వరాహపురాణమ్

శ్రీవరాహ ఉవాచ యాం గతిం చ ప్రపద్యన్తే మమ కర్మబహిష్కృతాః

శ్రీవరాహుడు ఇలా అన్నాడు — నా కర్మలకు బహిష్కృతులైన వారు పొందే స్థితి—

వ్యభిచారం చ మే కృత్వా యశ్చ మాముపసర్పతి

ఎవరైనా నాపై అపచారం చేసి, మళ్లీ నన్ను ఆశ్రయిస్తే—

కృమిర్భూత్వా యథాన్యాయ్యం తిష్ఠతే నాత్ర సంశయః

వాడు క్రిమిగా మారి, యోగ్యమైన విధంగా అక్కడే ఉంటాడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యచ్చ కృత్వా మహాభాగే కృతకృత్యః పునర్భవేత్

మహాభాగే! ఇలా చేసినవాడు మళ్లీ ఎలా పూర్ణుడవుతాడో—

బ్రాహ్మణః క్షత్రియో వైశ్యో మమ యే చ మతే స్థితాః 134.

బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, వైశ్యుడు, అలాగే నా సిద్ధాంతంలో స్థిరమైనవారు—

కిల్బిషాత్తు ప్రముక్తాస్తే గచ్ఛన్తి పరమాం గతిమ్

పాపాల నుండి విముక్తులై, వారు పరమమైన స్థితిని పొందుతారు.

స్పృశేత మమ గాత్రాణి చిత్తం కృత్వా చలాచలమ్

ఏవరి మనస్సు చంచలమైనదైనా స్థిరమైనదైనా, వారు నా అవయవాలను స్పర్శించాలి.

ఇచ్ఛామి చ సదా దాన్తం శుభం భాగవతం శుచిమ్

నేను ఎప్పుడూ నియమంగా ఉండే, మంగళకరమైన, భగవంతునికి భక్తి కలిగిన, పవిత్రుడైనవారిని కోరుకుంటాను.

అహఙ్కారవినిర్ముక్తం కమర్ణ్యభిరతం మమ

అహంకారం లేని, సత్కార్యాలలో ఆనందించే, నన్ను భక్తిగా భావించే వాడు కావాలి.

మాం యదా లభతే క్రుద్ధః శుద్ధో భాగవతః శుచిః

కోపంతో ఉన్నా, పవిత్రమైన భక్తుడు నన్ను పొందినప్పుడు—

భేకస్త్రిశతవర్షాణి యాతుధానః పునర్దశ

అతడు మూడు వందల సంవత్సరాలు కప్పగా, పది సంవత్సరాలు రాక్షసుడిగా జన్మిస్తాడు.

అన్ధో జాయేత సుశ్రోణి పంచ సప్త తథా నవ

ఓ సుందరీ! అతడు ఐదు, ఏడు లేదా తొమ్మిది సార్లు అంధుడిగా పుడతాడు.

శైవాలభక్షితా చైవ హ్యాకాశగమనం తథా

అతడు వెల్లుల్లి, బూడిద తింటాడు, ఆకాశంలో సంచరిస్తాడు.

ఆత్మకర్మాపరాధేన ప్రాప్తః సంసారసాగరే అహో వై పరమం గుహ్యం యత్త్వయా పూర్వభాషితమ్

తన స్వంత కర్మదోషంతో సంసారసముద్రంలో పడిపోతాడు. ఓహో! నీవు ముందుగా చెప్పినది నిజంగా పరమ రహస్యం.

జాతం మే విహ్వలం చిత్తం న స్థిరం జాయతే క్వచిత్ 134.

నా మనస్సు కలవరపడింది; ఎక్కడా స్థిరంగా ఉండడం లేదు.

శ్రుత్వా సుదుస్తరం సారం భీతాస్మి పరిదేవితా

ఈ గాఢమైన, దుర్లభమైన విషయాన్ని విని భయంతో, విచారంతో ఉన్నాను.

మమ చైవ ప్రియార్థాయ సర్వలోకసుఖావహమ్

నా ప్రియమైనవారి కోసం, అన్ని లోకాలకూ సుఖాన్ని కలిగించేది—

అల్పసత్త్వా గతభయా లోభమోహసమన్వితాః

బలహీనులు, భయం లేని వారు, లోభమూ మోహముతో నిండినవారు—

తతః కమలపత్రాక్షో వరాహః సమ్ముఖే స్థితః

ఆ తరువాత కమలదళనేత్రుడైన వరాహుడు ఆమె ఎదుట నిలిచాడు.

తతో భూమ్యా వచః శ్రుత్వా బ్రహ్మణశ్చ సుతో మునిః

తర్వాత భూమి మాటలు, బ్రహ్మ కుమారుడైన ముని మాటలు విని—

ధన్యా చైవ సుభాగ్యా చ యత్త్వయా పరిపృచ్ఛితమ్

నీవు అడిగింది నిజంగా ధన్యమైనది, అదృష్టవంతమైనది.

కిం త్వయా భాషితో దేవి సర్వయోగాఙ్గయోగవిత్

దేవీ! నీవు యోగాంగాలన్నింటినీ తెలిసినవాడివి, నీవు చెప్పింది—

కుమారవచనం శ్రుత్వా తం మహీ ప్రత్యభాషత

కుమారుని మాటలు విని, భూమి అతనికి ప్రత్యుత్తరం చెప్పింది.

కార్యం క్రియాం చ యోగం చ ఆధ్యాత్మ్యం పార్థివస్థితమ్

కార్యాలు, కర్మలు, సాధన, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం ఇవన్నీ భూమిలో స్థిరంగా ఉన్నాయి.

తతో మాం భాషతే బ్రహ్మన్విష్ణుర్మాయాకరణ్డకః 134.

ఆ తర్వాత, బ్రహ్మన్, మాయను సృష్టించేవాడు అయిన విష్ణువు నాతో మాట్లాడాడు.

కృత్వా తేన వ్రతం చైవ మమ కర్మపరాయణః

ఆ వ్రతాన్ని ఆచరించి, నా పనుల్లో నిబద్ధతతో ఉండేవాడు,

అష్టౌ భిక్షా యథాన్యాయం శుద్ధభాగవతాం గృహే

ఆయన ఇంట్లో, నియమానుసారం, పవిత్రమైన భక్తితో ఎనిమిది భిక్షలు ఇస్తాడు.

ముచ్యతే కిల్బిషాత్తస్మాదేవమాహ జనార్దనః

అతడు పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. అందుకే జనార్దనుడు ఇలా చెప్పారు.

శీఘ్రమారాధయేద్విష్ణుం ద్విజముఖ్యో న సంశయః

అతడు త్వరగా విష్ణువును ఆరాధిస్తాడు, ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడవాడు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.