వరాహపురాణమ్

నష్టసంజ్ఞో హతజ్ఞానో నష్టయోగబలోఽబలః

అతని జ్ఞానం పోయింది, యోగబలం నశించింది, అతడు బలహీనుడయ్యాడు.

కిమిదం తిష్ఠసే రుద్ర కశ్మలేన సమావృతః

ఓ రుద్రా, నీవు ఎందుకు ఇక్కడ నిలబడి ఉన్నావు? ఏదో అయోమయంతో ముంచబడి ఉన్నావు.

త్వం వైశాఖ్యం వియోగం చ త్వం యోనిస్త్వం పరాయణమ్

వైశాఖ మాసంలో వేరుపడే బాధ నీవే, ఆది నీవే, అంతిమ ఆశ్రయం కూడా నీవే.

కిం న బుధ్యతి చాత్మానం గణైః పరివృతో భవాన్

నీతో పాటు గణాలు ఉన్నా, నీవు నిన్ను నీవు ఎందుకు గుర్తించలేవు?

తన్మమాచక్ష్వ తత్త్వేన యత్పృష్టోసి మయా భవాన్

కాబట్టి, నేను అడిగినదానికి నిజంగా ఏది ఉందో నాకూ చెప్పు.

తవ చైవ ప్రియార్థాయ యేనాహమిహ చాగతః

నీ ప్రియమైనవారి కోసం, ఆ కారణంగానే నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.

ఉవాచ మధురం వాక్యం పాపసన్తప్తలోచనః

పాపంతో కన్నులు కాలినవాడు, మధురంగా మాట్లాడాడు.

దేవం నారాయణం చైకం సర్వలోకమహేశ్వరమ్ 136.

ఒకే దేవుడు నారాయణుడు, అన్ని లోకాల మహేశ్వరుడు.

లబ్ధో యోగశ్చ సాఙ్ఖ్యం చ జాతోఽస్మి విగతజ్వరః

నాకు యోగం, జ్ఞానం లభించాయి; ఇప్పుడు నేను బాధల నుంచి విముక్తుడిని.

అహం త్వాం తు విజానామి మాం త్వం జానాసి మాధవ

మాధవా! నేను నిన్ను తెలుసు, నీవు నన్ను తెలుసు.

బ్రహ్మాణం తు విజానాతి నావయోరన్తరేణ హి

బ్రహ్మా మన ఇద్దరి మధ్య ఉన్నదే తెలుసు, దాని మించి కాదు.

ఏవం మహ్యం హరో వాక్యముక్త్వా భూతమహేశ్వరః

ఇలా భూతమహేశ్వరుడైన హరుడు నాకు ఈ మాటలు చెప్పాడు.

తవ విష్ణో ప్రసాదేన మయా తత్త్రిపురం హతమ్

విష్ణో! నీ కృప వల్లనే నేను ఆ త్రిపురాన్ని నాశనం చేశాను.

బాలవృద్ధా హతాస్తత్ర విస్ఫురన్తో దిశో దశ

అక్కడ పిల్లలు, వృద్ధులు చనిపోయారు; వారు పది దిశల్లో చెల్లిపోయారు.

ప్రణష్టయోగమాయశ్చ నష్టైశ్వర్యశ్చ మాధవ

మాధవా! వారి యోగమాయలు పోయాయి, ఐశ్వర్యం నశించింది.

విష్ణో తత్త్వేన మే బ్రూహి శోధనం పాప నాశనమ్

విష్ణో! పాపాలను తొలగించే శుద్ధి మార్గం ఏదో నాకు నిజంగా చెప్పు.

ఏవం చిన్తాత్మనస్తస్య మయా రుద్రస్య భాషితమ్

అతడు ఆలోచిస్తూ ఉండగా, నేను రుద్రునితో ఇలా మాట్లాడాను.

మమైవం వచనం శ్రుత్వా భగవాన్పరమేశ్వరః 136.

నా మాటలు విని, భగవంతుడైన పరమేశ్వరుడు—

కీదృశః సమలో విష్ణో యత్ర గచ్ఛామహే వయమ్

విష్ణో! మనం వెళ్ళబోయే సమమైన ఆ స్థలం ఎలా ఉంటుంది?

తత్పాపశోధనార్థాయ మయా వాక్యం ప్రభాషితమ్

ఆ పాపాన్ని శుద్ధి చేయడానికి నేను ఈ మాటలు చెప్పాను.

స్వయం తిష్ఠన్తి వై తత్ర మనుజా విగతస్పృహః

అక్కడ మనుషులు స్వయంగా, ఎలాంటి ఆశలు లేకుండా ఉంటారు.

తత్ర వర్షసహస్రాణి దివ్యాన్యేవ దృఢవ్రతః

అక్కడ వారు దృఢనిశ్చయంతో వేలాది దివ్య సంవత్సరాలు గడుపుతారు.

హతానాం చైవ మాంసాని యే చ భోజ్యాస్తవ ప్రియాః

హతుల మాంసాలు, నీకు ఇష్టమైన భక్ష్యాలు—

పూర్ణే వర్షసహస్రే తు స్థిత్వా త్వం సమలే పునః

వెయ్యేళ్లు పూర్తయిన తర్వాత, నీవు మళ్లీ పవిత్రుడవై నిలబడతావు.

తత్ర జ్ఞాస్యసి చాత్మానం గౌతమాశ్రమసంస్థితః

అక్కడ, గౌతముని ఆశ్రమంలో నివసిస్తూ, నీవు నీ నిజమైన స్వరూపాన్ని తెలుసుకుంటావు.

సతతం పాపసమ్పన్నం కపాలం శిరసి స్థితమ్

ఎప్పుడూ పాపంతో నిండిన ఒక ఖపాలం నీ తలపై స్థిరంగా ఉంటుంది.

ఏవం రుద్రం వరం దత్త్వా తత్రైవాన్తర్హితోఽభవమ్

ఇలా రుద్రునికి వరం ఇచ్చి, అక్కడే నేను అంతర్ధానమయ్యాను.

అతో న రోచతే భూమే శ్మశానం మే కదాచన 136.

అందుకే, భూమీ, నాకు ఎప్పుడూ శ్మశానం ఇష్టం ఉండదు.

ఏతత్తే కథితం భద్రే శ్మశానం మే జుగుప్సితమ్

భద్రే, శ్మశానం నాకు ఎందుకు అసహ్యంగా ఉందో నీకు వివరంగా చెప్పాను.