమహిషీః స్త్రియః

దివ్యమైన ఆభరణాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, ఎద్దులు, మహిళలు

ఆదాయ స్వగృహం యాతస్తేన రాజ్ఞాతిమానితః

వాటిని తీసుకొని తన ఇంటికి వెళ్లాడు; రాజు అతన్ని ఘనంగా గౌరవించాడు.

అవ్యుచ్ఛిన్నాఽభవత్ప్రీతీ రోహిణీచంద్రయోరివ

వారిద్దరి ప్రేమ రోహిణి-చంద్రుల ప్రేమలా ఎప్పటికీ విడిపోలేదు.

వనే చోపవనే చైవ యే కేచిన్నన్దనోపమాః

అటవిలో, ఉద్యానవనాల్లో, అక్కడ ఉన్నవారంతా నందనవనంలా ఆనందంగా ఉన్నారు.

నష్టం మన్యేత చాత్మానం రాజపుత్రీ యశస్విని

ప్రసిద్ధి గల రాజకుమార్తె తాను పోయినట్లే అనిపించుకునేది.

ఆత్మానం మన్యతే ప్రీత్యా నష్టప్రాయం వసున్ధరే 137.

ప్రేమతో భూమి కూడా తాను దాదాపు పోయినట్లే భావించేది.

నాన్తరం పశ్యతే కశ్చిత్ పురుషః పుణ్యకర్మణోః

పుణ్యశీలులైన వారిద్దరిని ఎవ్వరూ వేరుగా చూడలేరు.

కలింగస్తోషయామాస పౌరాన్జానపదాంస్తథా

కలింగ రాజ కుమారుడు పట్టణ ప్రజలను, గ్రామస్థులను సంతోషపరిచాడు.

తాభ్యాం సన్తోషితాః సర్వాః శీలేన స్వగుణైస్తథా

వారి స్వభావం, మంచితనంతో అందరూ సంతోషించారు.

రమతే తత్ర చాన్యోన్యం శచీవాసవయోరివ

అక్కడ వారిద్దరూ పరస్పరం శచీ-ఇంద్రులా ఆనందంగా జీవించారు.

వ్యజిజ్ఞపద్రాజసుతం సౌహృదేన యశస్వినీ

ఆ ప్రసిద్ధి గల రాజకుమార్తె స్నేహంతో తన మనసును రాజ కుమారునికి తెలిపింది.

మమ స్నేహాత్ప్రియం చైవ తద్భవాన్వక్తుమర్హతి

నాకు ఉన్న ప్రేమతో, నాకు ప్రియమైనదిగా ఉన్నదాన్ని నువ్వు చెప్పాలి.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పద్మపత్రనిభేక్షణః

తామరాకుల్లాంటి కన్నులతో ఆయన మధురంగా మాటలాడారు.

సర్వం తే కథయిష్యామి శపే సత్యేన సున్దరి

అందాలవతీ, నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను; నిజాన్ని ప్రమాణంగా చెప్పుతున్నాను.

తస్య మూలం తపో రాజ్ఞి రాజ్యం సత్యే ప్రతిష్ఠితమ్

రాణీ, దానికి మూలం తపస్సే; రాజ్యం నిజాయితీ మీద నిలబడింది.

న మిథ్యా పూర్వముక్తం మే బ్రూహి కిం కరవాణి తే 137.

నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు; నువ్వు చెప్పు, నీకోసం నేను ఏం చేయాలి?

అథవా పరమగ్ర్యం తు పట్టబన్ధం కరోమి తే

లేకపోతే, నీకోసం గొప్ప పట్టాభిషేకాన్ని చేస్తాను.

సుప్తా నైవ చ ద్రష్టవ్యా వ్రతమేతన్ముహూర్త్తకమ్

నిద్రలో ఉన్నవారిని చూడకూడదు; ఈ వ్రతం కేవలం ఒక క్షణమే ఉంటుంది.

కృత్వా నిష్కణ్టకం రాజ్యం దత్త్వా పంచత్వమాగతః 137.

రాజ్యాన్ని అన్ని విఘ్నాల నుంచి విముక్తం చేసి అప్పగించి, ఆయన పరమపదానికి వెళ్లిపోయారు.

మనునా వై కృతో ధర్మ ఏష నైవ న దృశ్యతే 137.

ఈ ధర్మాన్ని మనువు స్థాపించాడు; ఇది వేరే విధంగా కనిపించదు.

యత్తదా చిన్తితం పూర్వం ద్రష్టుకామేన తాం ప్రియామ్ 137.

తన ప్రియమైనవారిని చూడాలని ముందుగా ఆలోచించినదే అది.