వరాహపురాణమ్

అన్యచ్చ తే ప్రవక్ష్యామి తచ్ఛృణుష్వ వసున్ధరే

ఇంకా నీకు మరొకటి చెబుతాను, విను వసుంధరా.

అకామా తు మృతా తీర్థే ఆత్మనః కర్మనిశ్చయాత్

ఒక స్త్రీ, తన ఇష్టముతో కాకుండా, తన కర్మఫలితంగా ఆ తీర్థంలో మరణించింది.

రాజపుత్రీ విశాలాక్షీ శ్యామా సర్వాఙ్గసున్దరీ

ఆమె రాజకుమార్తె, విశాలమైన కళ్ళు, ముదురు వర్ణం, అన్ని అవయవాలలో అందమైనది.

వాక్యం నారాయణాచ్ఛ్రుత్వా ధరణీ శుభలక్షణా 137.

నారాయణుడు చెప్పిన మాటలు విని, శుభలక్షణాలతో అలంకరించబడిన భూమిదేవి

అహో తీర్థప్రభావో వై త్వయా ప్రోక్తో మహాన్మమ గృధ్రశ్చైవ సృగాలీ చ ప్రాప్తౌ వై మానుషీం తనుమ్

ఓహో! నీ వల్ల ఈ తీర్థానికి ఎంత గొప్ప ప్రభావమో నాకు తెలిసింది. గద్ద మరియు నక్క ఇద్దరూ మానవ శరీరాన్ని పొందారు.

స్నానేన తత్ర తీర్థే చ మరణాద్వా జనార్దన

ఆ తీర్థంలో స్నానం చేసినా, లేక అక్కడే మరణించినా, ఓ జనార్దనా,

చిహ్నం చ కీదృశం తేషాం జాయన్తే యేన తే తథా

వారికి ఎలా గుర్తు పుడుతుంది? వారు ఎలాంటి లక్షణాలతో పుడతారు?

తతో మహీవచః శ్రుత్వా విష్ణుర్ధర్మవిదాం వరః

భూమిదేవి మాటలు విని, ధర్మజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడైన విష్ణువు

శృణు తత్త్వేన మే భూమే యన్మాం త్వం పరిపృచ్ఛసి

నువ్వు అడిగింది నిజంగా విను భూమీ, నేను చెప్పేది శ్రద్ధగా విను.

తస్మిన్కాలే హ్యతిక్రాన్తే మమ కర్మవినిశ్చయాత్

ఆ సమయం గడిచిన తరువాత, నా కర్మ ఫలితంగా

తత్ర రాజా మహాభాగః స్వధర్మకృతనిశ్చయః

అక్కడ ఒక మహాభాగుడైన రాజు ఉండేవాడు, తన ధర్మాన్ని బలంగా పాటించేవాడు.

తస్య పుత్రో మహాభాగః సర్వధర్మేషు నిష్ఠితః

ఆ రాజుకు మహాభాగుడైన కుమారుడు ఉండేవాడు, అన్ని ధర్మాలలో స్థిరంగా ఉండేవాడు.

పిత్రర్థే మృగయాం యాతో మృగలిప్సుర్వనే తదా

తండ్రి కోసం అడవిలో జంతువులను వేటాడేందుకు అతడు వెళ్లాడు.

న తత్ర లభతే కిఞ్చిత్పితృకార్యే నరాధిపః 137.

ఆ ప్రాంతంలో, ఆ రాజకుమారుడు తండ్రి కోసం ఏమీ దొరకలేదు.

అఙ్గమధ్యే తు విద్ధా సా స్ఫురన్తీ సర్వమఙ్గలా

అక్కడ, మధ్యలో బాణం తగిలిన ఒక మంగళకరమైన జంతువు కంపించుతూ పడిపోయింది.

పీత్వా సా సలిలం తత్ర వృక్షం శాకోటకఙ్గతా

ఆమె అక్కడ నీరు తాగి, ఒక చెట్టు కొమ్మపైకి చేరింది.

అకామా ముఞ్చతీ ప్రాణాన్ తీర్థం సోమాత్మకం ప్రతి

ఆమె ఇష్టపడకపోయినా, సోముని తీర్థంలో ప్రాణాలు విడిచింది.

ప్రాప్తో గృధ్రవటం తీర్థం విశ్రామం తత్ర చాకరోత్

అతడు గృధ్రవట అనే తీర్థానికి చేరుకుని అక్కడ విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఏకేన స తు బాణేన తయా గృధ్రో నిపాతితః

ఒకే బాణంతో, ఆ గద్దను ఆమె పడగొట్టింది.

గతాసుర్నష్టసంజ్ఞో వై బాణభిన్నస్తథా హృది

ఆ గద్ద ప్రాణాలు విడిచింది, జ్ఞానం కోల్పోయింది, హృదయంలో బాణం తగిలింది.

తస్య చ్ఛిత్వా తతః పక్షౌ గృహీత్వా రాజనన్దనః

అతని రెక్కలు కోసి, ఆ రాజకుమారుడు వాటిని తీసుకున్నాడు.

సోఽపి దీర్ఘేణ కాలేన అకామోఽపి మృతః ఖగః

ఆ పక్షి కూడా, ఏ ఆశ లేకపోయినా, చాలా కాలం తర్వాత మరణించాడు.

రూపవాన్ పణ్డితశ్చైవ ప్రజానందకరః సదా

అతడు అందంగా, జ్ఞానంతో ఉండి, ఎప్పుడూ ప్రజలకు అంధత్వాన్ని కలిగించేవాడు.

యా సా సృగాలీ సఞ్జజ్ఞే కాంచీరాజస్య వై సుతా 137.

ఆ సృగాలిని కాంచీ రాజుకు కుమార్తెగా జన్మించింది.

చతుఃషష్టికలాయుక్తా కోకిలేవ సుఖస్వరా

ఆమెకు అరవై నాలుగు కళలు ఉండి, కోయిలపాటలా మధురమైన స్వరం కలిగింది.

ఏవం ప్రవర్త్తితే తత్ర కాంచీరాజ్యే కలిఙ్గకే

అలా కాంచీ రాజ్యంలో, కలింగ ప్రాంతంలో, వ్యవహారం కొనసాగింది.

భూమే మమ ప్రసాదేన సమ్బధోఽజాయత స్వతః

నా కృపతో భూమిపై సహజంగా ఒక బంధం ఏర్పడింది.

కలిఙ్గరాజపుత్రేణ విధినా తు వివాహితా

ఆమెను కలింగ రాజ కుమారుడు విధిగా పెళ్లి చేసుకున్నాడు.

భూషణాని చ దివ్యాని గజాశ్వమహిషీః స్త్రియః

దివ్యమైన ఆభరణాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, ఎద్దులు, మహిళలు